• 2015-11-23

Scena Tańca Studio – odsłona dedykowana Kantorowi

Czwarta odsłona Sceny Tańca Studio będzie poświęcona Tadeuszowi Kantorowi, polskiemu reżyserowi, scenografowi, grafikowi, malarzowi. Przez trzy dni każdego miesiąca Studio jest przestrzenią dedykowaną wyłącznie wydarzeniom tanecznym – w programie znajdują się wydarzenia pokazujące różnorodność form i stylów tańca współczesnego.

Scena Tańca Studio, Teatr Studio w Warszawie (źródło: materiały organizatora)

Scena Tańca Studio, Teatr Studio w Warszawie (źródło: materiały organizatora)

Scena Tańca Studio to program regularnej prezentacji spektakli tanecznych z całej Polski, zrealizowanych przez polskich artystów i zespoły lub twórców działających na stałe w Polsce. Podczas ostatniej w tym roku odsłony Sceny Tańca Studio twórcy wspominać będą Tadeusza Kantora. Poświęcony mu mijający rok przyniósł nowe projekty taneczne zainspirowane twórczością tego wielkiego kreatora teatru ubogiego. Wśród nich znalazł się między innymi spektakl Tomasza Bazana i Daisuke Yoshimoto Noman. Fascynacja japońskich twórców Kantorem jest znana nie od dziś. Natomiast polskiej fascynacji sztuką japońską, a w szczególności butō, przygląda się Katarzyna Pastuszak w performansie Yameru maihime_prolog. Międzynarodowy zespół artystek zaprezentuje Nomadkę – wnikliwe studium o wypędzeniu i tułaczce, jak również o sile i radości czerpanej z kobiecości.

The truth is just a plain picture. said bob Anny Nowickiej to kolejna propozycja, stanowiąca swoistą grę artystki z widzem. Prezentowane i zmieniające się jak w kalejdoskopie wizerunki pozostawiają nas z nierozstrzygniętym pytaniem, co jest rzeczywiste, a co fikcyjne? Gdzie ukrywa się prawdziwa twarz i tożsamość artystki, człowieka, kobiety, widza?

Młodzi artyści związani z Wydziałem Teatru Tańca PWST w Krakowie z filią w Bytomiu – Katarzyna Kania, Daniela Komędera, Piotr Stanek – we współpracy z muzykiem Olegiem Dziewanowskim w kolejnym spektaklu Zrabowali mi składaka ukazują z kolei doświadczenie bezdomności w jego najokrutniejszych i najpiękniejszych obliczach. Stawiają sobie i widzom pytanie, czym jest zamieszkiwanie, oswajanie przestrzeni i czy pozostawiają one miejsce na wolność? Barbara Bujakowska w swoim ID-ANCE szuka natomiast wolności w podejściu do czasu i nieograniczonej wyobraźni. Wybiera się w podróż w krainę dzieciństwa, w której przedmioty i zabawki stają się elementami tajemniczej układanki. Z jej kawałków Bujakowska w przewrotny i groteskowy sposób buduje swoisty portret artysty z czasów młodości.

Inną propozycją jest polska wersja utworu Soul Project/PL Davida Zambrano, choreografa mieszkającego w Holandii i Belgii, lecz pracującego na całym świecie, będąca efektem spotkania niezrównanego wenezuelskiego improwizatora z polskimi tancerzami Pracowni Fizycznej i Przyjaciół. To niezwykły rytuał tańca, energii, wolności i radości, tworzący z artystów i widzów prawdziwą wspólnotę.

Gościem będzie również Katarzyna Gdaniec, wielokrotnie nagradzana tancerka i choreografka z Gdańska, która spotkała Marco Cantalupo w słynnym zespole Balet XX Wieku Maurice’a Béjarta – od tamtej pory połączyła ich wspólna praca i wspólne życie. Tabula, zrealizowana przez ceniony na świecie zespół Compagnie Linga, który artyści założyli w Szwajcarii, to niezwykle widowiskowy, plastyczny i perfekcyjnie zatańczony spektakl. Ośmioro tancerzy zawładnęło tu przestrzenią i przedmiotem, wnosząc ze sobą na scenę całą paletę subtelnych, ale kontrastujących ze sobą, mocnych interpretacji.

Rafał Dziemidok i Ewa Garniec w spektaklu Moje życie we łzach poszukują wspólnej płaszczyzny dla potrzeby zachowania abstrakcyjnego języka ruchu i poszczególnych narracji tworzonych przez symbolicznych postacie – bohaterów spektaklu. Z kolei Akty Aurory Lubos powstały w oparciu o prawdziwe historie – są odpowiedzią na przeczytane listy i rozmowy z ludźmi, którzy doznali przemocy. Artystka staje się swoistym medium, pozwalając mówić tym, którzy sami nie są w stanie krzyczeć w swojej obronie.

W ramach STS odbędą się także warsztaty – tym razem poprowadzi je Anna Nowicka. Stany Wyśnione adresowane są do aktorów i tancerzy. Będą poświęcone procesowi śnienia oraz wykorzystaniu materiału sennego do generowania ruchu i budowania kompozycji. Przestrzeń, przedmiot, życie jako wędrowanie, wygnanie, cierpienie i samotność w wielokrotności powtarzanych losów. Ale też życie jako radość, energia, wspólnota, wyobraźnia i miłość, a także wolność, którą można osiągnąć zarówno poprzez nomadyczne wędrowanie i ciągłą zmianę, jak i poprzez odnalezienie swojego stałego miejsca, gdziekolwiek by ono było.

Scena Tańca Studio
Od 30 listopada do 2 grudnia 2015 roku
Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Warszawie

Dodaj komentarz