Ks. Andrzej Witko o obliczach malarstwa sewilskiego XVII wieku

Wydawnictwa AA i Jedność oraz Instytut Cervantesa w Krakowie zapraszają na wykład ks. Andrzeja Witko poświęcony malarstwu sewilskiemu XVII wieku, który odbędzie się 10 marca w siedzibie instytutu.

Ks. Andrzej Witko, „Sewilskie malarstwo siedemnastego wieku”, okładka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ks. Andrzej Witko, „Sewilskie malarstwo siedemnastego wieku”, okładka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Stare przysłowie mówi, że kto nie widział Sewilli, nie widział cudu. Tym co najcudowniejsze w tym niezwykłym mieście pozostaje bez wątpienia siedemnastowieczne malarstwo, dziś rozproszone w kolekcjach niemal na całym świecie, od dalekiej Australii aż po Amerykę Łacińską. Po szeregu przeciętnych szesnastowiecznych artystach tworzących w całej Hiszpanii w kanonach wyznaczonych przez sztukę włoską, właśnie w Sewilli w siedemnastym stuleciu odrodziło się znakomite, nowatorskie malarstwo. Wiązało się to z pewnością z trwającą wciąż prosperitą ekonomiczną w stolicy Andaluzji, najważniejszym porcie Hiszpanii, nadzorującym cały handel z Ameryką. Utrwalone struktury społeczne potencjalnej klienteli, z dominująca rolą Kościoła katolickiego, zainteresowane były licznymi dziełami wykonywanymi przez artystów pracujących w mieście nad Gwadalkiwirem.

Byli wśród nich zarówno Włosi, jak i Flamandowie, jednak z czasem dominującą nacją stali Hiszpanie i to głównie urodzeni w Andaluzji. Wiek XVII wydał na świat nieproporcjonalną wręcz liczbę wybitnych malarzy, jakich nie było w Sewilli ani we wcześniejszych, ani w późniejszych stuleciach. Artyści tej miary co Diego Velázquez, Francisco de Zurbarán, Alonso Cano, Francisco de Herrera Mł., Juan de Valdés Leal czy Bartolomé Esteban Murillo należą do największych wirtuozów pędzla w dziejach sztuki powszechnej, którzy wycisnęli znaczące znamię na dziejach kultury, zresztą nie tylko hiszpańskiej.

Ks. Andrzej Witko – historyk sztuki i teolog duchowości, profesor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, kierownik katedry historii sztuki nowożytnej w Instytucie Historii Sztuki i Kultury UPJPII, członek Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych San Telmo w Hiszpanii, Komisji Historii Sztuki Polskiej Akademii Umiejętności, członek czynny Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Narodowego Komitetu Historii Sztuki oraz Rady Naukowej Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk. W swoich badaniach zajmuje się głównie nowożytną sztuką hiszpańską, ikonografią chrześcijańską oraz plastyką sepulkralną.

Napisał szereg książek i artykułów, opublikowanych w Polsce, Niemczech, Austrii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Włoszech, Irlandii, Bułgarii i Słowacji. Wydał pierwszą w języku polskim antologię najważniejszych tekstów humanistycznych poświęconych analizie najsłynniejszego obrazu Diega Velázqueza pt. Tajemnica Las Meninas (2006) oraz tom Kultura artystyczna siedemnastowiecznej Sewilli… (2010).

Opracował pośmiertny wywiad-rzekę: Anna Jantar (wyd. 2, 2012). Jest autorem scenariuszy programów telewizyjnych, widowisk teatralnych i estradowych oraz redaktorem kilku wydawnictw muzycznych. Przygotowany przezeń czteropłytowy album Wielka Dama (2010) zyskał status Złotej Płyty. Napisał libretto do oratorium O, Sancta Caritas (2011) z muzyką Artura Żalskiego.

Wykład tłumaczony będzie symultanicznie na jęz. hiszpański.

Ks. Andrzej Witko, Sewilskie malarstwo siedemnastego wieku. Od wizji mistycznych do martwych natur
Wykład odbędzie się 10 marca 2014 roku o godzinie 18.00
Instytut Cervantesa w Krakowie
ul. Kanonicza 12
Kraków

Dodaj komentarz