• 2013-09-26

Ludwika Ogorzelec o krystalizaji przestrzeni

Od 10 października w Galerii Muzalewska w Poznaniu będzie można oglądać wystawę prac Ludwiki Ogorzelec pt. Laboratorium emocji z cyklu Krystalizacja przestrzeni.

Ludwika Ogorzelec, „Zabłąkana chmura”, z cyklu „Krystalizacja przestrzeni”, 2012, Ogrody Hellera we Wrocławiu, fot. Łukasz Śródka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Ludwika Ogorzelec, „Zabłąkana chmura”, z cyklu „Krystalizacja przestrzeni”, 2012, Ogrody Hallera we Wrocławiu, fot. Łukasz Śródka (źródło: materiały prasowe organizatora)

Jak mówi Ludwika Ogorzelec w rozmowie z Jaromirem Jedlińskim:

(…) Krystalizacja przestrzeni ma za zadanie wytrącić człowieka z jego stereotypów i przyzwyczajeń życia codziennego. Zatrzymując na chwilę, oferować ma pozytywne przeżycie emocjonalne, w następstwie którego, być może, przypomni on sobie, że jest indywidualnością żyjącą we wszechświecie, a nie jedynie małą cząstką maszyny społecznej. Krystalizacja przestrzeni jest też więc rodzajem akcji artystycznej, którą zapoczątkowałam właśnie w Provincetown w 1990 roku i rozwijam do dzisiaj w różnych przestrzeniach i różnych miejscach na świecie.

Mówiąc o interwencji linią w daną mi przestrzeń mam na myśli doświadczenia i rozwiązania wynikające z jej rozmaitych przekształceń, i wpływu tych zabiegów na psychikę człowieka. Nazwałam to nieco później Krystalizacją przestrzeni – czyli podziałem przestrzeni na wydzielone części/kryształy. Zdecydowałam też w pisanym wówczas programie, że te bryły przestrzeni/powierza są moją pierwszą, najistotniejszą materią rzeźbiarską.

Linia – widzialna i dotykalna – jest jedynie konturem wydzielającym ów fragment przestrzeni z niepodzielonej wcześniej całości. Natomiast materia, z której wywodzi się owa linia (drewno, metal, szkło, pleksi, tkanina, celofan, papier, czy jeszcze inne materiały, których do tej pory nie używałam) jest istotna dla kreowania specyficznej estetyki, a tym samym energii wpływającej na człowieka.

© 2013 by Ludwika Ogorzelec & Jaromir Jedliński, lato 2013 roku.

Całą rozmowę Ludwiki Ogorzelec z Jaromirem Jedlińskim można przeczytać w Magazynie O.pl: http://magazyn.o.pl/2013/ludwika-ogorzelec-jaromir-jedlinski-w-moja-droge-tworcza-weszlam-na-szczudlach/

Ludwika Ogorzelec urodziła się w Polsce i tu mieszkała do połowy lat 1980-tych. Od 1985 roku żyje w Paryżu. Pracuje, angażuje się, realizuje instalacje i wystawia w całym świecie. Ukończyła studia we wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych w 1983 roku. Niedługo po wyjeździe w 1985 roku do Paryża zaproszona została do pracowni Césara w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts. Tam nadal pracowała nad rozpoczętym w Polsce cyklem rzeźb Przyrządy równoważne. Jej aktywność twórcza zaczęła zyskiwać światowe uznanie, również dzięki przychylnej recenzji Michaela Brensona opublikowanej w 1991 roku w dzienniku New York Times.

Główny nurt jej pracy – cykl, jak artystka podkreśla – stanowią bardzo różnorodne realizacje typu site specific uobecniane i w otwartej przestrzeni, i we wnętrzach – Krystalizacja przestrzeni. Intencją autorki jest angażowanie odbiorcy w samo istnienie owych układów przestrzenno-energetycznych. Prace z tego cyklu, jak i inne jej autorstwa pokazano w kilkudziesięciu wystawach, brała także udział w wielu sympozjach i programach twórczych, m. in. w Pekinie, Nowym Jorku, wielu miastach w takich krajach, jak: Szwecja, Grecja, Francja, Niemcy, Belgia, Szwajcaria, Austria, Włochy, Szkocja, Hiszpania, Andora, Polska, Liban, Japonia, Kostaryka, Australia, Łotwa, Kanada czy Anglia. Ostatnią dużą jej realizacją jest układ z cyklu Krystalizacja przestrzeni opatrzony podtytułem [patrząc] z góry zrealizowany latem 2013 roku w Chiostro [Krużganki] San Nicolo w Spoleto.

Artystka wykonywała także prace projektowe, głównie na potrzeby teatru tańca, opery, filmu – w Chinach, USA, Francji i Polsce. W Polsce (w PRL) związana z ruchem opozycji demokratycznej – w roku 2007 Prezydent RP przyznał artystce Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za działalność w Solidarności Walczącej w latach 1980-1989. Prace jej autorstwa znajdują się w publicznych oraz prywatnych kolekcjach w wielu krajach świata, m. in. w: Muzeum Sztuki w Łodzi, Nowej Przestrzeni Sztuki w Kielcach (upublicznionej kolekcji prywatnej Doroty i Tomasza Tworków), Ogrodach Hallera we Wrocławiu, Aime &Jacqueline Proost Collection w Australii, Griffen Haus Factory w Austrii, Cat-Art Center w Sainte Colombe we Francji, Sloggo Island w Lisekil w Szwecji, Memorial Park w Louisville, Kentucky w USA, Jardin de Grignon w Istre we Francji, Mamidakis Fundation na Krecie w Grecji.

Ludwika Ogorzelec, Laboratorium emocji
Z cyklu Krystalizacja przestrzeni
Wernisaż: 10 października 2013 roku, godz. 19.00
Galeria Muzalewska w Poznaniu

Dodaj komentarz