2 marca 2012 roku o godz. 19.00 odbędzie się wernisaż wystawy Czwarty Stan Skupienia Wody: od mikro do makro. Kuratorką wystawy jest Victoria Vesna.

Mana Salehi - Mother Cell, 2010 (źródło: materiał prasowy organizatora)
Victoria Vesna jest jedną z najbardziej nowoczesnych artystek, oddaną eksperymentalnym i innowacyjnym poszukiwaniom, która poprzez dialog z nauką i zaawansowanymi technologiami sukcesywnie poszerza granice sztuki. Aktywnie współpracuje z pionierem nano-nauki Jamesem Gimzewskim, wspólne z którym założyła Centrum Sztuki i Nauki w ramach kampusu UCLA w Los Angeles.
Prace artystyczne Victorii, jak również jej teoretyczne przygotowanie i olbrzymie doświadczenie w nauczaniu zadecydowały o wybraniu jej jako kuratora projektu, który wprowadzi do toruńskiego CSW pewne najbardziej zaawansowane i eksperymentalne artystyczne działania, ale nie tylko. Projekt kuratorowany przez Victorię Vesnę będzie pierwszym tego rodzaju i bardzo ekscytującym doświadczeniem współpracy, opartym na wymianie i dialogu, poprzez stworzenie społecznej sieci i meta-interfejsu, w który zaangażowani będą artyści, naukowcy, kuratorzy, teoretycy, dziennikarze i inni interesujący intelektualiści. Będzie rozwijany wokół tematu wody – rozumianej nie tylko poprzez wielość jej symbolicznych i metaforycznych znaczeń, ale także jako jedno ze źródeł życia i energii, które w obecnych czasach wymaga poważnej politycznej i społecznej dyskusji.
Zaangażowani artyści pochodzą gównie z rejonów delt wielkich rzek i portów wodnych na całym świecie, a także z miejsc, które zostały dramatycznie zmienione bądź zniszczone przez wodę. Nie przez przypadek silnie reprezentowana jest Japonia – poprzez udział w wystawie zarówno japońskich artystów, jak i naukowców zaangażowanych w działalność artystyczną. Źródłem inspiracji dla artystów były również obszary dotknięte przez potężne tsunami czy susze. Głównym celem całego projektu jest podniesienie świadomości i uwrażliwienie opinii publicznej na problemy, które dotyczą nas wszystkich: począwszy od teorii poświęconych powstaniu życia po teorie o pozaziemskich formach świadomości, od konkretnych ekologicznych i środowiskowych problemów, jak społeczne aspekty związane z brakiem wody na świecie, do idei wody jako jednego z najbardziej uniwersalnych symboli, czy metafory naszego współczesnego płynnego społeczeństwa, a także stałego strumienia i przepływu danych w rozległym oceanie internetu.
Sympozjum związane z wystawą odbędzie się w Kalifornijskim Instytucie Nanotechnologii (UCLA) w Los Angeles podczas Światowego Dnia Wody, 22 marca . Transmisja przekazu w CSW.

Pinar Yoldas - Lullaby (źródło: materiał prasowy organizatora)
Artyści i naukowcy: Karla Brunet (Brazylia), Richard Clar & Dinis Afonso Ribeiro (USA / Portugalia), Suzon Fuks (Australia), Shiho Fukuhara & Georg Tremmel (Japonia / Austria), Dew Harrison (Wielka Brytania), Tomoko Hayashi (Japonia), Takashi Ikegami (Japonia), Hideo Iwasaki (Japonia), Hu Jie Ming (Chiny), Gil Kuno (Japonia/USA), Linda Lai (Chiny), Nobuho Nagasawa (Japonia/USA), Mizuko Oka & Yasuhiro Hashimoto (Japonia), João Vasco Paiva (Portugalia/Chiny), Ellen Pau (Chiny), Silvia Rigon (Włochy/USA), Mana Salehi (Iran/Hiszpania), Claudia Schmacke (Niemcy), Alicia Vela (Hiszpania), Pinar Yoldas (Turcja/USA), Jiang Zhi (Chiny).
Z okazji wystawy uruchomiona zostanie specjalna platforma internetowa, której obszerny meta-interfejs zaprojektuje Claudia Jacques. Materiały na stronę zostaną przygotowane przez Lindę Weintraub (USA), Esther Moñivas (Hiszpania), Ryszarda W. Kluszczynskiego (Polska), Karlę Brunet (Brazylia), Phillipa Balla (Wielka Brytania), a także z udziałem artystów i aktywistów, których prace i działania odnoszą się do tematu wody w mnogości jej potencjalnych znaczeń i zastosowań.
www.waterbodies.org – platforma internetowa realizowana we współpracy z autorkami Lindą Weintraub i projektantką strony Claudią Jacues – zainicjuje wirtualną wystawę artystów i naukowców z całego świata, którzy w swoich pracach koncentrują się na tematyce wody. Opublikowany zostanie również esej Philipa Balla Dlaczego woda jest dziwna, znanego naukowca, pisarza, autora książki H2O: Biografia wody.
