Poezja eksperymentalna. Epoka cyfrowa (1953–2007)

W styczniu nakładem wydawnictwa słowo/obraz terytoria ukazała się książka Jacquesa Donguyego Poezja eksperymentalna.

Jacques Donguy „Poezja eksperymentalna” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Jacques Donguy „Poezja eksperymentalna” – okładka (źródło: materiały prasowe)

Tematem książki jest poezja eksperymentalna, w istocie jednak fenomen opisywany skrupulatnie przez autora niejedno ma imię. On sam definiuje go w następujący sposób:

przez poezję eksperymentalną rozumiemy wszystkie poszukiwania dotyczące języka w opozycji do poezji, która podejmuje i rozwija formy odziedziczone z przeszłości.

Kreślenie paraleli między sztuką a nauką czy technologią jest jednym z głównych elementów analizy autora, który śledzi przemiany sprawiające, że medium poezji nie jest już wyłącznie wynalazek Gutenberga, lecz również kasety magnetofonowe, taśmy wideo i komputery.

Jacques Donguy (ur. 1943) – francuski poeta, performer, tłumacz, eseista, krytyk literacki, związany z ruchem Nouveau Realisme i ruchem beatników. Autor licznych utworów poetyckich, wykorzystujących nowe technologie, jeden z prekursorów i teoretyk poezji generowanej komputerowo. Profesor Uniwersytetu Paryskiego.

Jacques Donguy Poezja eksperymentalna. Epoka cyfrowa (1953–2007) 
Premiera: styczeń 2014 roku
słowo/obraz terytoria

Dodaj komentarz