Księżycowe Muzeum

Galeria Miejska BWA w Bydgoszczy zaprasza 28 listopada na otwarcie wystawy To jest, czego nie ma, na której prace zaprezentują artyści: Rafał Bujnowski, Wojciech Fangor, Rafał Iwański, Kornel Janczy; MoonArk: Lowry Burgess, Mark Baskinger, Dylan Vitone, Matt Zywica, Mark Rooker , Chris Robinson, Andrew Kaiser; Forrest W. Myers, Łukasz Patelczyk, Agnieszka Piksa, Sebastian Soberski, Anna Witkowska.

Rafał Bujnowski, bez tytułu, 2017, olej na płótnie, 35 x 35 cm. Dzięki uprzejmości Galerii Raster, Warszawa. (źródło: materiały prasowe organizatora)

Rafał Bujnowski, bez tytułu, 2017, olej na płótnie, 35 x 35 cm. Dzięki uprzejmości Galerii Raster, Warszawa. (źródło: materiały prasowe organizatora)

Księżycowe Muzeum to prawdopodobnie pierwsze dzieło sztuki, które dotarło na Księżyc. Dźwięki Słońca to prawdopodobnie pierwsza melodia planety, która przedostaje się do ciała jak oddech najbliższej osoby. Niepewność to z pewnością jeden z tych żywiołów, dzięki któremu dociera do nas życie. (Danka Milewska)

Są artyści, którzy przenoszą sztukę w kosmos i tacy, którzy kosmos przenoszą do swojej sztuki. Dla jednych to realizacja własnych marzeń – tak jak dla Forresta W. Myersa, który w 1969 roku we współpracy z inżynierami z Experiments Arts Technology wysłał na Księżyc wraz z misją Apollo 12 pierwsze dzieło sztuki Moon Museum / Księżycowe Muzeum – niewielką ceramiczną płytkę z pracami sześciu amerykańskich artystów. Dla innych – to sprawa światła i kosmicznej tajemnicy. Kolejne kręgi Wojciecha Fangora, w tym M82 powstały w 1969 roku w Madison/New Jersey, poszerzają iluzyjną przestrzeń jego malarstwa i są oparte na fascynacji nie tyle astronomią, co światłem kosmosu, odkrywanym przez artystę od dzieciństwa przy obserwacjach nieba przez lunetę. Światło i tajemnica wypełniająca nieskończoną przestrzeń – taki wymiar kosmosu przenosi do swojej sztuki Wojciech Fangor. Dla amerykańskiej grupy MoonArk, która w 2019 umieści na Księżycu sztukę w formacie nano – czyli w najmniejszej skali, w jakiej ludzie wyrażają znaczenia poprzez sztukę – to celebracja kreatywnej ekspresji człowieka.

W tym przenoszeniu sztuki w kosmos i kosmosu do sztuki jest też kilka innych wspólnych fascynacji. Fotografie kosmosu są bardzo często pięknymi obrazami i działają jak ikony. Dźwięki kosmosu pulsują wolno i rytmicznie, jak bicie serca. Patrzenie w niebo ma wiele wspólnego z poczuciem wolności i skłania do przeorientowania pozycji Ziemi w kosmosie oraz do zmiany postrzegania samego siebie jako człowieka. Międzygalaktyczne podróże sztuki często wprowadzają dezorientację i niepewność. Odkrywają przed nami to, jakich wizji życia się trzymamy i zatrzymują nas, by zobaczyć, że to jest, czego nie ma…

Agnieszka Piksa, „Odbiór”, 2017, tusz na papierze, różne formaty. Dzięki uprzejmości artystki. (źródło: materiały prasowe organizatora)

Agnieszka Piksa, „Odbiór”, 2017, tusz na papierze, różne formaty. Dzięki uprzejmości artystki. (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wydarzeniem specjalnym w czasie trwania wystawy (15 grudnia) będzie koncert Voices of the Cosmos.

To jest, czego nie ma
Artyści: Rafał Bujnowski, Wojciech Fangor, Rafał Iwański, Kornel Janczy; MoonArk: Lowry Burgess, Mark Baskinger, Dylan Vitone, Matt Zywica, Mark Rooker, Chris Robinson, Andrew Kaiser; Forrest W. Myers, Łukasz Patelczyk, Agnieszka Piksa, Sebastian Soberski, Anna Witkowska.
Kuratorka: Danka Milewska
Wernisaż: 28 listopada 2017 roku, godz. 18.00
Galeria Miejska BWA w Bydgoszczy

Dodaj komentarz

Konkursy

Cytaty


Magazyn

Sonda

Działalność której instytucji zajmującej się promowaniem designu cenisz najbardziej?

Zobacz wyniki

Loading ... Loading ...

Zobacz archiwum

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR