Proza lecąca, proza stojąca – Miron Białoszewski

18 marca ukazał się nowy tom Utworów zebranych Mirona Białoszewskiego, wydany przez PIW – Proza stojąca, proza lecąca. Teksty rozproszone i niepublikowane.

Miron Białoszewski, „Proza stojąca, proza leżąca. Teksty rozproszone i niepublikowane” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Miron Białoszewski, „Proza stojąca, proza leżąca. Teksty rozproszone i niepublikowane” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Tom 12 Utworów zebranych zawiera ponad sto dwadzieścia większych i mniejszych tekstów rozproszonych oraz nigdy niepublikowanych. Część utworów rozproszonych była drukowana w prasie literackiej za życia autora, część pośmiertnie, większość tekstów jest udostępniona czytelnikom po raz pierwszy. Niektóre opowiadania wyeliminowano z Donosów rzeczywistości i Szumów, zlepów, ciągów podczas redakcji, inne usunęła cenzura (np. Obóz ZMPStalin umarł), jeszcze innych nie dawał do druku sam autor, przekonany, że nie mają szans na akceptację urzędu kontroli. Czasem o zachowaniu tekstu w maszynopisie decydowały motywy towarzyskie lub obyczajowe. Kilka publikowanych tu krótkich tekstów to fragmenty drukowanych większych całości. Autor usunął je, kierując się względami kompozycyjnymi; mogą one stanowić odrębne miniopowiadania. Zdarzało się, że Białoszewski zachowywał jakieś utwory w rękopisie, uważając je za niezbyt udane, ale oglądane z perspektywy czasu stanowią istotne protokoły z epoki, dokumentujące życie osobiste, środowiskowe, społeczne. Impresje, migawki, zanoty, robione w biegu, w drodze, na gorąco, notatki z lektur i obszerne dzienniko-prozy tworzą niepowtarzalny, niezafałszowany obraz minionego czasu. Osobną część tomu stanowią komentarze do twórczości własnej i innych. Teksty zebrane w tomie pochodzą z różnych źródeł: ze zbiorów prywatnych, z redakcyjnego archiwum, z Muzeum Literatury.

Miron Białoszewski, Utwory zebrane, tom 12
Proza stojąca, proza lecąca. Teksty rozproszone i niepublikowane
Premiera: 18 marca 2015 roku
Państwowy Instytut Wydawniczy

Dodaj komentarz