Mam na imię Marytė

Mam na imię Marytė Alvydasa Šlepikasa to oparta na faktach opowieść o jednej z białych plam powojennej historii – „wilczych dzieciach”. Została uznana za najlepszą litewską książkę w 2012 roku. Plastyczne obrazy, poetycki styl i emocjonalna, poszarpana narracja na długo zapadają w pamięć.

Alvydas Šlepikas, „Mam na imię Marytė” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Alvydas Šlepikas, „Mam na imię Marytė” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Po drugiej wojnie światowej niemieckie sieroty tułały się po Litwie w poszukiwaniu chleba i dachu nad głową. Uciekająca z Prus Wschodnich mała Renata musi ukryć swoje niemieckie pochodzenie. Szuka schronienia w lasach, a także wśród ludzi. Znajduje przybranych rodziców i nowe, litewskie imię – Marytė. Historia jej rodziny ukazuje tragiczne losy wielu uchodźców z Prusów Wschodnich na Litwie. Powieść została oparta na prawdziwych historiach „wilczych dzieci” i ich krewnych.

Alvydas Šlepikas (ur. 1966) – litewski poeta, powieściopisarz, dramaturg i aktor. Ukończył aktorstwo i reżyserię w Akademii Muzycznej w Wilnie. Pracował w Państwowym Wileńskim Tetrze Małym. Wydał dwa tomiki poezji, zbiór prozy oraz powieść Mam na imię Marytė. Jego utwory zostały przetłumaczone na dziesięć języków, między innymi angielski, rosyjski i niemiecki. Jest członkiem Związku Pisarzy Litewskich. Przez cztery lata był redaktorem naczelnym tygodnika kulturalnego „Literatūra ir menas”. Obecnie kieruje w nim działem literatury współczesnej i tłumaczeń.

Alvydas Šlepikas, Mam na imię Marytė
Premiera: październik 2015 roku
Kolegium Europy Wschodniej we Wrocławiu

Dodaj komentarz