• 2013-10-21

Witold-K o ludziach i samotności w Warszawie

Od 18 października w Galerii Schody w Warszawie można oglądać wystawę pt. Ludzie, autorem prac jest Witold-K.

Witold-K, „P-1971-1987” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Witold-K, „P-1971-1987” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Typowym elementem kompozycji jego obrazów są niewielkie postacie ludzkie zawieszone w niezdefiniowanej przestrzeni. Sylwetki te pozostają anonimowe i zagubione, stają się dowodem samotności i wyobcowania, idealnie odzwierciedlając kondycję współczesnego człowieka. Artysta operuje symbolami oraz ograniczoną paletą barw. Minimalistyczne w formie obrazy podkreślają charakterystyczny styl wypracowywany latami. Motywy drzwi, bramy lub drabiny sygnalizują nadzieję na istnienie jakiegoś innego świata, łącząc doczesność ze sferą sacrum.

W innych pracach pojawia się motyw czarnej dziury odgrywający ważną rolę w twórczości artysty. Witold-K od wielu lat współpracuje z amerykańskim naukowcem prof. Stirling Colgete nad niezwykłym projektem. Twórcy próbują stworzyć rzeźbę (czarna dziurę) używając środków wybuchowych. Według twórców pomnik ten ma stanowić próbę odpowiedzi na pytanie Co jest po drugiej stronie wszystkiego. Zdaniem artysty niemożność znalezienia odpowiedzi na to frapujące ludzkość pytanie powoduje poczucie odosobnienia, generuje ucieczkę w sztukę lub wiarę, czy nawet powoduje autodestrukcję.

Witold-K (Wit Leszek Kaczanowski) urodził się 15 maja 1932 roku w Warszawie. Studiował na Wydziale Grafiki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Był uczniem m in. Eugeniusza Arcta, Wojciecha Fangora oraz Henryka Tomaszewskiego. W trakcie studiów oraz tuż po nich wykonywał projekty graficzne dla polskich ekspozycji na targach międzynarodowych odbywających się w wielu miastach europejskich. Jego bogata twórczość obejmuje malarstwo sztalugowe, ścienne, rzeźbę, grafikę oraz fotografię. W 1964 roku wyjechał na stypendium do Paryża. Pobyt we Francji zaowocował wieloma przyjaźniami, m.in. z Jacques’em Prevertem oraz Pablem Picassem, który namalował portret artysty. W 1969 roku Witold wyjechał do USA. Od 1980 roku mieszka i tworzy w Denver, jak również w swojej warszawskiej i krakowskiej pracowni.

Witold-K jest także autorem plafonu w sali teatralnej Oświęcimskiego Centrum Kultury (1961) oraz kompozycji plastycznej przed budynkiem Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Houston (1975). Projektował scenografię do baletu i teatrów. W 2007 roku, wraz z synem, zagrał w filmie Doroty Kędzierzawskiej Pora umierać.

Witold Kaczanowski jako pierwszy Polak i Amerykanin miał retrospektywę w najstarszym domu aukcyjnym w Amsterdamie – Sotheby’s (2007). Jubileuszowa ekspozycja z okazji 60-lecia twórczości artysty obejmowała aż 163 prace. Listę pokazów indywidualnych uzupełniają także retrospektywy w Otis Art Institute w Los Angeles (1973) Muzeum Wychodźstwa Polskiego w warszawskich Łazienkach Królewskich (2004), oraz w Muzeum Narodowym w Krakowie (2013). Jego prace wystawiane były między innymi w Nowym Jorku z dziełami Chagalla, Miro, Picassa, Braque’a i Giacomettiego. Wiele z nich znajduje się w prywatnych kolekcjach ludzi świata kultury i sztuki. Witold-K jest również laureatem wielu nagród oraz wyróżnień, do których można zaliczyć nagrodę Kongresu Wolności Kultury (1965), przyznaną przez Ministra Kultury i Sztuki RP odznakę Zasłużony dla Kultury Polskiej (1997) oraz przyznany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2013).

Witold-K, Ludzie
Wystawę można oglądać od 18 do 31 października 2013 roku
Galeria Schody w Warszawie

Dodaj komentarz