Monadologia Leibniza w miejskiej przestrzeni

Monadologia to projekt żywej instalacji, inspirowanej filozofią usieciowienia Leibniza. Będzie ją można oglądać w dniach od 21 do 23 listopada w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

„Monadologia", plakat (źródło: materiały prasowe)

„Monadologia", plakat (źródło: materiały prasowe)

MONadOLOGIa. Traktat o relacyjności to projekt żywej instalacji scenicznej inspirowanej Monadologią Gottfrieda Wilhelma Leibniza. Traktat ten, będący próbą całościowego opisu budowy i funkcjonowania świata, zyskuje nowe znaczenie w kontekście wzajemnego oddziaływania organizmu ludzkiego i miasta. Nauki związane z badaniem ludzkiego ciała od roku 1714, w którym powstawała Monadologia, bardzo się rozwinęły, jednak zawarta w traktacie myśl Leibniza jest nadal aktualna, o czym pisali liczni filozofowie, m.in. Gilles Deleuze. Usieciowienie, które obecnie wydaje się naturalnym sposobem myślenia o mieście i szeroko pojętej komunikacji, w czasach Leibniza było domeną wizjonerów.

Żywa instalacja sceniczna, zbudowana na kształt kryształu-labiryntu, składać się będzie z części performatywnej, konstrukcji architektonicznej, instalacji świetlnej, instalacji Augmented Reality oraz instalacji dźwiękowej. Wszelkie elementy budujące żywą instalację sceniczną, jak na przykład konstrukcja architektoniczna, instalacja audio czy nawet grafika użyta na kostiumach, odnoszą się do pięciu wybranych zagadnień spajających strukturę świata Leibniza i dających się odnaleźć we współczesnej rzeczywistości. Są nimi: perspektywa, percepcja, usieciowienie, monolog i powtórzenie. W warstwie merytorycznej instalacja ukazuje współczesny monadyzm jako realizujący się w przestrzeni miejskiej i wyrażający się poprzez monologi (werbalne oraz cielesne), które nieustannie i gorączkowo uprawiamy w zderzeniu z samym sobą, z Innym, ze społeczeństwem, z miastem czy materią. Owe pięć poziomów tematycznych: ja-ja, ja-Inny, ja-społeczeństwo, ja-miasto, ja-materia, na których prowadzone są indywidualne monologi w naturalny sposób składa się na pięć części instalacji, rozgrywających się w miejskim otoczeniu.

Koncepcja i reżyseria: Aleksandra Hirszfeld
Scenografia: Małgorzata Kuciewicz / Centrala
Choreografia i reżyseria tekstu: Marta Ziółek
Kostiumy i AR: Krzysztof Syruć
Performerzy: Agnieszka Kryst, Anna Nowicka, Katarzyna Sitarz, Paweł Sakowicz
Muzyka: Maria Kozłowska, Wojtek Urbański
Instalacja świetlna: Architecture for Society of Knowledge, Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, Marcin Strzała, Jacek Markusiewicz
Produkcja: Ela Petruk, Ewa Paradowska
Projekt graficzny: Olek Modzelewski

Aby móc w pełni doświadczyć instalacji, należy mieć ze sobą urządzenie typu smartfon lub tablet z aplikacją czytającą rozszerzoną rzeczywistość (Augmented Reality NPM).

Monadologia. Traktat o relacyjności
21–13 listopada 2014 roku, godz. 19.00
Muzeum Sztuki Nowoczesnej, ul. Emilii Plater 51
Warszawa

Dodaj komentarz