Czasoprzestrzenie

18 marca Galeria Nowa Łódzkiego Domu Kultury zaprasza na wernisaż wystawy Czasoprzestrzenie Katarzyny Gołębiowskiej. Znajdą się na niej obrazy abstrakcyjne artystki, których ascetyczny język zachęca do kontemplacji.

Katarzyna Gołębiowska, „03.36” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Katarzyna Gołębiowska, „03.36” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Malarstwo Katarzyny Gołębiowskiej przemawia kolorem. Ułożone horyzontalnie plamy barwne łagodnie przechodzą jedna w drugą, a oszczędność środków daje niemal ascetycznie wrażenie. Dzięki temu artystka pozwala na wywołanie więzi między obrazem i widzem, zbudowanie szczególnej relacji, której szukać należy w sferze duchowej, stanie bliskim kontemplacji. Odwołuje się do mało eksponowanych w dzisiejszym świecie wartości, a jej bardzo subtelne prace dalekie są od obrazów zaangażowanych społecznie, oddających dynamikę współczesnego życia, kruchość współczesnych relacji i ich zmienność.

Uwrażliwienie na narzędzia malarstwa i kolor jako główne wyznaczniki języka wypowiedzi sytuuje to malarstwo w obszarze abstrakcji, choć horyzontalne rozłożenie barw wywołuje sugestię pejzażu. Intuicję tą potwierdzają tytuły obrazów – godziny – którym podporządkowane są zestawienia barw odpowiadające kolorystyce i natężeniu światła o konkretnej porze dnia lub nocy. W przypadku malarstwa Gołębiowskiej nie ma konieczności stawiania pytania o to, w jakim stopniu mieści się ono w abstrakcji, ponieważ artystce bliskie jest  myślenie o dotarciu w sztuce do języka, którym można wyrazić niematerialne i uniwersalne aspekty rzeczywistości – w jej przypadku jest to język malarstwa.

Prace prezentowane na wystawie są subtelne, nie ma w nich żadnego napięcia i dominuje w nich melancholijny, nieco liryczny klimat. Artystka zwraca uwagę również na materialność obrazu. Ani na chwilę nie pozwala zapomnieć odbiorcy, że stoi on przed przedmiotem – zagruntowanym płótnem pokrytym farbami. Dzięki temu osiąga moment równowagi między tym, czym jest obraz, i tym, co reprezentuje, między tym, co materialne, i tym, co duchowe, między dotykalną rzeczywistością a sugestywną abstrakcją. Wydaje się, że pojęcie równowagi dla Gołębiowskiej jest wyjątkowo istotne i determinuje jej kompozycje. Widać to również w wyborze formatu prac, którym jest kwadrat – figura symbolizująca doskonałość i harmonię.

Tekst: Karolina Jabłońska

Katarzyna Gołębiowska, Czasoprzestrzenie
Od 18 marca do 6 kwietnia 2016 roku
Wernisaż: 18 kwietnia 2016 roku, godzina 18.00
Galeria Nowa (Łódzki Dom Kultury)
Łódź

Dodaj komentarz