Dora Maar: kobieta, która płacze

Dora Maar była kochanką i muzą Pabla Picassa. Książka Zoé Valdés, wydana przez Wydawnictwo Muza, trafi do rąk czytelników 11 lutego.

Zoé Valdés, „Kobieta, która płacze" (źródło: materiały prasowe)

Zoé Valdés, „Kobieta, która płacze" (źródło: materiały prasowe)

Poznali się w 1936 roku. On – wielki Picasso i ona – chorwacka fotografka, młodsza od niego o ponad ćwierć wieku. Gdy rok później Picasso dostał zlecenie namalowania antywojennej Guerniki, pozwolił jej dokumentować swoją pracę. Choć jej surrealistyczne i niepokojące fotografie były bardzo dobrze przyjmowane przez krytyków, a nawet uznawane za wybitne, dla swojego kochanka zostawiła aparat i zajęła się malarstwem. Gdy kapryśny Pablo Picasso porzucił ją dla kolejnej kochanki, Dora Maar wpadła w depresję.

W 1958 roku okaleczona psychicznie Dora Maar wraz z przyjaciółmi udaje się w tygodniową podróż do Wenecji. Niepewna siebie, milcząca, uciekająca myślami gdzieś w przeszłość, do wspólnych chwil dzielonych z Pablem Picassem. Tydzień ten owiany jest tajemnicą. Z Wenecji Dora Maar wróci zmieniona – wycofa się z życia artystycznego i towarzyskiego. Ograniczy się jedynie do kontemplacji obrazów Picassa i codziennej mszy w Notre Dame. Co zatem wydarzyło się podczas jej ostatniej podróży? Opowieść o Dorze Maar autorka przeplata dziennikami opisującymi powstawanie książki oraz wątkami autobiograficznymi dotyczącymi Kuby i emigracji.

W życiu Picassa było wiele kobiet, ale to właśnie Dora Maar została uwieczniona na jednym z najważniejszych obrazów malarza, Guernice. Jej portret, Dora Maar au Chat został sprzedany w 2009 roku w domu aukcyjnym Sotheby’s za zawrotną kwotę ponad 95 milionów dolarów, co czyni go jednym z najdroższych obrazów w historii. Tytuł książki jest bezpośrednim nawiązaniem do cyklu Kobieta, która płacze, na którym Picasso przedstawił wizerunek Dory, gdy cierpiała na depresję.

Zoé Valdés – kubańska pisarka, na stałe mieszka w Paryżu. Pracowała w delegaturze Kuby przy UNESCO, a następnie w Biurze Radcy ds. Kultury przy Ambasadzie Kuby w Paryżu. Aktywnie uczestniczyła w hawańskim życiu artystycznym, pisała scenariusze i była wicedyrektorem czasopisma Cine Cubano (Kino kubańskie). Jest laureatką Premio Planeta, jednej z najważniejszych nagród za powieść hiszpańskojęzyczną. Za książkę Kobieta, która płacze została uhonorowana nagrodą Premio Azorín.

Zoé Valdés, Kobieta, która płacze
Premiera: 11 lutego 2015 roku
Wydawnictwo Muza

Dodaj komentarz