• 2015-07-13

Minimalne formy realności, czyli ile waży rzeźba?

Od 5 lipca w krakowskim Bunkrze Sztuki można oglądać wystawę Minimalne formy realności, kierującą uwagę ku różnorodności form współczesnej rzeźby, jej odmian i języków.

Michał Budny, „Sen”, 2015, dzięki uprzejmości artysty oraz Galerii Nordenhake, Berlin/Sztokholm (źródło: materiały prasowe organizatora)

Michał Budny, „Sen”, 2015, dzięki uprzejmości artysty oraz Galerii Nordenhake, Berlin/Sztokholm (źródło: materiały prasowe organizatora)

Zaproszeni artyści wyciągają przedmioty z kontekstu codziennego bytowania i samplują nowe, pozornie niepraktyczne instalacje, nie-rzeźby, zaprojektowane czasoprzestrzenne środowiska, pochłaniające i angażujące uwagę patrzącego. Do galerii zostały przeniesione przedmioty oderwane od funkcjonalnej rutyny: kapelusze i warsztatowe śmieci (Jos de Gruyter i Harald Thys), suszarka i lustro (Haegue Yang), liście, szyszki, opiłki drzew egzotycznych (Anna Niesterowicz), morskie śmieci (Anna Witkowska). To ani Duchamp, ani Rauschenberg, artystom raczej bliżej do twórczości artystów nurtu Arte Povera i Germano Celanta, faworyzującego w latach 60. intuicyjne i czyste tworzenie w opozycji do skomercjalizowanej amerykańskiej abstrakcji ekspresyjnej czy zbyt racjonalnego minimalizmu. Po sąsiedzku im także do sztuki prekariatu i twórców pochodzących z Ameryki Łacińskiej, jak Francis Alÿs, Hélio Oiticica, Gabriel Kuri czy Abraham Cruzvillegas – artystów, których fascynowały metody komunikowania światu o realnej biedzie i społecznym wykluczeniu.

Stosowane przez nich techniki – sztuka odpadków, estetyka śmietnika, DIY czy autoconstrucción (autokonstrukcja – pojęcie, którym Cruzvillegas posługuje się do opisu własnej metody twórczej) – odwołują się do zasad, którymi reguluje się życie w fawelach, tzw. shanty town Meksyku czy Rio de Janeiro. Te ponowoczesne ready-made wywodzą się z założenia, że wszelka artystyczna aktywność wykorzystuje komponenty już istniejące. W takim rozumieniu materialność obiektu posiada zarówno znamiona emancypacyjne, wyznaczając ścieżki i sposoby uniknięcia uczestnictwa przedmiotów w kontekście ekonomii produkcji, jak i proponuje rodzaj nowego materializmu, sytuującego się poza fetyszyzmem materii, odwołując się do odnajdywania relacji pomiędzy przedmiotem i jego doświadczaniem.

Artyści: Michał Budny, Abraham Cruzvillegas, Thea Djordjadze, Vadim Fishkin, Jos de Gruyter i Harald Thys, Rachel Harrison, Vlatka Horvat, Grzegorz Klaman, Alicja Kwade, Gizela Mickiewicz, Anna Niesterowicz, Franciszek Orłowski, Lisi Raskin (we współpracy z Magdaleną Kościsz, Władysławem Markowskim i Katarzyną Olmą), Mariam Suhail, Anna Witkowska, Haegue Yang

Kuratorka: Lidia Krawczyk
Kuratorka działań kontekstualnych: Karolina Vyšata
Koordynacja: Renata Zawartka
Aranżacja przestrzeni: Malwina Antoniszczak i Monika Bielak

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Wystawa pod patronatem O.pl.

Minimalne formy realności
Od 5 lipca do 6 września 2015 r.
Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki
Kraków

Dodaj komentarz