• 2013-01-02

Łukasz Podgórni, Skanowanie balu

Cyfrowym nakładem Rozdzielczości Chleba i papierowym Korporacji Ha!art ukazała się książka poetycka pt. Skanowanie balu, której autorem jest Łukasz Podgórni. Integralną częścią wydawnictwa jest album audio, stanowiący zapis niezwykle nerwowego dialogu między postcyfrową muzyką Porcji Rosołowych i (post?!)cybernetyczną poezją Podgórniego, której dźwiękową interpretację powierzono ekipie znanych (i mniej znanych) syntezatorów mowy.

Łukasz Podgórni, „Skanowanie balu", okładka (źródło: materiał pasowy)

Łukasz Podgórni, „Skanowanie balu", okładka (źródło: materiał pasowy)

Interesujący nas stan skupienia materii to faza. Faza, która oscyluje z coraz mniejszą częstotliwością: znaki zamieniają się w martwe piksele, wreszcie w spacje; obszar zaznaczenia ścieka do wnętrza wiadra. Podgórniego, co czuć, zajmują przedmioty. Ich liczbę w zbiorze (po wstępnej analizie) oceniam na 304. Czy możemy w związku z tym wyróżnić tekst rzeczy? Może. Twórczość Podgórniego zawiera rzeczy tekstowe z coraz większą częstotliwością.

Piotr Puldzian Płucienniczak, postpoeta

Literacko Podgórni tworzy samo-rozszerzające się obrazy, które przybierają postać plików samoistnie zapisujących się we wszystkich warstwach mózgu czytelnika. Tę precyzyjnie skrojoną książkę obsługuje formuła scalająca kunszt poetycki i eksperymentalne środki wyrazu. Jedną z wielu zalet poezji Podgórniego jest mnogość, której stale towarzyszy jednakże okno główne, poprzez które autor nie tylko zapładnia wyobraźnię, ale też objawia się jako samotny sprawca – budowniczy myśli.

Waldemar Jocher, poeta

Łukasz Podgórni (ur. 1984) to artysta deadline’owy; wytwórca grafik, aplikacji i niezidentyfikowanych obiektów literackich; rzeźbi w plikach audio i tresuje syntezatory mowy podczas występów scenicznych. Sygnował manifesty poezji cybernetycznej, współtworzy(ł) związane z nią inicjatywy (http://cichynabiau.blogspot.com, http://perfokarta.net). Autor tomiku noce i pętle (2010), współautor biuletynu poetyckiego Kryzys (2009) i poezjograficznego splita wgraa (2012). Wraz z Urszulą Pawlicką opracował zbiór cyfrowych adaptacji wierszy Tytusa Czyżewskiego (2012).

Porcje Rosołowe to duet, w którego skład wchodzą Mateusz Wysocki i Lech Nienartowicz. Początków projektu należy szukać w toruńskim kolektywie Poszmeg, stanowiącym coś w rodzaju improwizującej spółdzielni społecznej. W przypadku Porcji doświadczenia wyniesione z barbarzyńsko-anarchistycznych jamów toczących się w prywatnych mieszkaniach zostały przekute na estetykę postcyfrową. Charakterystyczną cechą tych dźwięków jest zatarcie granicy między surową materialnością a eteryczną estetyzacją. Autorzy chętnie eksplorują wszelkiego rodzaju dźwiękowe usterki, jednakże lubią się skupiać także na organicznej naturze dźwięku i percepcji słuchacza, czego wyrazem była chociażby przygotowana wspólnie z Justyną Kociszewską audiowizualna instalacja Grzyb i sekwoja pokazywana na festiwalu Reworks w Grecji. Ich prace dźwiękowe były prezentowane w Polsce, Irlandii, Portugalii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Poza tym prowadzą eksperymentalny net-label Pawlacz Perski (http://pawlaczperski.org.pl), a Mateusz Wysocki jako Fischerle zajmuje się muzyką dub-techno. Warto dodać, że Fischerle, postać wciąż umiarkowanie znana na rodzimej scenie, występował obok takich postaci, jak Moritz von Oswald, Shed, Vladislav Delay czy Kode 9, a swoje instalacje prezentował na międzynarodowych festiwalach, pośród takich twórców jak Alva Noto, Tim Hecker czy Lawrence English.

E-book i album audio dostępny jest całkowicie za darmo na stronie: http://xn—ch-ppa33b.pl/?p=259

Łukasz Podgórni, Skanowanie balu
Premiera: grudzień 2012 roku
Korporacja Ha!art
i Hub wydawniczy Rozdzielczość chleba

Dodaj komentarz