• 2014-04-14

Milczenie Marcela Duchampa jest przecenione: Łukasz Surowiec – Poczekalnia

Od 11 kwietnia w CSW Znaki Czasu w Toruniu w ramach aneksu do wystawy Arena będzie można oglądać część pierwszą projektu Milczenie Marcela Duchampa jest przecenione. Zostanie zaprezentowana praca Łukasza Surowca pt. Poczekalnia.

Łukasz Surowiec, „Poczekalnia”, dzięki uprzejmości artysty (źródło: materiały prasowe organizatora)

Łukasz Surowiec, „Poczekalnia”, dzięki uprzejmości artysty (źródło: materiały prasowe organizatora)

Projekt Milczenie Marcela Duchampa jest przecenione stanowi aneks do wystawy Arena badającej różnorodność sposobów artystycznego i kulturowego zaangażowania na szeroko rozumianej społecznej i politycznej płaszczyźnie.

Jego kształt i charakter podyktowany został tematem wystawy, dla której punktem wyjścia jest artystyczna postawa Josepha Beuysa, a w szczelności działania twórcy, które podejmują refleksję dotyczącą społecznej roli artysty i sztuki oraz budowaniu nowych relacji w kreowaniu i modernizowaniu społecznych więzi. Tytuł projektu został zaczerpnięty od akcja Beuysa przeprowadzonej w 1964 roku, podczas której artysta podjął dialog z dokonaniami Marcela Duchampa, krytykując jego wycofanie się z działalności artystycznej. To upomnienie się o obecność, uczestnictwo i odpowiedzialność, okupione jest wiarą w kreatywną siłę każdej jednostki, tłumioną jedynie przez standaryzację zachowań i sztywne ograniczenia społeczne, polityczne, kulturowe.

Propozycja aneksu zakłada czteroczęściową narrację, zbudowaną z indywidualnych prezentacji, gdzie wariant obecność i zaangażowania sprowadza się do wyrażeń: wykluczenie, diagnoza, manipulacja, radykalizm, anarchizm, relacja, przetrwanie. Ten niekoniecznie linearny ciąg w swojej konsekwencji stanowi formę negocjacji i konfrontacji ale także powinności wobec codziennej rzeczywistość, której najwartościowszy kształt wypełniają wzajemne relacje.

Cześć 1, Łukasz Surowiec – Poczekalnia

Zawieszenie zasad umowy społecznej jest działaniem nieprzewidywalnym. Zawieszenie zasad umowy społecznej w celu umożliwienia dyskusji pozostaje aktem mającym coś z pogranicza perwersji. Dla Łukasza Surowca ingerencja w rzeczywistość to jedyna metoda aby badać i obnażyć mechanizmy społeczne. Przykładem takiego działania jest Poczekalnia – przestrzeń, jaką artysta zorganizował w czasie wystawy Dziady, mającej miejsce w Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie (2013). Dostępna przez 24 godziny na dobę i otwarta dla każdego, miała pełnić rolę poczekalni – pomieszczenia przeznaczonego dla osób zwyczajnie czekających na coś. Każdy na coś czeka i wyczekuje. Każdy ma pragnienia, ma coś do zakomunikowania. Wyczekiwaniu nierzadko towarzyszy nawiązywanie relacji, rozmowa, dzielenie się doświadczeniami, rozmyślanie, podniecenie.

Poczekalnia miała to umożliwić, wychodząc z założenia, że w jej obrębie wszelkie umowy społeczne zostają zawieszone. Jej charakter miał mieć formę performatywnego rozszerzenia wystawy poruszającej kwestie osób wykluczonych i bezdomnych. Miał to być eksperyment, mający na celu sprawdzenie, na ile sztuka ingerująca w rzeczywistość społeczną może być skuteczna. W konsekwencji, poniżej poziomu sal wystawienniczych, w piwnicach instytucji publicznej, powstała poczekalnia, którą zdominowały osoby bezdomne. Przez niespełna miesiąc stała się ona domem, jadłodajnią, sypialnią, ale również miejscem, gdzie każdy mógł przyjść i porozmawiać z jej tymczasowymi mieszkańcami. Prozaiczny gest wspólnego wyczekiwania i przebywania stał się przyczyną refleksji dotyczącej struktur społecznych, problemów wykluczenia i obecności w społeczeństwie, a także w sposób nieoczekiwany zaczynem do konkretnych działań i marzeń. Całe zdarzenie zostało zarejestrowane w formie dokumentu filmowego, stanowiącego kolaż obrazów prezentujących to wszystko, co wydarzyło się w tym czasie w Poczekalni.

Milczenie Marcela Duchampa jest przecenione: Łukasz Surowiec – Poczekalnia
Wernisaż: 11 kwietnia 2014 roku, godz. 19.00
Wystawa potrwa do 11 maja 2014 roku
CSW Znaki Czasu w Toruniu

Dodaj komentarz