• 2012-12-12

Dziady w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu

15 grudnia w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu odbędzie się premiera spektaklu Dziady w reżyserii Michała Kmiecika.

„Dziady", reż. Michał Kmiecik, fot. P. Pączkowski (źródło: materiał prasowy)

„Dziady", reż. Michał Kmiecik, fot. P. Pączkowski (źródło: materiał prasowy)

Dziady to teatralny projekt dotyczący pamięci polskiego teatru, przygotowany przez młodego reżysera i dramaturga Michała Kmiecika. Inspirowany jest strukturą Dziadów Adama Mickiewicza oraz szeregiem materiałów archiwalnych – książek, filmów, rejestracji spektakli dotyczących zmarłych w ostatnim czasie słynnych twórców polskiego teatru: Erwina Axera, Adama Hanuszkiewicza, Jerzego Jarockiego. Michał Kmiecik za punkt wyjścia przyjął sprawdzenie, co z dorobku zmarłych mistrzów może być jeszcze istotne i ważne, a także w jaki sposób najmłodsze pokolenie twórców teatru może zmierzyć się z przeszłością, do której nie ma dostępu, ale która determinuje obraz i charakter teatru?

Dziady jest to nazwisko uroczystości obchodzonej dotąd między pospólstwem w wielu powiatach, na pamiątkę dziadów, czyli w ogólności zmarłych przodków. W teraźniejszych czasach, ponieważ światłe duchowieństwo i właściciele usiłowali wykorzenić zwyczaj połączony z zabobonnymi praktykami i zbytkiem częstokroć nagannym, pospólstwo więc święci dziady tajemnie w kaplicach lub pustych domach niedaleko cmentarza. Zastawia się tam pospolicie uczta z rozmaitego jadła, trunków, owoców i wywołują się dusze nieboszczyków. Godna uwagi, iż zwyczaj częstowania zmarłych zdaje się być wspólny wszystkim ludom pogańskim. dziady nasze mają to szczególnie, iż obrzędy pogańskie pomieszane są z wyobrażeniami religii chrześcijańskiej, zwłaszcza iż dzień zaduszny przypada około czasu tej uroczystości. pospólstwo rozumie, iż potrawami, napojem i śpiewami przynosi ulgę duszom czyścowym. Cel tak pobożny święta, miejsca samotne, czas nocny, obrzędy fantastyczne, bajki, powieści i pieśni o nieboszczykach powracających z prośbami lub przestrogami przemawiały niegdyś silnie do imaginacji; a we wszystkich zmyśleniach poczwarnych można było dostrzec pewne dążenie moralne i pewne nauki, gminnym sposobem zmysłowie przedstawiane. Poema niniejsze przedstawi obrazy w podobnym duchu, śpiewy zaś obrzędowe; gusła i inkantacje są po większej części wiernie, a niekiedy dosłownie z gminnej poezji wzięte.

Adam Mickiewicz, Dziady, część II

Obsada: Sara Celler-Jezierska, Włodzimierz Dyła (gościnnie), Jerzy Gronowski (gościnnie), Rafał Kosowski, Czesław Skwarek (gościnnie)

Dziady, reż. Michał Kmiecik
Premiera 15 grudnia 2012 roku, godz. 19.00
Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego
Wałbrzych

Dodaj komentarz