Zielony Labirynt – przestrzeń medialno-naturalna

We wrocławskim Centrum Sztuki WRO od 1 do 21 września będzie można przespacerować się po Zielonym Labiryncie – eksperymentalnej przestrzeni medialno-naturalnej.

„Zielony Labirynt” – plakat (źródło: materiały prasowe)

„Zielony Labirynt” – plakat (źródło: materiały prasowe)

Po wakacyjnej przerwie Centrum Sztuki WRO znów zaprasza wszystkich niezależnie od wieku na spotkanie ze sztuką, naturą i technologią. Podczas wędrówki po specjalnie zaaranżowanym, innowacyjnym Zielonym Labiryncie galerii będzie można odkrywać różne obiekty i instalacje. Wśród nich znajdują się tajemnicze drzewo, świetlno-dźwiękowa przestrzeń pozwalająca widzom samodzielnie się kreować, cyfrowy, interaktywny wodospad, plantacja hydroponiczną, elementy środowiska przyrodniczo-cyfrowego, prowadzące do wybranych dzieł z kolekcji WRO i prace powstałe w trakcie warsztatowych spotkań artystów z publicznością.

W zaaranżowanej na nowo Czytelni Mediów WRO czekają Przewodnicy Sztuki, którzy poprowadzą spacer interaktywnymi ścieżkami Labiryntu. Warto zabrać ze sobą urządzenia mobilne – smartfony i tablety – by odkrywać nowy sposób zwiedzania i w pełni skorzystać z przygotowanych przez WRO aplikacji.

Zielony Labirynt to instalacja akustyczno-wizualna w formie interaktywnego architektonicznego, lekkiego i przestrzennego obiektu, wykonanego z modułowych elementów roślinnych (rośliny doniczkowe, trawa, drzewka) tworzących zielone korytarze, w którym odbiorca, oprowadzany przez Przewodników Sztuki, odbywa spacer.

Innowacyjna od strony technologicznej instalacja edukacyjna pozwala widzom na spacer w przestrzeni obiektu i poznawanie kolejnych treści archiwum dźwiękowego, muzycznego i wizualnego. Poprzez sieciowe aplikacje, wykorzystując małe przenośne ekrany smartfonów, tabletów i innych urządzeń, można nawigować i w sposób zaangażowany odbierać treści zawarte w ścieżkach edukacyjnych. Instalacja skupia w sobie funkcje estetyczne i edukacyjne, wykorzystuje zarówno ukryte elementy, jakimi są aplikacje, jak i elementy nieobecne w tradycyjnej interakcji komputerowej, takie jak żywe rośliny tworzące labirynt.

Projekt bada związki sztuki, natury i technologii. Przestrzeń Labiryntu ukazuje przenikanie się i zależności występujące pomiędzy tymi dziedzinami.

Cyryl Zakrzewski | Krąg – instalacja

Instalacja Cyryla Zakrzewskiego to nieistniejące drzewo, wyrastające z sufitu Centrum Sztuki WRO. Zwisające na żyłkach fragmenty kory składają się w długi pień, tworzący kurtynę dla projekcji animacji złożonej ze zdjęć pni ściętych drzew.

Paweł Szeibel oraz uczestnicy warsztatów: Maja Dokudowicz, Szymon Gwóźdź, Maciej Niemiec, Michał Sękowski, Maria Zdończyk, Kamila Wolszczak i inni | Wardian Case – instalacja hydroponiczna

Na wystawie pokazane będą niektóre, nadal rozwijające się w swym biologicznym cyklu i doglądane przez swych autorów prace zrealizowane przez uczestników przeprowadzonych przez Pawła Szeibla we WRO warsztatów tworzenia domowych plantacji hydroponicznych. Uczestnicy warsztatów, licealiści i studenci z Wrocławia, łącząc roślinność z nowymi technologiami, przygotowali mobilne terraria nawiązujące do XIX-wiecznej Wardian case – opracowanej przez Nathaniela Warda w czasach wiktoriańskiej Anglii metody przechowywania młodych sadzonek egzotycznych gatunków roślin w szklanych skrzyniach, w których botanicy przywozili je do Europy.