Czwarty Stan Skupienia Wody: od mikro do makro
Otwarcie wystawy: 2 marca, godz. 19.00
2 marca – 29 kwietnia 2012 r.
Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu
Wały gen. Sikorskiego 13
Powielanie, przetwarzanie i dalsze rozpowszechnianie treści i materiałów zamieszczonych w O.pl Polskim Portalu Kultury, w jakikolwiek sposób, w całości lub w części, bez wcześniejszej pisemnej zgody Wydawcy jest zabronione.
Dokument jako zjawisko kulturowe, czy artystyczne bardzo długo nie istniał w polskiej świadomości fotograficznej. Oczywiście od samego wynalezienia fotografii był realizowany jako praktyka rzemieślnicza, nie będąc brany pod uwagę w koncepcjach teoretycznych pojawiających się w obrębie fotografii artystycznej od drugiej połowy XIX wieku. Początkowo, mimo rzemieślniczej postawy, miał w sobie także znamiona artyzmu, aby wymienić tylko dokonania Walerego Rzewuskiego, Karola Beyera czy Awita Szuberta.
Roman Opałka malował czas, swój czas. Czynił to przy użyciu znaków notacji systemu dziesiętnego. Można mówić o narracji w tych obrazach, o ich skrytej fabule. Osnowę dzieła Opałki stanowi odwaga duszy artysty, wątek utrwalanie czasu jednej egzystencji – własnego życia malarza układającego ową narrację bądź fabułę. To, co rzeczywiste ujęte zostało przez: "sfumato jednej egzystencji – w dochodzeniu do bieli absolutnej" – jak mówił malarz w naszej rozmowie.
Zastanawiam się, dlaczego nie znałem bliżej twórczości fotograficznej Lucjana Demidowskiego z Lublina? Dlaczego nie wiedziałem i nie pisałem o jego pracach z lat 70-80. czy 90. XX wieku? Dlaczego nie promowały go, poza wystawami lubelskiego BWA, inne galerie, jak np. bardzo wpływowa w latach 80. i 90. Galeria Biała? Nie wnikam w te sprawy, ale świadczą one o przynależności konkretnych twórców do określonych środowisk, co wpływa na niekorzyść ogólnego obrazu sztuki, nie tylko tej z Lublina.
W 2001 roku z hałaśliwej yassowej rewolucji, bez wątpienia najważniejszego zjawiska muzyki polskiej lat 90., pozostało już bardzo niewiele. Sztandarowy zespół Miłość – już bez Leszka Możdżera i Mikołaja Trzaski – istniał jeszcze rok, do śmierci perkusisty Jacka Oltera. Większość yassowych zespołów właśnie się rozpadła, albo miała nagrać najwyżej jeszcze jedną płytę (Łoskot czy Maestro Trytony). Muzycy, których koncepcje i nonkonformizm przebudowały scenę kilka lat wcześniej, musieli szukać sobie nowej tożsamości i nowych celów. Nie było przeciw czemu już się buntować, wygasł rewolucyjny impet, pozostała sztuka.
O stanie wojennym dowiedziałem się z radiowego wystąpienia generała Jaruzelskiego, trzynastego grudnia 1981 roku, o godzinie siódmej rano, w hotelu Victoria w Warszawie. Natychmiast pobiegłem obudzić moich kolegów plastyków – uczestników Kongresu Kultury. Byłem dość odporny na arogancję i manipulacyjne zabiegi tej totalitarnej władzy, ponieważ udawało mi się realizować różne inicjatywy, dzięki którym zachowałem poczucie wolności: mówiłem sobie, że WY macie cenzurę, wojsko, milicję i służby bezpieczeństwa, a ja mam swoje IDEE. Taka sytuacja dawała nawet pewną moralną satysfakcję, bo mogłem się odgryzać, trafiając w najczulsze miejsce: chociaż trochę naruszałem ICH deprawujący wpływ na duchowość obywateli.
Dwadzieścia lat jakie minęło od Jesieni Ludów skłania do przemyślenia pojęcia Europa Środkowa i do zastanowienia się, jaki jest sens tego pojęcia dzisiaj, w nowym kontekście politycznym i w obliczu nowych wyzwań społecznych, kulturowych i cywilizacyjnych. Czy w XXI wieku jest jeszcze sens posługiwania się tym pojęciem? Kiedy, przyszły prezydent Czechosłowacji, w słynnym odczycie wygłoszonym na Uniwersytecie Londyńskim w 1915 roku mówił o Europie Środkowej, miał na myśli szczególny obszar etniczny zamieszkały przez małe narody, obszar rozciągający się od Salonik i Triestu, na południu, po Gdańsk (Danzig) i Petersburg na północy.
U have turned off the Artwork.
On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.
Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...
In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.
CODEMANIPULATORNajważniejszy Newsletter Polskiej Kultury
Dołącz do O.pl