Półprawda zza kurtyny

Wystawa w Królikarni stanowi szeroką prezentację prac twórców z Albanii, Bośni, Bułgarii, Czech, Gruzji, Macedonii, Polski, Rumunii, Słowacji, Turcji, Ukrainy oraz Węgier. Kraje te, wyłączywszy Turcję, łączy przede wszystkim trudna historia rządów komunistycznych i praca nad odzyskiwaniem bądź kształtowaniem tożsamości narodowej.

Pravdoliub Ivanov, „Półprawda / Half-Truth” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pravdoliub Ivanov, „Półprawda / Half-Truth” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Dzieła sztuki prezentowane na wystawie często odnoszą się do wydarzeń, które miały miejsce w ciągu ostatnich siedemdziesięciu lat, a także do indywidualnych doświadczeń autorów bądź autorek. Równocześnie prace są komentarzem bardziej uniwersalnych i aktualnych kwestii. Zostają przywołane między innymi tematy związane z tradycyjną architekturą lokalną, wypartą w drugiej połowie XX wieku przez estetykę budownictwa socjalistycznego (cykl prac Rozeta rumuńskiej artystki Ioany Nemes), oraz pytania o wpływ na politykę i realizację przemian uzyskany poprzez udział obywateli w powszechnych wyborach (praca Urna wyborcza bośniackiej artystki Šejli Kamerić).

Artyści kontestują wzmacnianie pozycji władzy i jej bezkarność osiągnięte dzięki usankcjonowaniu religijnemu (praca PraySway euroazjatyckiego kolektywu Slavs and Tatars), jak też granice wolności ekspresji i budowania tożsamości wyrażanej w ruchu ciała (prace z cyklu Stiletto tureckiej artystki Nevin Aladağ).

Tytuł wystawy został zaczerpnięty z dzieła Pravdoliuba Ivanova, które zwraca uwagę na relatywizm pamięci historycznej. „Półprawda” – słowo napisane na wielkiej płachcie w języku bułgarskim – była niesiona w formie transparentu przez Sofię. Napis, ucięty horyzontalnie, ukazywał jedynie połowę liter, przez co wyglądał jak polityczne w obcym języku, wzbudzając kontrowersje wśród mieszkańców.

Druga część napisu była eksponowana wewnątrz pomieszczenia wystawowego. W ten sposób jedno dzieło może istnieć równocześnie w dwóch sferach: świata sztuki oraz przestrzeni publicznej. Genezą tej pracy jest przeświadczenie, że prawd jest tyle, ile jej kontekstów. Zawsze gdy pojawia się na wystawie, napisana jest w języku obowiązującym w danym kraju, co uwypukla jej lokalne odniesienia.

Stepan Ryabchenko, „Melissa” – z serii „Wirusy komputerowe”, 2011 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Stepan Ryabchenko, „Melissa” – z serii „Wirusy komputerowe”, 2011 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Artyści: Nevin Aladağ, Anatoly Belov, Geta Brǎtescu, Braco Dimitrijević, Stanisław Dróżdż, Petra Feriancová, Vladimír Houdek, Hristina Ivanoska, Pravdoliub Ivanov, Mi Kafchin, Šejla Kamerić, Genti Korini, Eva Koťátková, Katarzyna Krakowiak, Zofia Kulik, Nino Kvrivishvili, Piotr Łakomy, Vlad Nancă, Paul Neagu, Ioana Nemes, Paulina Ołowska, Roman Ondák, Cristian Răduţă, Stepan Ryabchenko, Slavs and Tatars, Iza Tarasewicz, Little Warsaw

Półprawda. Prace współczesnych artystów i artystek z Europy Środkowo Wschodniej ze zbiorów Art Collection Telekom
Kuratorzy: Nathalie Hoyos, Rainald Schumacher, Ewa Kozik
Od 10 września do 22 października 2017 roku
Otwarcie wystawy: 10 września 2017 roku, godz. 18.00
Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni

Dodaj komentarz

Konkursy

Cytaty


Magazyn

Sonda

Która z wymienionych instytucji Twoim zdaniem najlepiej promuje architekturę?

Zobacz wyniki

Loading ... Loading ...

Zobacz archiwum

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR