Zmultiplikowana kultura w Bydgoszczy

Do 30 listopada w Galerii Sztuki Nowoczesnej w Bydgoszczy będzie można oglądać wystawę zbiorową pt. Multiplication.

Bogna Burska, „Tysiąc śmierci” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Bogna Burska, „Tysiąc śmierci” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ekspozycja prezentuje różnorodność i wielowymiarowość współczesnych dyskursów artystycznych. W ramach bardziej lub mniej skomplikowanych memów następuje hybrydyzacja i multiplikacja, a nie rzeczywista różnorodność produktów sztuki współczesnej. Do udziału w wystawie zostali zaproszeni uznani polscy artyści, którzy poszukują swojego języka artystycznego na styku różnych dziedzin, poczynając od sztuk wizualnych, poprzez socjologię, psychologię, biologię, muzykę i łączą je z najnowszymi technologiami. W ten sposób włączają się do współczesnej, zmultiplikowanej kultury by zaznaczyć w niej swoje autorskie strategie. Większość twórców przedstawi podczas wystawy Multiplication prace premierowe, przygotowane specjalnie na ekspozycję w Bydgoszczy. Część z nich, po prezentacji w muzeum, zostanie przekazana przez autorów do muzealnej kolekcji polskiej sztuki nowoczesnej. Dodatkową znaczącą formą artystyczną jest instalacja kształtująca przestrzeń sali, zbudowana w ramach aranżacji wystawy, a zaprojektowana przez Krzysztofa Syrucia. Użyte przez niego konstrukcje linii, powstałych według matematycznych algorytmów, tworzą zawiłą i skomplikowaną zwielokrotnioną kompozycję przestrzenną. Do jej zbudowania artysta użył setek kolorowych wstążek.

Michał Brzeziński, Nanodisco. Instalacja z zakresu sztuki biologicznej opiera się na przekształcaniu przez oprogramowanie komputera ruchów mikroorganizmów, obserwowanych pod mikroskopem, na dźwięki oraz łączeniu ich z głosem widza. Performance audiowizualny jest próbą sprowokowania komunikacji miedzy odbiorcą, a mikroorganizmami obserwowanymi przez mikroskop. Wizualizacja zachodzącego procesu prezentowana jest w powiększeniu na ekranie. Estetyka realizacji odwołuje się do sterylnych pomieszczeń i laboratoriów, gdzie mikroorganizmy spełniają inne funkcje niż w projektach artystycznych.

Bogna Burska, Tysiąc śmierci. Bogna Burska tworząc swoje realizacje found footage używa gotowych materiałów z zakresu kina komercyjnego, głównie hollywoodzkiego. Artystka tnie filmy i rekomponuje w nowe utwory o postmodernistycznym charakterze formalnym oraz ze skonstruowaną na nowo fabułą. Artystka tworzy opowieści, odsłaniając to, co ukryte pomiędzy obiegowymi znaczeniami. Film Tysiąc śmierci to rodzaj zmultiplikowanego portretu królowej Elżbiety I. Złożony został z kilkudziesięciu fabuł przedstawiających historię kobiety, która przekroczyła granice ustanowione przez społeczeństwo i kulturę. Budują go specyficzne obrazy sytuujące ją w centrum kadru i narracji, jednocześnie zredukowano kontekst i tło do koniecznego minimum.

Tomasz Dobiszewski, W zdaniu zestawia się świat na próbę… (tak jak w paryskiej sali sądowej przedstawia się wypadek samochodowy, używając lalek itp.). Ludwig Wittgenstein, Dzienniki 1914–1916, Spacja, Warszawa 1999, s. 17. Cykl 8-iu filmów otworkowych prezentowanych na monitorach. Cytat z Dzienników Ludwiga Wittgensteina stał się pretekstem do powstania filmów zarejestrowanych przez obiektywy w kształcie słów. Dzięki tej technice słowa ujawniły się w ruchomych obrazach, które to jednak nie reprezentują swojego desygnatu. Umysł przeskakuje pomiędzy interpretacją obrazu a odczytaniem umieszczonego w nim słowa. Praca może sprokurować pewien konflikt, jaki może zrodzić się w umyśle odbiorcy: na ile tak naprawdę w obrazie będzie ważne użyte w nim słowo, a na ile istotny będzie sam obraz, czy dźwięk?

Dominik Lejman, Szpara w podłodze. Projekcja wideo powstała w wyniku nawarstwienia dokumentalnych materiałów wizualnych, dotyczących aktualnych konfliktów zbrojnych na świecie.. Artysta odrealnił obraz pozbawiając go tła i rozpoznawalnych cech charakterystycznych. Zmieniając skalę obrazu wobec widza zaakcentował problem zminimalizowania wojennych zagrożeń, związany najczęściej z zupełną indolencją i obojętnością instytucji stojących na straży pokoju, ale również opinii publicznej w konkretnym regionie i w całej globalnej wiosce. Dodatkowo odniósł się do charakteru zła, które rozprzestrzenia się niepostrzeżenie w różnych społecznościach i stopniowo narasta obejmując coraz to większy obszar. Dominik Lejman uświadamia odbiorcy jak blisko może być konfliktów społecznych prowadzących do wojen i jak łatwo je w dzisiejszej skomercjalizowanej i odhumanizowanej rzeczywistości zmarginalizować i zignorować.

Janek Simon, Studium głowy. Projekt wykorzystuje trzy technologiczne osiągnięcia ruchu Open Hardware ostatnich lat – skanowanie 3D, druk 3D i otwarty encefalogram. Narzędzia te dają niespotykaną dotychczas możliwość płynnego przechodzenia między materialną realnością, a cyfrową wirtualnością. Dowolny przedmiot można zamienić na zbiór danych, które dzięki nowej technologii druku stają się materialnym obiektem. Dzięki zastosowaniu EEG w projekcie można było odczytać fale mózgowe Janka Simona w różnego rodzaju stanach wzburzenia emocjonalnego. Uzyskane dane posłużyły następnie do algorytmicznej modyfikacji zeskanowanej głowy artysty. Zniekształcone autoportrety zostały wydrukowane na drukarce 3D. Projekt Studium głowy zawiera również cyfrowe szkice i materiały związane z powstawaniem projektu. Główny akcent położono na zagadnienia psychofizyczne związane z portretowaniem, ujmując klasyczny temat w nowej formie.

Anna Zaradny, Gen Ius. Punktem wyjścia dla audiowizualnego obiektu jest partytura wideo. Na jej podstawie powstała sześciokanałowa kompozycja elektroakustyczna, która w końcowej fazie została połączona z filmem wideo o charakterze eksperymentalnym, opierającym się na fenomenie błędu. Jednym z głównych założeń projektu jest wykorzystanie usterki sprzętu emitującego obraz, dzięki której powstają unikalne formy wizualne. Narracyjnym punktem wyjścia pracy jest obraz filmowy przedstawiający życie wybitnego kompozytora Wolfganga Amadeusza Mozarta. Niekwestionowany geniusz kompozytora utrudniał mu wpisanie się w normy artystyczne i społeczne współczesnej mu epoki. W warstwie dźwiękowej artystka posłużyła się harmoniczną sinusoidą, która jest wyjątkowa pod względem akustycznym i uważana za najczystszy dźwięk o danej częstotliwości. Zakomponowanie pracy w bryle sześcianu ma znaczenie symboliczne, także związane z równowagą i harmonią.

Tekst: M. Kosteczko-Grajek

Multiplication
Wystawę można oglądać od 25 września do 30 listopada 2014 roku
Galeria Sztuki Nowoczesnej w Bydgoszczy
ul. Mennica 8
Wyspa Młyńska

Dodaj komentarz