Antoni Starczewski – artysta awangardowy z kręgu Strzemińskiego

Według badań Zenobii Karnickiej, wieloletniej kustosz Muzeum Sztuki w Łodzi, wzmiankowanych w katalogu Porażeni słońcem. W kręgu Strzemińskiego, do postaci najbliżej z Nim związanych należeli: Stefan Wegner, Roman Modzelewski, Stanisław Fijałkowski, Stefan Krygier, Antoni Starczewski, Lech Kunka, Mieczysław Szadkowski, Lena Kowalewicz, Bolesław Utkin, Bolesław Hochlinger, Aleksander Kromer.

Antoni Starczewski, „MF 30”, 1973, fot. Radosław Jóźwiak (źródło: materiały prasowe organizatora)

Antoni Starczewski, „MF 30”, 1973, fot. Radosław Jóźwiak (źródło: materiały prasowe organizatora)

W prezentowanym od sierpnia do grudnia cyklu 4 ekspozycji indywidualnych staramy się budować świadomość, jak w twórczości Antoniego Starczewskiego, Karola Hillera, Stefana Wegnera i Stefana Krygiera dokonania w zakresie tzw. „sztuki czystej” przenikały się i łączyły z działalnością w zakresie sztuki użytkowej. Dobrym przykładem takiej postawy jest Antoni Starczewski, uczeń Władysława Strzemińskiego, który na gruncie teorii unizmu zbudował swoją własną koncepcję sztuki.

Starczewski wykorzystywał różne formy przekazu, posługiwał się splotem tkackim, pismem, formami ceramicznymi, a także dźwiękiem. W 1963 roku zdecydował się na operowanie elementami o ustalonym module, początkowo był to alfabet elementów rzeźbiarskich. W 1965 roku ideę dokładania elementów przeniósł na inne dziedziny aktywności, rozwijając swoje zainteresowania w poszukiwaniu własnego alfabetu, modułu, w którym stosował punkty, przecinki, litery, powtarzający się kształt listka dębowego, motywy owoców i jarzyn.

Do jego najważniejszych realizacji w przestrzeniach publicznych należy monumentalna płaskorzeźba Układ na dwie ręce, składająca się ze 160 elementów fajansowych o wymiarze 320 x 240 cm, umieszczona w roku 1960 w holu Biblioteki Uniwersytetu Łódzkiego. Ponadto dwie ściany ceramiczne w foyer Teatru im. Stefana Jaracza z lat 1967-70, a także płaskorzeźba w holu kąpieliska „Fala” w Parku na Zdrowiu z 1976 roku. Każda z tych kompozycji była montowana z udziałem autora, który zabiegał o jak najlepsze wydobycie jej formy i rytmu przez optymalne oświetlenie.

Antoni Starczewski, „gr 2”, 1975, fot. Radosław Jóźwiak (źródło: materiały prasowe organizatora)

Antoni Starczewski, „gr 2”, 1975, fot. Radosław Jóźwiak (źródło: materiały prasowe organizatora)

Wystawa Antoniego Starczewskiego w Galerii Re:Medium ma charakter kameralny i składa się z reliefu, trzech rysunków i kompozycji graficznych z kolekcji Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi. Wszystkie obiekty są świadectwem rozpoznawalnego stylu kompozycji Starczewskiego, gdzie powtarzalność modułu litery, znaku, liścia w linearnych układach tworzy rysunek czy grafikę, pulsującą rytmem i kontemplacyjnym układem elementów.

Elżbieta Fuchs, fragmenty tekstu do katalogu wystawy Antoniego Starczewskiego

Antoni Starczewski (1924–2000)
Projekt Współobecność. Artyści awangardowi w kręgu Władysława Strzemińskiego
Kuratorka projektu: Elżbieta Fuchs
Od 3 sierpnia do października 2017 roku
Wernisaż: 3 sierpnia 2017 roku, godz. 18.00
Miejska Galeria Sztuki w Łodzi

Dodaj komentarz

Konkursy

Cytaty


Magazyn

Sonda

Działalność której instytucji zajmującej się promowaniem designu cenisz najbardziej?

Zobacz wyniki

Loading ... Loading ...

Zobacz archiwum

U have turned off the Artwork.

On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.

Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...

In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.

CODEMANIPULATOR