Anna Arno zagląda w Okna

We wrześniu nakładem Fundacji Zeszytów Literackich ukazał się zbiór miniatur prozatorskich Anny Arno zatytułowany Okna. To pierwsza książka literacka absolwentki New York Institute of Fine Arts, publicystyki Gazety Wyborczej, Tygodnika Powszechnego i Zeszytów Literackich, autorki biografii Gałczyńskiego.

Anna Arno „Okna” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Anna Arno „Okna” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Tom opowiadań Anny Arno to krystalicznie czyste, uderzające prostotą miniatury prozatorskie, w niezwykłym świetle ukazujące życie codzienne: sąsiadów, przypadkowo napotkane postaci, ulicznych handlarzy. Tom dzieli się na dwie części; pierwsza pozwala zajrzeć w okna Krakowa, druga opowiada o widokach po drugiej stronie oceanu. Okna pozwalają spojrzeć na zewnątrz i wniknąć w głąb siebie, bo jak pisał Antonio Tabucchi: bezmiar rzeczywistości jest niepojęty, aby go pojąć, trzeba zamknąć go w prostokącie, geometria przeciwstawia się chaosowi, to dlatego ludzie wymyślili okna.

Dobrze mieć okna, bez okien człowiek wariuje, widzi tylko to, co ma w sobie, co zobaczył przedtem, co się zapisało w pamięci.

Nie zapomnij tego, co przeżyłeś, marząc o innych rzeczach, innych ludziach, innych czasach. Kiedy na chwilę ustąpi mętne powietrze, także moje miasto ma w sobie skromną dumę, wzgórze z zakolem powolnej, szarej rzeki, z białą wieżyczką barokowego kościoła. Moje miasto, które do mnie nie należy, które się ode mnie odkleja, które zasklepia się w niemym smutku.

To jest moje okno na świat. Kiedy podnoszę wzrok znad kartki, kiedy wstaję od komputera. Uchylam okno, żeby wywietrzyć, pooddychać, sprawdzić temperaturę. Z daleka, może z pobliskich wsi, dochodzi dym palonych liści, ognisk na polach. Albo jest wilgoć w powietrzu, pachnie trawa i świeże kretowiska. To jest punkt wyjścia, pępek świata.

Anna Arno

Anna Arno Okna
Premiera: wrzesień 2014 roku
Fundacja Zeszytów Literackich

Dodaj komentarz