Sztuka narzędziem socjalizacji? Łukasz Surowiec w Warszawie

Czy artysta może współpracować z wykluczonymi? Na to pytanie odpowiedzi szuka Łukasz Surowiec, którego wystawa Umierać nikt się nie boi zostanie otwarta w warszawskim CSW Zamek Ujazdowski 22 kwietnia.

Łukasz Surowiec, Bez tytułu, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Łukasz Surowiec, Bez tytułu, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Umierać się nikt nie boi to wystawa Łukasza Surowca wyrastająca z jego wcześniejszych doświadczeń artystycznej pracy z osobami bezdomnymi, bezrobotnymi, alkoholikami. Surowiec odwołuje się w niej do strategii specyficznej wymiany – ekonomii daru, która zdaje się być osią postępowania artysty w wielu podjętych przez niego działaniach, takich jak choćby Wózki czy Czarne Diamenty. Jest to strategia, która dąży do przekazania grupom wykluczonych narzędzi do radzenia sobie ze światem, do lepszego sposobu życia. W tej wystawie Surowiec dotyka problemu alkoholizmu i alkoholików, specyfiki ich uzależnienia i funkcjonowania.

Działania kieruje do osób znajdujących się poza systemem opieki, nie poddających się tradycyjnym sposobom terapii i walki ze swoim uzależnieniem. Swoim działaniem w ramach Project Room Łukasz Surowiec chce zbadać możliwość rozpoczęcia programu produkcji alccoinów, alkoholu jako środka płatniczego, formy wynagrodzenia za pracę i jednocześnie zachęty do jej podjęcia. Wystawa w CSW Zamek Ujazdowski jest nawiązaniem do eksperymentalnych programów terapii, jakie próbuje się prowadzić chociażby w Amsterdamie (dla uzależnionych od alkoholu) czy w Skandynawii lub Szwajcarii (dla narkomanów).

Łukasz Surowiec, Bez tytułu, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Łukasz Surowiec, Bez tytułu, 2014 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Strategia artysty w Umierać się nikt nie boi mogłaby zostać odczytana jako wspieranie alkoholików w ich alkoholizmie. Być może jednak, pierwszym krokiem do uratowania komuś życia, jest zapewnienie mu w kontrolowany sposób tego, od czego jest uzależniony. Choć być może utwierdza się go w ten sposób w jego uzależnieniu, w pewnym niewielkim procencie daje mu nadzieję. Postawa Surowca wypływa z zamiaru bliższego poznania świata wykluczonych, ich problemów i zachodzących w obrębie tego świata relacji. Umieszcza widza niejako wewnątrz społecznego marginesu, na peryferiach człowieczeństwa. Może to kłócić się ze zdroworozsądkową logiką, dąży jednak do wypracowania dobra i strategii pomocy.

Łukasz Surowiec, ur. 1985, artysta interdyscyplinarny, rzeźbiarz, performer, twórca filmów wideo, autor akcji w przestrzeni publicznej. Absolwent Wydziału Rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 2007-2009 student Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu oraz Universität der Künste w Berlinie 2009-2010. Stypendysta Ministra Kultury za lata 2008-2009. Brał udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych.

Szymon Maliborski, ur.1987, historyk sztuki, kulturoznawca, doktorant w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych Wydziału Polonistyki UJ, niezależny kurator, twórca filmów wideo. Współpracował m. in. z Instytutem Polskim w Dusseldorfie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie czy festiwalem ArtBoom w Krakowie. Autor projektów artystycznych takich jak: Krakowskie Sny Amona Goetha (wraz z Agnieszką Daukszą) czy Poznanie przyrody nie jest przyrodą. Obecnie zajmuje się również edukacją muzealną. Interesuje się wpływem praktyki artystycznej na badania w humanistyce. Publikował m. in w Didaskaliach, Rzeczpospolitej, Mocak Forum, Wiadomościach ASP.

Kurator: Szymon Maliborski

Łukasz Surowiec, Umierać nikt się nie boi
Wernisaż: 22 kwietnia 2014 roku, godz. 18.00
Wystawa potrwa do 11 maja 2014 roku
CSW Zamek Ujazdowski
ul. Jazdów 2
Warszawa

Dodaj komentarz