Paweł Janicki / WROcenter Group | Wodospad WRO – instalacja interaktywna

Wodospad to instalacja projekcyjna zrealizowana przez WRO we współpracy z wrocławskim ośrodkiem TVP w związku z otwarciem w 2008 roku Centrum Sztuki WRO. Wykorzystuje materiały audiowizualne prezentujące najbardziej znane karkonoskie wodospady: Kamieńczyka (najwyższy w polskich Sudetach, znajdujący się na szlaku ze Szklarskiej Poręby na Szrenicę na wysokości 846 m n.p.m., z trzema kaskadami spadającymi z wysokości 27 m), Wilczki (w Mędzygórzu, na wysokości 570 m n.p.m., o długości 23 m) i Podgórnej (w Przesiece, na wysokości 547 m, z 10-metrową kaskadą), stanowiące wizytówkę malowniczych terenów Dolnego Śląska. Zdjęcia, przetransformowane i scalone w jeden wirtualny obraz, w instalacji przedstawiającej wodospad spływający w formie wielkoformatowej, projekcyjnej tafli, zyskały obecnie dzięki Pawłowi Janickiemu interaktywny wymiar. Widz może sterować obrazem i dźwiękiem, współkreując przestrzeń projekcji.

Paweł Janicki | Remote Signals – interaktywna instalacja świetlno-muzyczna

Instalacja pozwala na zaprojektowanie własnego otoczenia muzycznego i świetlnego w przestrzeni Zielonego Labiryntu. Za pomocą interfejsu dostępnego poprzez urządzenia mobilne (smartfony, tablety itp.) widzowie mogą samodzielnie zaprogramować zmiany w parametrach dźwięku i światła wypełniających przestrzeń ekspozycyjną. Do dyspozycji jes 80 parametrów wpływających na charakter oświetlenia i ścieżki audio.

Maciej Markowski | Polypody Polychords

To interaktywna kompozycja muzyczno-wizualna generowana na żywo przez użytkownika za pomocą organicznego interfejsu. Warstwowa, przestrzenna repetycja ośmiu grup instrumentów orkiestrowych wizualizowana jest przetworzonym obrazem paprotki, która przez cały czas pozostaje niemym słuchaczem utworu.

Wpływ muzyki na zachowanie roślin do dziś nie jest do końca zdefiniowany, a wiele przeprowadzonych w tym temacie badań pokazuje sprzeczne lub niemożliwe do powtórzenia wyniki, wykluczając tym samym naukowe wnioski. Najbardziej prawdopodobny jest brak lub zaniedbana korelacja między tymi zjawiskami.

LAX laboratory for architectural experiments (Anna Grajper, Sebastian Dobiesz) | Interactive Fingers

Interaktywna struktura przyjmuje formę pionowej płaszczyzny, która symultanicznie zmienia się i płynnie dostosowuje do ruchu swoich odbiorców. Projekt pod nazwą Interactive Fingers wypełnia przestrzeń, wprowadzając dodatkowy dynamiczny element, zachęcając ludzi do zabawy i penetrowania interaktywnej konstrukcji. Interactive Fingers odzwierciedla nie tylko współczesną technologię, możliwą do wykorzystania w przestrzeniach architektonicznych, ale również ukazuje interakcję między zachowaniem człowieka a otoczeniem materialnym. Proces budowy projektu angażował również studentów Politechniki Wrocławskiej (Ewę Chejducką i Magdalenę Bałutę), dając im możliwość rozwijania profesjonalnego warsztatu oraz poszerzania ich wiedzy na temat architektury interaktywnej.

Zielony Labirynt
Od 1 do 21 września 2014 roku
Centrum Sztuki WRO we Wrocławiu

Dodaj komentarz