Małgorzata i Antoni Domicz laureatami Nagrody Honorowej SARP

13 grudnia Małgorzata i Antoni Domicz zostali laureatami prestiżowej Nagrody Honorowej SARP.

Muzeum Architektury we Wrocławiu wg projektu Małgorzaty i Antoniego Domiczów (źródło: materiały prasowe organizatora)

Muzeum Architektury we Wrocławiu wg projektu Małgorzaty i Antoniego Domiczów (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jest to architektoniczne Virtuti Militari za odwagę w podejmowaniu walki o lepszą przestrzeń i bohaterską postawę na froncie, w którym wyobraźnia zaciekle walczy z rzeczywistością. To najcenniejsze wyróżnienie przyznawane przez projektantów – projektantom. W tym roku szanowna Kapituła podjęła decyzję o przyznaniu Nagrody Małgorzacie Pizio-Domicz i Antoniemu Domiczowi.

Małgorzata i Antoni Domicz, skromni architekci z Opola. To nie są ulubieńcy dużych deweloperów i międzynarodowych operatorów biurowców pod wynajem. To architekci, dla których architektura jest autentyczną pasją, jedni z nielicznych w naszych czasach, którzy traktują ją w sposób osobisty, autorski i do końca.

To twórcy z niedużego miasta, działający lokalnie, budujący właściwie tylko w stolicy Opolszczyzny lub w jej okolicach. Jak mówią sami, najlepiej w odległości nie większej niż 10 minut od biura. Bo wtedy można tę swoją architekturę nieustająco doglądać, doprecyzowywać, dopieszczać. Bo wtedy też na koniec, po zakończonej budowie, ona rzeczywiście jest ich.

Działalność pracowni architektury państwa Domicz została zarejestrowana formalnie w 1990 roku. Wcześniej pracowali w państwowych biurach projektów, wykonując po godzinach prace konkursowe i pierwsze samodzielne projekty realizacyjne. Współpracę w dwuosobowym zespole rozpoczęli w 1986 roku.

Ich projekty to swoista sztuka redukcji, w której koncentrują się na poszukiwaniu prostoty, stylistycznej i strukturalnej jednorodności. Rezygnując z poszukiwania wyszukanych form, skupiają się na detalach i kwestiach materiałowych, szukając w nich szansy na uzyskanie wartości architektonicznych.

Kreatywność zastępują logiką. Ich projekty wynikają wprost ze specyfiki konkretnego zadania – tematu, lokalizacyjnego kontekstu, uwarunkowań technicznych i ekonomicznych. Logiczna struktura budynku ma w efekcie przekładać się na walory użytkowe i ekonomiczne.

Każdy kolejny projekt jest dla nich osobnym, niepowtarzalnym wyzwaniem. Pracując dla konkretnego użytkownika uważnie analizują i dostrzegają jego potrzeby, co nie oznacza ulegania modnym trendom. Bliski jest ich minimalizm, nie tylko ze względów stylistycznych i architektonicznych.

Honorowa Nagroda SARP
13 grudnia 2014 roku
Warszawa

Dodaj komentarz