• 2013-01-29

Eugeniusz Get Stankiewicz z plakatami w Lesznie

Od 24 stycznia w MBWA Galerii w ratuszu w Lesznie można oglądać wystawę plakatów ze zbiorów Muzeum ASP im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, których autorem jest Eugeniusz Get Stankiewicz.

Autor: Eugeniusz Get Stankiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Autor: Eugeniusz Get Stankiewicz (źródło: materiały prasowe organizatora)

Na wystawie w Lesznie można zobaczyć 53 plakaty Eugeniusz Geta Stankiewicza stworzone przez artystę na przestrzeni 40 lat. Dzięki zebraniu w jednym miejscu tak dużej liczby prac, zwiedzający mają okazję zobaczyć projekty jednego z najznamienitszych polskich plakacistów, ewolucję stylu Eugeniusza Geta Stankiewicza, oraz tendencje panujące w sztuce plakatu w Polsce i na świecie.

Kolekcja plakatów Eugeniusza Geta Stankiewicza, zgromadzona w Muzeum Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, dokumentuje ponad czterdzieści lat działalności projektowej artysty. Najstarszy w zbiorze plakat pochodzi z 1967 r. W czasie, gdy powstawał, Get Stankiewicz był jeszcze studentem wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, w której, pod okiem prof. Stanisława Dawskiego, rozwijał swoje umiejętności w zakresie grafiki warsztatowej oraz uczył się projektowania graficznego u adiunkta Macieja Urbańca.

Po latach artysta wspominać będzie znaczenie, jakie dla jego późniejszej twórczości miało zetknięcie się z Maciejem Urbańcem. Jednak równie istotne, jak spotkanie z tak wyjątkową osobowością, były kontakty z innymi młodymi ludźmi skupionymi wokół wrocławskiego środowiska studenckiego. Szczególnie ważna dla Geta Stankiewicza okazała się znajomość z Janem Jaromirem Aleksiunem, Janem Sawką i Jerzym Czerniawskim, z którymi tworzył nieformalną grupę towarzysko-artystyczną, nazwaną, po słynnej wystawie w Muzeum Plakatu w Wilanowie z 1976 r., Wrocławską Czwórką.

Ich twórczość, oparta na formach przedstawiających i operująca metaforą, kształtowała się w wyraźnej opozycji wobec panującej w sztuce współczesnej abstrakcji, a przede wszystkim konceptualizmowi, mającemu we Wrocławiu tak wielu zwolenników. Szczególna atmosfera artystyczna miasta miała także swój niemały wpływ na Geta Stankiewicza. W latach 60. i 70. XX w. Wrocław był miejscem wielu awangardowych działań. Odbywały się tu imprezy o ogólnopolskim znaczeniu: Jazz nad Odrą, Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora, Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych, działały studenckie teatry Gest i Kalambur. Dla nich projektował młody Get Stankiewicz, odkrywając powoli język obrazowej metafory i kształtując swój niepowtarzalny styl.

Paradoksalnie, w tym samym czasie w twórczości plakatowej Geta Stankiewicza pobrzmiewa radośnie niefrasobliwy styl, którego dalekich źródeł można by szukać w twórczości środowiska San Francisco lat 60/70. XX w. czy w sztuce pop-artu. Działający w ich obrębie artyści z kontestatorskim zacięciem łamali wszelkie zasady tworzenia plakatu, zrywając niejednokrotnie z potrzebą jasności, czy wręcz rezygnując z czytelności przekazu na rzecz formalnej i kolorystycznej ekspresji, chętnie korzystając z narracyjności i stylistyki komiksu. Oczywiście ich wpływ na twórczość artystów Bloku Wschodniego siłą rzeczy musiał być ograniczony, jednak niekiedy przykłady takich graficznych działań „przeciekały” przez granicę, chociażby za pośrednictwem okładek płyt, plakatów i czasopism muzycznych. Niewątpliwie spośród twórców środowiska wrocławskiego najbardziej do tej stylistyki zbliżył się Jan Sawka. U Geta Stankiewicza można ją odnaleźć w plakacie z 1971 r. zaprojektowanym do przedstawienia Chajer (znalezione w lesie pod Radomiem) wystawianego przez wrocławski Studencki Teatr Kalambur. Pobrzmiewa w nim echo owej formalnej kontestacji, chociaż ideowo skierowana jest ona przeciw polskiej społeczno-politycznej rzeczywistości.

Barwną i radosną ekspresję, nieprzystającą do szarzyzny otoczenia, w którym żył artysta, odnaleźć można także w serii plakatów reklamujących usługi Almaturu – biura wyspecjalizowanego w obsłudze ruchu turystycznego środowiska akademickiego. Dominujące w nich kontrastowe zestawianie barw oraz psychodeliczny rytm powtarzających się pasów koloru znów wydaje się być bliski współczesnej sztuce Zachodu. Oczywiście tej stylistyki nie można było użyć przy realizacji innych, państwowych zamówień. Do nich należały tak zwane „plakaty społeczne”, których celem była popularyzacja haseł związanych z socjalistyczną gospodarką i systemem wartości.

Dorota Miłkowska, tekst z katalogu

Eugeniusz Get Stankiewicz
Plakaty ze zbiorów Muzeum Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu
Wernisaż: 24 stycznia 2013 roku
Wystawa potrwa do 22 lutego 2013 roku
Miejskie Biuro Wystaw Artystycznych
Galeria w ratuszu
Leszno

Dodaj komentarz