• 2012-02-03

Utracony raj Ceesa Nootebooma w księgarniach

1 lutego 2012 roku nakładem Wydawnictwa W.A.B. ukazała się książka Ceesa Notebooma Utracony Raj w przekładzie Łukasza Żebrowskiego. Powieść jest częścią serii zatytułowanej Don Kichot i Sancho Pansa.

Cees Nooteboom Utracony Raj (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Cees Nooteboom Utracony Raj (źródło: materiały prasowe wydawcy)

Australia, Perth. Erik Zondag, przechodzący kryzys wieku średniego krytyk literacki, bierze udział w grze terenowej, której uczestnicy mają za zadanie odnaleźć ukryte w mieście anioły. Erik znajduje wszystkie. Jednym z nich jest Alma.

Alma przyjechała z przyjaciółką do Australii po tym, jak została zgwałcona. Zawsze marzyły o takiej podróży, zafascynowane sztuką i kulturą Aborygenów. Rzeczywistość okazuje się jednak trudna do zaakceptowania, nieznośnie przyziemna i daleka od młodzieńczych wyobrażeń.

U niej na ścianie wisiał Willem de Kooning, Dubuffet i wszystkie te rozpadające się ciała i twarze kubistów, z którymi zupełnie nie wiedziałam, co począć. U mnie były anioły. Almut mówiła zawsze o mojej wolierze. Nie mogę znieść – powtarzała często – że nie wiadomo, czy to są mężczyźni, czy kobiety.

– Mężczyźni.
– Skąd wiesz?
– Mają męskie imiona: Michał, Gabriel.
– Według mnie byłoby logiczniej, gdyby to kobieta przyszła do Marii powiedzieć jej, że będzie miała dziecko.
– Kobiety latają inaczej.

To było puste gadanie, ponieważ nigdy jeszcze nie widziałam lecącej kobiety. Te loty nurkujące Giotto di Bondone podpatrzył z pewnością u komet, jego anioły lecą z tak zawrotną szybkością, że zostawiają za sobą świetlisty ślad, w którym nikną ich stopy. Kobieta by tak nie leciała.

– Czasem latam we śnie – powiedziała w pewnym momencie Almut. – Zawsze bardzo wolno, więc może masz rację. Jak one by właściwie lądowały?

Dobrze pamiętam tę chwilę. Stałyśmy przed moim ulubionym obrazem w Uffizi we Florencji, przed Zwiastowaniem Botticellego. Niecałe pięć minut wcześniej Almut powiedziała, że ma serdecznie dosyć tych wszystkich skrzydlatych istot.

/fragment/

Cees Nooteboom (ur. 1933) – podróżnik, prozaik i poeta. Jeden z najwybitniejszych pisarzy holenderskich, wymieniany wśród kandydatów do Nagrody Nobla. Wydał m.in. powieści: Philip en de anderen (1955), Rytuały (1980; wyd. pol. 1999), Następna historia (1991; wyd. pol. 1999), Allerzielen (1998). W 2007 roku nakładem Wydawnictwa W.A.B. ukazała się jego książka Drogi do Santiago. Nooteboom jest zdobywcą licznych nagród literackich. Utracony raj (2004) został już przetłumaczony na dziesięć języków, m.in. angielski, czeski, hiszpański, niemiecki, szwedzki i włoski.

Dodaj komentarz