Kliknij i wygraj katalog do wystawy (Nie)porządek – rozstrzygnięcie

Dla czytelników O.pl przygotowaliśmy 5 katalogów z wystawy (Nie)porządek, którą można było oglądać w Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu. Katalog wygra pięć pierwszych osób, które poprawnie odpowiedzą na pytanie:

W ramach jakiego wydarzenia można było oglądać wystawę (Nie)porządek w opolskiej Galerii Sztuki Współczesnej?

Odpowiedzi wraz z imieniem, nazwiskiem oraz adresem zamieszkania należy przesłać na adres: konkurs@o.pl. W tytule proszę wpisać (Nie)porządek.

Katalogi z wystawy (Nie)porządek otrzymują:

  • Maciej Pęksa
  • Maik Krzysztof
  • Maria Szyputa
  • Joanna Musiałowska
  • Bogumił Bardzik

Gratulujemy!

Katalog wystawy „(Nie)porządek” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Katalog wystawy „(Nie)porządek” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Fragmenty tekstów z katalogu:

Estetycznie prawodawcza moc awangardy została ostatecznie zakwestionowana, a dylematy, co jest, a co nie jest estetycznym porządkiem, zepchnięto do archiwum. Istota dzisiejszej kultury muzycznej (czy tylko?) polega na tym, że jedynie w mikrologiach poszczególnych twórców odczytać możemy ów fundamentalny dla całej kultury nowożytnej wątek. Permisywizm współczesnej estetyki regulatywnej (a więc tej tworzonej przez twórców) polega na tym, że zarówno cała wielka tradycja muzycznej sztuki od średniowiecza aż po dzień dzisiejszy, jak i – w szczególności – muzyczna tradycja dwudziestowieczna dostarczają inspiracji i tematów dla muzyki dziś tworzonej.

Prof. dr hab. Maciej Gołąb

To, jak jesteśmy w sieci, w przypadku większości z nas zostało zaprogramowane: rewolucja Web 2.0 nie dodała nam umiejętności ani refleksyjności, ani też wcale nas nie wzmocniła. Mamy narzędzia do wyrażania się w sieci i łączenia się z innymi, ale nie służą one ekspresji naszej tożsamości. Eva Illouz zwraca uwagę, że to raczej tożsamości wielokrotnego wyboru – możemy się określić, pod warunkiem, że deweloper przewidział dla nas kategorię. Z drugiej strony, zachęcani (a w zasadzie pozostawieni bez możliwości wyboru) przez Google czy Facebook, generujemy niesamowite ilości danych o naszych zachowaniach, preferencjach, a nawet relacjach społecznych. To, kim jesteśmy, musi być jasne, żeby algorytm wiedział, co z nami począć; żeby reklamodawca umiał nas sobie wyobrazić; żeby rozszerzona rzeczywistość towarzyskiego internetu dawała się kontrolować, była sterylna i optymistyczna. Dla twórców internetu – sieć miała oznaczać ujęty w ramy nieporządek, dla jego aktualnych kolonizatorów sieć ma być uporządkowana jak tylko to możliwe.

Michał Wanke

Kiedy zmienią się warunki, stan idealnego porządku może zmienić się w skrajny bałagan. Wystarczy, by płatek śniegu się stopił – a jeszcze lepiej, by wyparował – kryształek soli w wodzie rozpuścił, a z talią kart? Już po pierwszym „tasowaniu„ do pierwszej gry o pierwotnym porządku można zapomnieć. Pewnie, że pozostaną niektóre elementy porządku: kart będzie tyle samo, każda na rewersie ma identyczny (powiedzmy!) wzorek, kształt każdej karty nie uległ zmianie, ale powrót do pierwotnego (czy jakiegokolwiek innego) uporządkowania wymaga wkładu pracy MYŚLĄCEJ istoty. Tasowanie (ślepe mieszanie) nigdy porządku tego (ani żadnego z góry oczekiwanego) nie przywróci. Dla ciekawości (albo zaparcia tchu) podam, że ilość możliwych aranżacji w przypadku 52 kart wynosi 52!(czyt. 52 silnia), czyli dobrze ponad 8 razy 10 do potęgi 67, co znaczy więcej niż 80000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000(…)

Podobnie jak z tą talią kart (tylko na nieco większą skalę) dzieje się z naszym Wszechświatem. Od stanu idealnego uporządkowania zmierzamy do coraz większego nieporządku – z lokalnymi chwilowymi odstępstwami. Podobnie jak w przypadku płatka śniegu, czy kryształu soli, temperatura odgrywa w procesie przechodzenia w stan nieporządku bardzo ważną rolę. Zmiana stanu uporządkowania może być – i w pewnym sensie jest – miarą czasu. Stąd umiemy wnioskować o wieku Wszechświata. Nasz Układ Słoneczny nie zawsze istniał i nie będzie istnieć na wieki, więc takie jednostki miary jak rok czy sekunda przestaną mieć sens.

Wojciech Dindorf

(Nie)porządek/(Dis)order

Artyści: Piotr Baran, Marek Radke, Maciej Toporowicz, Adriane Wachholz, Dagmara Wyskiel & Christian Nuñez.
Teksty: Wojciech Dindorf, Maciej Gołąb, Łukasz Kropiowski, Anna Potocka, Stanisław Przestalski, Michał Wanke.
Kurator wystawy / redaktor katalogu: Łukasz Kropiowski.
Projekt graficzny: Katarzyna Mular

Cytaty


Magazyn

Sonda

Działalność której instytucji zajmującej się promowaniem designu cenisz najbardziej?

Zobacz wyniki

Loading ... Loading ...

Zobacz archiwum

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR