Cztery pory roku w epigramach prozą

Cztery pory roku (1938) to trzeci po Księdze ziół (1943, wydanie polskie 2003) oraz Niebie i ziemi (1942, wydanie polskie 2011) zbiór miniatur Sándora Máraiego w tłumaczeniu Feliksa Netza. Właśnie ukazał się nakładem Wydawnictwa Czytelnik.

Sándor Márai, „Cztery pory roku” – okładka (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Sándor Márai, „Cztery pory roku” – okładka (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Tomik podzielony jest na dwanaście części odpowiadających kolejnym miesiącom, a w każdej z nich Márai w swoich „epigramach prozą” spisuje nastroje i spostrzeżenia towarzyszące przemianom pogody i rytmom natury; notuje znaki, które, jak pisze, zaczęły „przemawiać do mnie równocześnie z bezpośredniej obserwacji i ze snu, z doświadczenia i myśli, z wierszy i krajobrazów, z muzyki i rzeczy, ten cudowny promieniujący zimny blask, to subtelne i bezlitosne odczucie”.

Sándor Márai, Cztery pory roku
Premiera: lipiec 2015 roku
Wydawnictwo Czytelnik

Dodaj komentarz