• 2014-02-27

Helena Jacyno o wrażeniach z podróży

Od 28 lutego w Galerii Sztuki Współczesnej w Przemyślu będzie można oglądać wystawę prac Heleny Jacyno pt. Wrażenia z podróży. Ekspozycja odbywa się w ramach projektu pt. Artyści z naszego podwórka…

Helena Jacyno, „Noc w Lizbonie”, 2012 – technika własna / szkło (62 x 82 cm) (źódło: materiały prasowe organizatora)

Helena Jacyno, „Noc w Lizbonie”, 2012 – technika własna / szkło (62 x 82 cm) (źódło: materiały prasowe organizatora)

Obrazy Heleny Jacyno ukazują ją jako artystkę poszukującą nowych form wyrazu, ale – paradoksalnie od razu w tych formach zadomowioną, jak by one nie miały dla niej tajemnic. Owo poszukiwanie wynika zapewne z chęci doświadczania w sztuce wszystkiego czego można doświadczyć, żeby wzbogacić swój artystyczny warsztat, żeby doznać olśnienia i móc je podzielić z widzem (…). Urok tych dzieł ma w sobie coś z poezji, gdyż artystka posługuje się językiem właściwym poetom, czyli metaforą. Piękną metaforą’

Witold Turdza / fragment katalogu wystawy indywidualnej Heleny Jacyno Malarstwo, rysunek, kolaż, BWA – Galeria U Jaksy, Miechów.

Helena Jacyno o wystawie:

Moja wystawa dotyczy podróżowania w czasie, przestrzeni, pamięci wrażeń doznanych w czasie peregrynacji, na podstawie których konstruuję moją rzeczywistość malarską. Życie jest podróżą, w czasie której zderzamy się z innymi osobami, potykamy się o różne problemy, podziwiamy otaczający nas świat, przemijamy…

W drodze mimowolnie lub z założenia magazynujemy zapamiętane doznania, korzystając z różnych możliwości naszej pamięci, segregując, układając – tworzymy magazyn składający się z kolorów, kształtów, zapachów, itd. Na podstawie skojarzeń nasza pamięć jest w stanie wyciągnąć z przechowalni kolor zachodu słońca odbity lustrem w szklanych meandrach rzeki, piękną twarz starszej pani, dziecko na rowerze mijające nas w tej chwili…

Dla malarza, który patrząc w swej wyobraźni nie przestaje malować (jest to proces myślowy, swoiste zboczenie zawodowe) wciąż analizując, syntezując różne wrażenia. Inspiracje układające się w obrazy – kształty, pojęcia plastyczne, alfabet niezbędny do twórczości. Na wystawę składają się dwa cykle: podróże w czasie i podróże w przestrzeni.

Pierwszy dotyczy podróży w przeszłość – powrotu do dzieciństwa, do osób mi bliskich i przestrzeni organicznie z tym czasem związanej. Myślę, że przez swoją powszechność jest to temat banalny, trywialny (ponieważ każdy takie wspomnienia posiada) i z tego samego powodu uniwersalny i w każdym przypadku unikalny, jak niepowtarzalne jest każde istnienie ludzkie. Dzięki pamięci epizodycznej, jedynej ukierunkowanej wektorowo w naszą przeszłość, każdy dysponuje możliwością retrospekcji, przeniesienia się w czas beztroskiego fantazjowania, czas wędrowania uliczkami dzieciństwa, czas wertowania ulubionych książek koniecznie z obrazkami. Żadnym novum nie jest też eksploatacja wrażeń dziecka, mielenie tych wspomnień w młynie wyobraźni na użytek własnej twórczości. Jest to dla mnie możliwość spojrzenia na ten czas oczami dorosłego malarza, poprzez pryzmat różnych przemyśleń i doświadczeń.

Drugi cykl, Podróże w przestrzeni, jest wynikiem – tak wyjazdów do innych krajów, zwiedzania miast, zabytków (godzinami oglądanych w albumach, w innym, odległym czasie), obserwowaniem płynącego życia, podziwianiem napotkanych ludzi – jak i spacerów przez miasta, w których mieszkałam. Spacerów nawarstwiających sumaryczną wiedzę dotyczącą oświetlenia, koloru codziennie mijanych zabudowań, drzew, zarysów wież kościelnych w codziennie innym tle nieba. Inspirują mnie przesuwające się za oknem pociągu krajobrazy – w inny sposób dają możliwość postrzegać rytm, tektonikę przestrzeni. Ruch eliminuje zbędne szczegóły, co ułatwia mi konstruowanie obrazu. Podczas jazdy, wędrówek miastem, często przemieszczamy się w przeszklonych przestrzeniach, mijamy się w odbiciach – obrazy się nawarstwiają.

W podobny sposób nakładają się różne zapamiętane wrażenia. Wielowarstwowość, niedookreślenie płaszczyzny, w której powstaje rysunek, ambiwalentna mglistość koloru postaci-cienia, ulotność, kruchość wrażeń, pewna niematerialność, przezroczystość pamięci spowodowały, że obrałam szkło jako najbardziej odpowiedni materiał do zrealizowania mojej wizji malarskiej.

Helena Jacyno ukończyła ASP we Lwowie w 1995 roku, dyplom w pracowni ceramiki artystycznej prof. Tarasa Janko. Od 2007 roku należy do Związku Polskich Artystów Plastyków. W 2008 roku współpracowała z Polskim Teatrem Ludowym we Lwowie (plakat, projekt, realizacja scenografii do spektaklu Babcia i Wnuczek – Noc Cudów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. W 2011 otrzymała Stypendium Twórcze Prezydenta Miasta Przemyśla na zrealizowanie wystawy fotograficzno – malarskiej pt. Przemyśl. w 2013 roku otrzymała Odznakę Honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej. Artystka zrealizowała ponad 30 wystaw indywidualnych. Prezentowała swoje prace na licznych wystawach zbiorowych w kraju i za granicą.

Helena Jacyno, Wrażenia z podróży
Wernisaż: 28 lutego 2014 roku, godz. 18.00
Wystawa potrwa do 18 marca 2014 roku
Galeria Sztuki Współczesnej w Przemyślu

Dodaj komentarz