• 2012-12-12

Dizajn – stosowana sztuka społeczna?

12 grudnia o godz. 18.00 w Muzeum ms2 w Łodzi odbędzie wykład i dyskusja z cyklu Skuteczność sztuki pt. Dizajn – stosowana sztuka społeczna?

Krzysztof Wodiczko, Instrument osobisty, 1969 (źródło: materiały prasowe organizatora)

Krzysztof Wodiczko, Instrument osobisty, 1969 (źródło: materiały prasowe organizatora)

W dyskusjach poświęconych skuteczności sztuki zdecydowanie za rzadko pojawia się kwestia szeroko rozumianego dizajnu jako sztuki stosowanej, która dyskretnie i milcząco, lecz nad wyraz efektywnie, jest w stanie kształtować życie indywidualne i społeczne.

Przestrzenie i przedmioty, wśród których rozgrywa się życie codzienne, zawierają wprojektowane programy i formaty, oddziałujące na ludzkie ciała, nawyki, sposoby myślenia i działania. Wytwory dizajnu stanowią swoiste interfejsy, oferujące określony rodzaj dostępu do świata. Mają charakter antropogentyczny i antropotechniczny – tworzą formy życia ludzkiego i kierują nim. W coraz większym stopniu stają się też pełnoprawnymi aktorami czy też aktantami życia społecznego, generującymi i modelującymi relacje międzyludzkie. Wreszcie, dzięki zaawansowanym technologiom, przed dizajnem otwiera się dziś nowe pole: projektowanie od podstaw życia biologicznego.

Jakie są jednak faktyczne skutki oddziaływania dizajnu, jakie wartości społeczne urzeczywistnia, jakie relacje i interakcje międzyludzkie wytwarza? Czy nie pozostaje on dziś bez reszty podporządkowany ergonomii i estetyzacji, ekonomii i biopolityce, czy nie jest narzędziem kontroli i eksploatacji, nawet wtedy – a może szczególnie wtedy – gdy daje poczucie samorealizacji, stymuluje ludzką kreatywność, prowokuje oddolne ruchy samoorganizacji, twórczą komunikację i kooperację? Czy istnieją, bądź przynajmniej są do pomyślenia, formy dizajnu alternatywnego: krytycznego, społecznego, emancypacyjnego? Jaką rolę w ich kształtowaniu się mogą odgrywać współczesne praktyki artystyczne i artystyczno-aktywistyczne?

W trakcie spotkania będzie mowa o tym, jak poprzez estetykę wizualną i projektowanie przestrzeni wnętrz korporacyjnych próbuje się skutecznie stymulować i eksploatować kreatywność pracowników. Uczestnicy zastanowią się, czy możliwe są takie formy zarządzania i dizajnu, które pozwalałyby odzyskać zawłaszczone wartości emancypacyjne: kreatywność, kooperatywność, wspólnotowość. Zapytają też o etyczną i społeczną odpowiedzialność dizajnerów, o ich samoświadomość, dążenia i cele, jak również o perspektywy rozwoju dizajnu społecznego. Wreszcie, przyjrzą się dizajnowi krytycznemu, praktykom współczesnych artystów i artystek, dążących do tego, by poprzez projektowanie nowych, wywrotowych sposobów użycia przedmiotów, poprzez różnego rodzaju re-dizajn, przeróbki i samoróbki, zmieniać programy i formaty wpisane w samą materię naszego otoczenia.

Uczestnicy: Adam Dzidowski, Maciej Ożóg, Monika Rosińska. Prowadzenie: Tomasz Załuski

Adam Dzidowski – doktor nauk ekonomicznych, pracownik Instytutu Organizacji i Zarządzania Politechniki Wrocławskiej. Autor kilkudziesięciu publikacji naukowych z zakresu nowoczesnych form marketingu, elastycznych struktur organizacyjnych, myślenia projektowego oraz estetyki organizacji. Współautor podręcznika akademickiego Marketing dla inżynierów (2012). Twórca modelu Potencjału Wirtualizacyjnego oraz koncepcji badawczej IDEALS / IDEALNIE (Innovation through Design, Ethnography and Architecture for Learning and Sustainability / Innowacyjnośćoparta na Designie, Etnografii i Architekturze dLa Nauki I Ekorozwoju). W swoich pracach badawczych koncentruje się na wpływie zmian technologicznych, cywilizacyjnych i kulturowych na strukturę oraz strategię przedsiębiorstw. Obecnie prowadzi badania nad przemysłami kreatywnymi, zarządzaniem procesami twórczymi oraz estetyką, architekturą i antropologią organizacji.

Maciej Ożóg – teoretyk i historyk sztuk medialnych, muzyk. Opublikował szereg prac poświęconych filmowi awangardowemu, sztuce wideo i sztuce nowych mediów. W 2002 roku uzyskał tytuł doktora za dysertację poświęconą personalnemu nurtowi amerykańskiej awangardy filmowej. Zajmuje się historią i teorią sztuk medialnych, problematyką cyberkultury, społeczeństwa informacyjnego, studiami nad kulturą nadzoru (surveillance studies), problematyką posthumanizmu, mediami taktycznymi, a także badaniami artystycznego wykorzystania mediów lokacyjnych i technologii mobilnych. Założyciel i współzałożyciel projektów muzycznych Spear, Ben Zeen, Aural Treat. Aktualnie prowadzi projekty Nonstate, Subs Spa i Feral Sound Kitchen.

Monika Rosińska – socjolożka, w Instytucie Socjologii UAM w Poznaniu przygotowuje pracę doktorską poświęconą kulturze dizajnu. Uczestniczka projektów naukowo-badawczo-artystycznych. Ostatnio współkoordynatorka projektu finansowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury Kolaboratorium. Popularyzacja współdziałania w kulturze oraz uczestniczka projektu badawczego mającego na celu dokumentację przejawów oddolnej kreatywności mieszkańców dużych polskich miast. Współkuratorka wystaw (Za co lubię fotografię i Miasto Dziergane). Autorka i współautorka wielu artykułów z dziedziny oraz autorka książki Przemyśleć użycie. Projektanci. Przedmioty. Życie społeczne (2010). Stypendystka Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz laureatka stypendialnego Funduszu Rodziny Kulczyków (2011).
Dizajn – stosowana sztuka społeczna? Wykład i dyskusja
12 grudnia 2012 r., godz. 18.00
Muzeum ms2, ul. Ogrodowa 9
Łódź

Dodaj komentarz