Rysunek mistrzów od XVI do XVIII wieku

Wystawa Rysunek XVI–XVIII w. Włochy, Niemcy, Niderlandy ze zbiorów Muzeum Narodowego we Lwowie imienia Andrzeja Szeptyckiego prezentowana w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie przedstawia unikatową kolekcję 170 oryginalnych rysunków prawie nie znaną badaczom i szerszym kręgom widzów.

„Rysunek XVI–XVIII w. Włochy, Niemcy, Niderlandy ze zbiorów Muzeum Narodowego we Lwowie” – plakat (źródło: materiały prasowe)

„Rysunek XVI–XVIII w. Włochy, Niemcy, Niderlandy ze zbiorów Muzeum Narodowego we Lwowie” – plakat (źródło: materiały prasowe)

W takiej samej ilości kolekcja po raz pierwszy była eksponowana na wystawie jubileuszowej poświęconej 100. rocznicy Muzeum Narodowego we Lwowie w 2014 r. Było to możliwe dzięki 40-letniej działalności pracowni konserwacji, która od czasu swego powstania w 1972 r. przekształciła się w potężny dział konserwacji.

Zalążkiem kolekcji stał się bogaty zbiór rysunków włoskich mistrzów XVII–XVIII w., w większości należących do szkoły weneckiej, która zajmowała istotne miejsce we Włoszech w XVII w. Bardzo ważne dla wyrobienia sobie zdania o twórczej manierze niektórych malarzy i stylistyce zachodnioeuropejskiego, a zwłaszcza włoskiego, przygotowawczego rysunku epoki renesansu, baroku i rokoko są prace wykonane ołówkiem, sangwiną, węglem, kredą i innymi technikami takich mistrzów jak: Giovanni Battista Tiepolo i malarze jego kręgu (szkoła wenecka), Giovanni Battista Piazzetta (szkoła wenecka), Andrea Schiavone (szkoła wenecka), Salvator Rosa (szkoła neapolitańska), Gaetano Gerardo Zompini (szkoła wenecka), Francesco Solimena (szkoła neapolitańska), Guido Reni (szkoła bolońska), Giovanni Battista Crosato (szkoła wenecka), Giovanni Battista Pittoni (szkoła wenecka), Nicola Grassi (szkoła wenecka), Marco Benefial (szkoła rzymska), Francesco Novelli (szkoła wenecka), Giovanni Battista Marcola (szkoła wenecka), Carl Maratti (szkoła wenecka), Antonio Balestra (szkoła wenecka), Giaсomo Palma (szkoła wenecka), Santo Piatti (szkoła wenecka), artyści kręgu Giaсoma Tintoretta i inni, jak również pokaźna ilość prac o wysokim poziomie artystycznym nieznanych autorów.

Rysunek jest wyjątkowym rodzajem sztuk pięknych. Jest interesujący ze względu na to, że już w początkowej fazie wykazuje tendencje i zmiany w stylach sztuki, nurtach, odkrywa tajemnice stopniowego rozwoju artystycznego. Rysunek, zgodnie ze swoim przeznaczeniem, jest elementem przygotowawczym do obrazów czy polichromii i z reguły jest pełen poszukiwań i eksperymentów w kompozycji i technice. Dawny rysunek to swego rodzaju twórcze laboratorium, w którym odkrywamy artystyczne tajemnice twórczości mistrzów. Pod tym kątem wystawa pozwala odczuć artystyczne idee XVI–XVIII w. i lepiej zrozumieć charakter europejskiego artystycznego życia epoki wielkich kulturowych zmian.

Ołena Kis-Fedoruk – fragment tekstu z katalogu PGS Rysunek XVI–XVIII w. Włochy, Niemcy, Niderlandy ze zbiorów Muzeum Narodowego we Lwowie imienia Andrzeja Szeptyckiego

Rysunek XVI–XVIII w. Włochy, Niemcy, Niderlandy
Od 26 czerwca do 6 września 2015 roku
Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie

Dodaj komentarz