Sidonie-Gabrielle Colette okiem nieszablonowym

16 lipca nakładem wydawnictwa W.A.B. ukazała się Biografia Sidonie-Gabrielle Colette, autorstwa Claude Francis i Fernande Gontier.

Claude Francis, Fernande Gontier „Colette. Biografia” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Claude Francis, Fernande Gontier „Colette. Biografia” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Postrzegają mnie w sposób iście szablonowy – mówiła o sobie.

Gdyby Sidonie-Gabrielle Colette urodziła się sto lat później, niż to rzeczywiście miało miejsce, bez wątpienia przyćmiłaby wszystkie bohaterki kronik towarzyskich i kolorowej prasy. Skandal wydawał się jej sposobem na życie, odsuwał w cień jej literaturę. Starała się wychodzić poza reguły, przekraczać utarte wzorce zachowań. Liczne przyjaźnie homo- i heteroseksualne oraz na poły kazirodczy związek z pasierbem wydobyły Colette z uwierającego ją gorsetu stereotypów. Próbowała spełniać się w najróżniejszych rolach: nie tylko pisarki, aktorki, tancerki, mima, dziennikarki i krytyka teatralnego, ale też żony i matki.

Claude Francis i Fernande Gontier podjęły próbę wskazania tego, co w jej życiu należy do legendy i tego, co naprawdę się wydarzyło. Z ich książki wyłania się postać dużo bardziej dwuznaczna, bardziej złożona, bardziej amoralna i z pewnością bardziej utalentowana niż ta, która stała się bohaterką legendy. Nie bez przyczyny nazywana Proustem w spódnicy.

Claude Francis i Fernande Gontier – wykładały literaturę francuską na amerykańskich uniwersytetach. Za pierwszą wspólnie napisaną książkę – studium biograficzne Simone de Beauvoir (1985) – otrzymały Grand Prix czytelniczek miesięcznika ElleColette. Biografiato ich drugie wspólne dzieło, po raz pierwszy opublikowane w 1986 r.

Colette pierwszy raz wywołała skandal w 1900 roku. Skandale, te u podstaw których legły jej życiowe wybory i te spowodowane kolejnymi powieściami, skandale, których nigdy nie próbowała ukrywać, przeciwnie, zawsze się do nich przyznawała, znosiła z pełną obojętnością na reakcje otoczenia. Jej zadziwiający spokój i pewność siebie z trudem tłumaczyć można wyłącznie egoizmem czy jej amoralnością. Jej pisarstwo niezmiennie zaliczane jest do tandetnej literatury, a ją samą przedstawia się jako pisarkę, przede wszystkim kobietę – żeby nie powiedzieć: osobnika płci żeńskiej – której zamiarem jest opowiadać i urzekać, myślącą wyłącznie ciałem: Colette zmysłowa, Colette zakochana, Colette narcystyczna, Colette hedonistka. Jej samej, krótko mówiąc, odmawia się zdolności myślenia.

U schyłku życia Colette żaliła się, że bywa postrzegana w sposób szablonowy, a mąż, Maurice Goudeket, człowiek gruntownie wykształcony, twierdził, że Colette-pisarka pozostaje ciągle nieodkryta.

(fragment)

Claude Francis, Fernande Gontier Colette. Biografia
Premiera: 16 lipca 2014 roku
Wydawnictwo W.A.B.

Dodaj komentarz