Szklana Epidemia Moniki Rubaniuk we Wrocławiu

Od 24 kwietnia w Galerii Szkło i Ceramika – BWA Wrocław będzie można oglądać wystawę prac Moniki Rubaniuk pt. Epidemia / Epidemy.

Monika Rubaniuk, „Epidemia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Monika Rubaniuk, „Epidemia” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Motywem przewodnim wystawy jest Epidemia/Epidemy, którą poddaje parafrazie i interpretacji w szkle wrocławska artystka, Monika Rubaniuk. Ekspozycja nawiązuje do tematu wiodącego zarówno poprzez formę obiektów szklanych, jak i ich usytuowanie niczym kolonii czy ognisk zapalanych, które rozprzestrzeniając się, angażują całą przestrzeń galerii.

Rzeźby – obiekty szklane prezentują jednorodny charakter formalny, oscylując wokół biomorficznych kształtów, których nieregularna struktura, złożona z multiplikowanych kawałków szkła nadaje im niepokojący i drapieżny charakter. Obłe, z pozoru miękkie formy skontrastowane są z ostrymi krawędziami szkła, nawiązując tym samym do świata natury, zwłaszcza do mikrosfery wirusów i bakterii. Monika Rubaniuk czerpie inspiracje z przyrody niemal od początku swojej twórczości, przedstawiając związane z nią zjawiska w uproszczony, skodyfikowany sposób. Jej prace bardzo często tworzone są z myślą o krajobrazie naturalnym, w którym zostają usytuowane. Zawieszane na drzewach, układane w trawie czy wbijane fragmentarycznie w ziemię stają się naturalną kontynuacją otaczającego świata (Chochoły, Kokony, Chmura deszczowa, Sople, Kamienie, Kapusta). Wówczas nabierają one innego znaczenia, zyskując biologiczne konotacje i stając się częścią przestrzeni, w której funkcjonują.

Obiekty szklane znajdujące się na wystawie Epidemia/Epidemy są kontynuacją prowadzonego od lat dialogu artystki ze szkłem, jej stosunku do makro- i mikroświata. Prace Moniki Rubaniuk są wyraziste, ciężkie i ostre – z uwagi na ich rzeźbiarski charakter funkcjonują w określonej, własnej przestrzeni. Jednak ten ukonstytuowany charakter rzeźby zostaje przełamany, gdy formy szklane umiejscowione zostają na płaskiej powierzchni, a nie w otwartej przestrzeni. Zawieszone na ścianie, nieforemne struktury szklane nie są konfrontowane z siłą ciężkości, wymykając się w ten sposób naturze materiału. Zmieniają tym samym odbiór prac wynikający z ograniczenia punktów widzenia. Wciąż jednak są spójne formalnie i pozostają w relacji z pozostałymi pracami, jako ich zmodyfikowana kontynuacja.

Artystka tworzy rzeźby z fragmentów szkła sodowego. Jedne z nich są gładkie i polerowane, inne zaś posiadają niebezpieczne, ostre krawędzie. Wmontowuje je w konstrukcje z poliestru lub metalu, tworząc zwarte i ciężkie formy, niemal bryły szkła. Innym razem w opozycji do nich tworzy przezroczyste, delikatne, kruche i ażurowe struktury. Multiplikacja, nieregularność i przestrzenność wydobywająca blikujące światło, a zwłaszcza powtarzalność tych samych elementów kompozycyjnych potęgują ich ekspresję. Artystka różnicuje czasem materiał, w którym pracuje, poprzez użycie pociętych odłamków lustra i wykorzystanie jego refleksyjnych właściwości. Kolorystyka prac jest monochromatyczna i wyciszona, oscylująca między czernią, bielą i naturalną zielenią szkła sodowego. Dopełnia ją światło, będące immanentną cechą materii szklanej. Artystka świadomie unika barw i pewnych dekoratywnych właściwości szkła, dążąc do czystej formy jako nośnika treści.

Prace składające się na ekspozycję Epidemii/Epidemy w swoich biomorficznych formach zdają się mutować, żyć wewnętrznym światłem, przeobrażać w zmieniającej się strukturze z lekkich i spiralnych w masywne i agresywne, niczym atakująca galerię epidemia.

Kuratorka: Ewelina Kwiatkowska

Monika Rubaniuk – urodzona w 1972 r. we Wrocławiu. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych) na Wydziale Szkła i Ceramiki. W 1996 r. uzyskała dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Zbigniewa Horbowego. W latach 1996-2001 kontynuowała naukę na tej samej uczelni, na Wydziale Malarstwa i Rzeźby. Laureatka wielu nagród i wyróżnień (Stypendium Ministra Kultury i Sztuki, Stypendystka Rządu Greckiego, Wyróżnienie w konkursie Szkło 95). Brała udział w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych, m. in. European Glass Context 2012 Bornholm, Dania (2012), Flora. The Botanical Experience, Glasmusset Ebeltoft, Dania (2010), Szkło polskie XXI wieku, Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze (2010), COCTAIL, Galeria BWA, Szczecin (2008), Sculpturen und Glasobjekten, Galerie Spiegel, Niemcy (2006). Autorka rzeźby ALATUS, znajdującej się przed Puro Hotel we Wrocławiu (2011). Jej prace znajdują się w stałych kolekcjach Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze, Glasmusset Ebeltoft (Dania) oraz w licznych kolekcjach prywatnych.

Monika Rubaniuk, Epidemia / Epidemy
Wernisaż: 24 kwietnia 2014 roku, godz. 18.00
Wystawa potrwa do 17 maja 2014 roku
Galeria Szkło i Ceramika – BWA Wrocław

Dodaj komentarz