O (po)wojennych utopiach Mariana Bogusza

6 listopada o godzinie 19.00 w Zachęcie odbędzie się wernisaż wystawy Radość nowych konstrukcji. (Po)wojenne utopie Mariana Bogusza. Wydarzenie będzie też otwarciem prezentowanej równolegle wystawy prac malarskich Marii Anto.

Praca nad formami przestrzennymi na terenie stoczni w Aalborgu. Z prawej Bronisław Kierzkowski (w tle fragment rzeźby Mariana Bogusza), 1967, fot. arch. B. Kierzkowskiego (źródło: materiały prasowe organizatora)

Praca nad formami przestrzennymi na terenie stoczni w Aalborgu. Z prawej Bronisław Kierzkowski (w tle fragment rzeźby Mariana Bogusza), 1967, fot. arch. B. Kierzkowskiego (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wystawa Radość nowych konstrukcji przypomina jedną z najważniejszych i najbarwniejszych postaci polskiej sceny artystycznej po II wojnie światowej – malarza, rzeźbiarza, projektanta, scenografa (twórcę zarówno scenografii teatralnych, jak i aranżacji wystaw), współorganizatora takich wydarzeń jak Plenery w Osiekach (od 1963) czy Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (1965). Ogromna siła oddziaływania Mariana Bogusza na polskie życie artystyczne polegała przede wszystkim na umiejętności aktywizowania i łączenia różnych środowisk poprzez powoływane do życia kluby, galerie (Klub Młodych Artystów i Naukowców czy Galeria Krzywego Koła), inicjowane wystawy, a począwszy od lat 60. – liczne ogólnopolskie imprezy artystyczne, jak plenery i sympozja.

Radość nowych konstrukcji. (Po)wojenne utopie Mariana Bogusza prezentuje w niewielkim stopniu dorobek malarski artysty, koncentrując się przede wszystkim na pozamalarskich obszarach jego aktywności. Punktem wyjścia dla jej narracji jest zrekonstruowany projekt Międzynarodowego Osiedla Artystów opracowany przez Bogusza w obozie Mauthausen. W modernistycznych wizjach architektonicznych osiedla-pomnika, które miało zostać wzniesione na zgliszczach nazistowskiego obozu, nakreślił on model nowoczesności, do jakiego odwoływał się w całej swojej aktywności na polu sztuki. Model ten, zakorzeniony w przedwojennej awangardzie oraz zgodny z ideą kolektywnej twórczości pozbawionej elementu rywalizacji, zakładał współistnienie różnych dziedzin sztuki: literatury, malarstwa, rzeźby i muzyki, a także integrację sztuki z nauką i techniką.

Ważnym elementem postawy Bogusza stała się utopijna wiara w realne oddziaływanie sztuki i jej udział w przemianach społecznych, poprzez estetyczne kształtowanie otoczenia człowieka. Zmiana organizacji przestrzeni miała wpływać w założeniu artysty na relacje międzyludzkie, a w konsekwencji na zmianę stosunków społecznych. Podobny sposób myślenia stał się motorem rozmaitych działań inicjowanych przez artystę, m.in. na „Ziemiach Odzyskanych”. Sympozja (np. w Łosiowie w 1972, Krapkowicach w 1974 czy Opolu w 1974/75) łączyła idea reorganizacji przestrzeni miast, małych miasteczek, a nawet wsi w ramach opracowywanych zespołowo interdyscyplinarnych projektów na pograniczu malarstwa, rzeźby, architektury i urbanistyki.

Wspólna dla wszystkich inicjatyw Mariana Bogusza chęć oddziaływania na życie społeczne łączyła się z tak ważną dla niego ideą demokratyzacji dostępu do sztuki współczesnej i edukacji estetycznej.

Wystawa, której kuratorką jest Joanna Kordjak, powstała przy współpracy Julii Leopold oraz artystów: Katarzyny Przezwańskiej i Piotra Kopika.

Radość nowych konstrukcji. (Po)wojenne utopie Mariana Bogusza
Od 7 listopada 2017 roku do 4 lutego 2018 roku
Wernisaż: 6 listopada o godzinie 19.00
Zachęta Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie

Dodaj komentarz

Konkursy

Cytaty


Magazyn

Sonda

Działalność której instytucji zajmującej się promowaniem designu cenisz najbardziej?

Zobacz wyniki

Loading ... Loading ...

Zobacz archiwum

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR