Pojawia się i znika. Archeologia scenografii Małgorzaty Szczęśniak

Od 12 lipca w Teatrze Nowym w Warszawie będzie można oglądać wystawę pt. Pojawia się i znika. Archeologia scenografii Małgorzaty Szczęśniak.

Plakat wystawy pt. „Pojawia się i znika. Archeologia scenografii Małgorzaty Szcześniak” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Plakat wystawy pt. „Pojawia się i znika. Archeologia scenografii Małgorzaty Szcześniak” (źródło: materiały prasowe organizatora)

Pojawia się i znika to wystawa oparta o teatralną archeologię, kolaż fragmentów prac słynnej polskiej scenografki Małgorzaty Szczęśniak związanej z Nowym Teatrem w Warszawie. Jej rysunki, szkice koncepcyjne, fragmenty scenografii i kostiumów, fantomy jej wspomnień zostały na nowo zinterpretowane przez kuratorkę wystawy Aleksandrę Wasilkowską. Powstał nowy scenariusz, zbudowany z kolekcji miejsc i wybranych lejtmotywów scenografii Szczęśniak.

Wystawa rozpoczyna się na placu przed wejściem do hali MPO – obecnej siedziby Nowego Teatru – spekulacją na temat przyszłości teatru za kilka dekad oraz próbą odpowiedzi na pytanie postawione w przedstawieniu Kabaret warszawski: Czym byłby świat bez nas? – czyli bez teatru.

Dalsze zwiedzanie to spacer akustyczny przez zakamarki hali i labirynt przestrzeni. Wystawa pokazuje w sposób subiektywny i fragmentaryczny charakterystyczne dla Szczęśniak działania i koncepcje: ruch, performatywność przestrzeni, zatarcie granicy pomiędzy sceną a widownią, przekraczanie logiki rzeczywistości, tworzenie obrazów surrealistycznych, schyłkowych i karnawalicznych jednocześnie.

(…) Archeologii pamięci nie można przeprowadzać samemu. Dlatego tak cenna jest obecność przy tej wystawie Aleksandry Wasilkowskiej, która sama zajmuje się scenografią, wyprowadzając swoje teatralne idee z przestrzeni architektury. Oddalona nieuchronnie pokoleniowym dystansem zobaczyła prace Małgorzaty Szczęśniak na własny sposób, przepuściła przez osobiste uniwersum wyobraźni, wchodząc natychmiast w dialog z labiryntem znaczącego i ukrytego. Ta dodatkowa warstwa nałożona na pierwotny układ zmienia wystawę w przestrzeń wielu dyskursów, które mają szansę namnożyć się w konfrontacji z widzami.

Piotr Gruszczyński

Małgorzata Szczęśniak – scenografka. Autorka języka wizualnego – przestrzeni i kostiumów – w przedstawieniach teatralnych i operowych Krzysztofa Warlikowskiego. Współtwórczyni poetyki jego teatru. Artyści współpracują z sobą od czasów uniwersyteckich. Zrealizowali wspólnie ponad czterdzieści przedstawień teatralnych i kilkadziesiąt operowych na najbardziej prestiżowych scenach w Polsce i za granią m.in. w: Hamburgu, Stuttgarcie, Bonn, Mediolanie, Hanowerze, Zagrzebiu, Tel Avive, Paryżu, Brukseli, Madrycie i Londynie. Jej debiutem w operze był spektakl The Music Programme Roxany Panufnik w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej. Jest także autorką kostiumów i przestrzeni do spektakli baletowych i rożnych form muzyki współczesnej m.in. w ramach festiwalu Warszawska Jesień i Holland Festival. Przygotowywała również dyplomy w szkołach teatralnych w Krakowie, Wrocławiu, Łodzi i Tel Avivie. Współpracowała także z takimi reżyserami, jak: Jan Peszek, Grzegorz Jarzyna, Gadi Roll, Christian Pétron, Izabela Cywinska, Ewa Wycichowska.

Projekt wystawy/Kuratorka: Aleksandra Wasilkowska
Dramaturgia: Piotr Gruszczyński
Muzyka: Paweł Mykietyn
Grafika: Studio Noviki

Pojawia się i znika. Archeologia scenografii Małgorzaty Szczęśniak
Wernisaż: 12 lipca 2013 roku, godz. 20.00
Wystawa potrwa do 31 sierpnia 2013 roku
Teatr Nowy
Madalińskiego 10/16
Warszawa

Dodaj komentarz