Hanna Krall laureatką Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima

8 grudnia 2014 roku w ramach VIII Festiwalu Puls Literatury: Szumy, zlepy, ciągi organizowanego przez Dom Literatury w Łodzi oraz oddział łódzki Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Nagrodę Literacką im. Juliana Tuwima otrzymała Hanna Krall.

Hanna Krall podczas Gali wręczenia Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima, fot. Marcin Bałczewski

Hanna Krall podczas Gali wręczenia Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima, fot. Marcin Bałczewski

Nagroda ta swoją tradycją nawiązuje do przyznawanej niegdyś Nagrody Literackiej Miasta Łodzi, której laureatem był m.in. Julian Tuwim. Obecnie jest przyznawana podczas Festiwalu Puls Literatury przez Kapitułę, w której składzie w tym roku byli: Kinga Dunin (przewodcząca), Tomasz Bocheński, Beata Stasińska, Dariusz Nowacki, Leszek Engelking, Andrzej Strąk, Maciej Robert (sekretarz Nagrody). Tegoroczną laureatką Nagrody Literackiej im. Juliana Tuwima została Hanna Krall.

Hanna Krall – ur. 1937 roku w Warszawie, z wykształcenia dziennikarka, pracowała jako reporterka m. in. w Polityce, specjalizując się w reportażu opisującym życie codzienne i losy pozornie zwyczajnych ludzi. W roku 1977 ukazała się jej najsłynniejsza książka – Zdążyć przed Panem Bogiem, będąca autorskim zapisem rozmów prowadzonych z Markiem Edelmanem, lekarzem i dowódcą powstania w getcie warszawskim. Zastosowana tu technika dwóch planów czasowych, wzbogacona o przeplatające się ze sobą wątki fikcyjne i dotyczące postaci autentycznych, wykorzystana została później w dwóch powieściach: grającej z autobiografizmem Sublokatorce oraz Oknach. Zdążyć przed Panem Bogiem otwiera w pisarstwie Krall rozdział tematyki żydowskiej, którą kontynuuje zarówno Sublokatorka, jak i drukowane m. in. w Gazecie Wyborczej, a następnie wydawane w formie książkowej reportaże (Hipnoza, Taniec na cudzym weselu). Głównym motywem jest tu splątanie losów ludzkich; większość opowieści dotyka problematyki poszukiwania tożsamości bądź powikłanych historii polsko-żydowsko-niemieckich związanych przede wszystkim z II wojną światową i latami powojennymi – m. in. tragedią roku 1968 – ale także nierzadko sięgających głębiej w historię opisywanych rodzin lub miejscowości. W swych utworach fabularnych lub fabularyzowanych Hanna Krall chętnie stosuje techniki reportażowe: skrót, ekspozycję detali, które urastają niekiedy do rangi leitmotivów, komentarz odautorski. Pokazywanie konstrukcji, szwów, warsztatu pisarskiego jest jedną z cech charakterystycznych tej twórczości, nadając jej pozory surowości, a zarazem podkreślając grę między prawdą i fikcją.

(źródło: Instytut Książki)

Nagroda Literacka im. Juliana Tuwima
VIII Festiwal Puls Literatury: Szumy, zlepy, ciągi
8 grudnia 2014 roku
Dom Literatury w Łodzi oraz oddział łódzki Stowarzyszenia Pisarzy Polskich

Dodaj komentarz