Dźwiękojmie z okazji Światowego Dnia Poezji

Art Deco Group zaprasza 11 marca do Mazowieckiego Centrum Kultury i Sztuki w Warszawie na Dźwiękojmie organizowane z okazji Światowego Dnia Poezji.

„Dźwiękojmie” – logo (źródło: materiały prasowe)

„Dźwiękojmie” – logo (źródło: materiały prasowe)

O godzinie 18.00 będzie można spotkać się z twórcami – poetką Agnieszką Syską oraz kompozytorami Georgiosem Kissasem i Jarosławem Siwińskim. Spotkanie poprowadzi Małgorzata Kołcz – pomysłodawca Dźwiękojmi.

Utwory Georgiosa Kissasa – Miris do wiersza Konstantinosa Kavafisa i Miłość do wiersza Kostasa Kariotakisa oraz Jarosława Siwińskiego – Tamta strona okazała się do wybranych wierszy Agnieszki Syskiej zabrzmią podczas koncertu o godzinie 19.30. Wykona je Justyna Stępień – sopran oraz zespół instrumentalny w składzie: Michał Górczyński – klarnet, Michał Styczyński – altówka, Paula Lis – waltornia, Bartosz Kowalski – waltornia/dyrygent, Małgorzata Kołcz – kontrabas/głos, Dagny Baczyńska-Kissas – fortepian.

Wstęp wolny.

Kostas Kariotakis (1896–1928) – poeta. Młodość spędził w Atenach, gdzie podjął studia prawnicze (1913–1917). Pracował m.in. w prefekturach Syros i Arty. Pierwszy tomik poezji Ból Człowieka i Rzeczy (O Πόνος του Ανθρώπου και των Πραμάτων) z 1919 r. nie zyskał zbyt przychylnych recenzji. Jako aktywny uczestnik literackiego życia Aten Kariotakis wydawał również satyryczne pismo Łydka, którego rozpowszechniania zabroniono po ukazaniu się zaledwie sześciu numerów. W 1921 r. wydał tomik poezji Dzbaneczniki (Νηπενθή). Był to czas, kiedy związał się z poetka Marią Polidouri.

W grudniu 1927 r. ukazał się jego ostatni zbiór poezji, zatytułowany Elegie i Satyry (Ελεγεία και Σάτιρες), entuzjastycznie przyjęty przez młode pokolenie krytyków i twórców. Rozgoryczony niepowodzeniami w życiu zawodowym i osobistym Kariotakis popełnił samobójstwo w Prewezie. Oprócz dzieł poetyckich pozostawił utwory prozatorskie oraz przekłady (m.in. z P. Verlaine’a, H. Heinego, J. Moreasa, Ch. Beaudelaire’a) .

Konstantinos Petru Kavafis (1863–1933) – poeta. Twórca kunsztownej poezji w duchu tak zwanego parnasizmu i symbolizmu, pozostający pod silnym wpływem literatury starożytnej; przedstawiciel greckiego modernizmu. Uważany za jednego z najwybitniejszych poetów greckich XX w. W jego twórczości dominuje tematyka hellenistyczna i osobista. Zapoczątkował nowy typ liryki, pisząc językiem epigramatycznym, zbliżonym do prozy.

W 1904 r. debiutował zbiorem Wiersze (Ποιήματα). W Polsce wydano Wybór wierszy (1967), Poezje wybrane (1979) i Wiersze zebrane (1992, 1995) – efekt wieloletniej pracy tłumacza Zygmunta Kubiaka. W 2011 r. ukazał się wybór wierszy Kawafisa w nowym polskim przekładzie autorstwa Antoniego Libery.

Agnieszka Syska (1977) – poetka. Wydała siedem książek poetyckich: I krzyk przedświatów (Instytut Wydawniczy Świadectwo, Bydgoszcz 2007), II jego usta maja rogi (Instytut Wydawniczy Świadectwo, Bydgoszcz 2008), III śpiewała młoda prawda (Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu, Rzeszów 2009), IV stworzony z prawiersza (Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu, Rzeszów 2010), V wszechzdumiewało go (Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu, Rzeszów 2011), VI na ogród gorejący (Miniatura, Kraków 2012), VII poznamy się po stopach (Miniatura, Kraków 2014).

W przygotowaniu wybór wierszy międzyrzeckich VIII stacja międzyrzec i IX oczy z papieru.

Spośród wielu ważnych poetów została zauważona i umieszczona m.in. w trzech serbskich antologiach polskiej poezji: Mój poetycki XX wiek (Moj poljski pesnicki XX vek, 115 pesnika), Antologia Poetów urodzonych w latach 60.–80. (Antologija pesnika rodenih od 60. do 80. godina), Atlas Liryki, Bania Luka 2013 (Atlas Savremene Lirike, Banja Luka 2013). W Antologii jej nazwisko pojawiło się obok czworga pozostałych poetów reprezentujących Polskę: A. Zagajewskiego E. Lipskiej, E. Sonnenberg i A. Wiedemanna.

W antologiach znalazła się w przekładzie najważniejszej tłumaczki literatury polskiej na serbski Biserki Rajcic. Nominowana do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius za książkę bałkańską śpiewała młoda prawda (2010 r.).

Od 2011 r. odpowiedzialna za integracje środowiska pisarzy, członkini i sekretarz pomocniczy Zarządu Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddziału Warszawskiego.

Georgios Kissas (1977) – kompozytor. Ukończył Szkołę Podstawową, Gimnazjum i Liceum im. Demostenesa w Peanii, w Grecji. Kształcił się w greckich szkołach muzycznych uzyskując dyplomy z harmonii, kontrapunktu i fortepianu. Jest znawcą i wykonawcą greckiej muzyki ludowej. Od wielu lat zajmuje się muzyka starożytną i bizantyjską.

W latach 1999-2004 studiował kompozycję pod kierunkiem prof. W. Kotońskiego na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

W okresie studiów powstały m.in. utwory: „Sonata” na fortepian, „4 Etiudy” na fortepian, „Duo” na flet i klarnet, „4 Momenty” na trio smyczkowe, „Kwartet smyczkowy”, „Festos” na orkiestrę, „Talos” na fortepian i orkiestrę, „Hymny Orfickie” na chór i orkiestrę, „Kyrie” na 3 chóry mieszane, „Pamięci taterników i alpinistów” na chór, dwoje skrzypiec i tam-tam, opera kameralna „Die Hyaenen”, „Largo e Scherzo” na orkiestrę, „Fanfara” na instrumenty dęte blaszane i in.

W latach 2004-2006 kształcił się w Wojskowej Szkole Oficerskiej S.E.A.P. na Krecie.

Wrócił do Polski w 2007 r. i nieustannie komponuje. W ostatnich latach powstało wiele dzieł, m.in.: „Desserted and Powerfull” na skrzypce i orkiestrę, „Unpainted Late Spring Hours” na fortepian i orkiestrę, „Laudes Dei Altissimi” na chór mieszany a cappella, „Oktet” na instrumenty dęte, „Etiudy” na fortepian, „Strach w Zameczku – bajka nie dla dzieci” na narratora, skład kameralny i taśmę, oraz piosenki do tekstów greckich, polskich i angielskich.

Georgios Kissas jest również twórca w dziedzinie poezji. Jego wiersze były publikowane w Polsce m.in. w piśmie literackim „Poezja Dzisiaj”, jak również w Grecji.

W 2012 r. w Grecji została wydana jego książka o prehistorycznych strukturach megalitycznych i elektromagnetyzmie. Obecnie pracuje nad swoją pierwszą symfonią oraz nad książką zawierającą jego teorie: artysta XXI w. jako «Übermensch» i rozważania o przyszłości muzyki.

Jarosław Siwinski (1964) – kompozytor. Studia pianistyczne odbywał pod kierunkiem prof. K. Gierżoda, a kompozytorskie – prof. W. Kotońskiego w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Uczestniczył w licznych warsztatach kompozytorskich (m.in.: H. Kulenty, H. M. Górecki, M. Nyman, L. Andriessen, T. Murail) i festiwalach muzyki współczesnej (m.in.: Światowe Dni Muzyki, Musica Polonica Nova, Warszawska Jesień, Poznańska Wiosna Muzyczna). Był stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, m.st. Warszawy i Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

Jako członek Grupy MM działał na pograniczu teatru, muzyki i sztuk wizualnych. Współpracował m.in. z: E. Rudnikiem, F. Rzewskim, M. Pistoletto, holenderską Orchest De Ereprijs, duetem V. Lois/Y. Peet i Grupą Azorro. Jest autorem hejnału Rzeszowa.

Tworzy także muzykę do filmów animowanych (m.in.: J. Lenicy, D. Szczechury, M. Giżyckiego, A. Skolik, T. Kozaka), teatru i gier komputerowych. Od wielu lat współpracuje z poznańskim Centrum Sztuki Dziecka, dla którego skomponował kilkanaście utworów, w tym wiele włączających publiczność do aktywnego uczestnictwa w ich wykonywaniu.

Dźwiękojmie
11 marca 2014 roku, godz. 18.00
Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki w Warszawie

Dodaj komentarz