• 2011-11-22

Pomóż milicji, pobij się sam!

23 listopada 2011 r. o godzinie 19.00 Ośrodek Karta i Klub Znajomi Znajomych w Warszawie zapraszają na spotkanie  Zadzwońcie po milicję! czyli alternatywny rock w stanie wojennym.

Karta 68 - okładka (źródło: materiał prasowy organizatora)

Karta 68 - okładka (źródło: materiał prasowy organizatora)

 z udziałem Krzysztofa Skiby (lider zespołu Big Cyc, felietonista, satyryk, kombatant Pomarańczowej Alternatywy), Waltera Chełstowskiego (pomysłodawca, organizator i dyrektor festiwalu rockowego w Jarocinie, animator wydarzeń muzycznych) i prowadzącego rozmowę Romana Kurkiewicza (dziennikarz, krytyk literacki) oraz pokaz filmu Discovery Historia Wydział śledczy IPN Jarocin o inwigilacji festiwalu w Jarocinie przez SB. Dokument pokazuje nieznane i czasem zabawne kulisy jarocińskiego festiwalu widzianego oczami Służby Bezpieczeństwa.

Pod lupą tajnych funkcjonariuszy znalazły się środowiska punkowców, satanistów, skinheadów, heavy metalowców i hipisów, a także zespoły grające na festiwalu. Obserwacją objęto także środowisko oazowców i ludzi związanych z Monarem. Film uzmysławia skalę i sposoby inwigilacji tych środowisk.

Karcie 68 zaprezentowano fragment wspomnień Krzysztofa Skiby – współzałożyciela Ruchu Społeczeństwa Alternatywnego – opozycyjnej organizacji anarchistycznej lat 80., autora happeningów Pomarańczowej Alternatywy, lidera zespołu rockowego Big Cyc.

Festiwal muzyczny w Jarocinie odbywał się regularnie już od 1970 roku, od 1983 znany był jako Festiwal Muzyków Rockowych. Występowało na nim wiele zespołów, także tych, które można uznać za zbuntowane. Dla młodzieży lat 80. była to wyjątkowa w Peerelu przestrzeń wolności. Wszystko było jednak pod kontrolą władzy, która Festiwal organizowała. Impreza była pod stałą obserwacją SB, a jej kontrola przybrała dosyć komiczne kształty.

Do Karty 68 dołączona została płyta Zadzwońcie po milicję! – to okrzyk z happeningu Pomarańczowej Alternatywy i tytuł płyty z polskim rockiem drugiego obiegu. Powstała dzięki pomysłowi i koncepcji Krzysztofa Skiby, który pisze o niej więcej w numerze. Oficjalna premiera płyty w 30. rocznicę stanu wojennego – 13 grudnia 2011 roku.

Zadzwońcie po milicję! – to słynny okrzyk z happeningu Pomarańczowej Alternatywy. Były jeszcze inne, jak Pomóż milicji – pobij się sam! czy Komisariat naszym domem. Ironia wkradła się na demonstracje uliczne za sprawą akcji Pomarańczowej Alternatywy, ale wcześniej nie było tak wesoło. W początkach stanu wojennego dominowały okrzyki typu: Tylko szmata bije brata czy Rzućcie pały, chodźcie z nami. W nagraniach podziemnego rocka z tamtych czasów przewijają się oba te nurty – ironiczny i dramatyczny.

Dzwońcie po milicję! (źródło: materiał prasowy organizatora)

Dzwońcie po milicję! (źródło: materiał prasowy organizatora)

W związku z 30. rocznicą wprowadzenia stanu wojennego postanowiliśmy wyszukać stare, podziemne nagrania rockowe z tamtego okresu. Zespoły, które pojawiają się na płycie Zadzwońcie po milicję!, to absolutnie zapomniany, mało znany nurt prawdziwej kultury niezależnej. Zespoły z kręgu punk rocka, prezentujące dosyć radykalny i jednoznacznie niechętny władzy przekaz, nie miały szans na obecność w obiegu oficjalnym.

Płytą Zadzwońcie po milicję! chcemy oddać pamięć i hołd prawdziwie podziemnym kapelom i muzykom tamtego okresu, głównie z kręgu muzyki punk i reggae. Bezkompromisowa artystycznie, politycznie odważna postawa wielu muzyków powodowała, że zespoły te natrafiały na liczne trudności ze strony organizatorów imprez, władz, milicji czy szkoły. Wiele z tych zespołów się rozpadło, muzycy przestali grać lub wyjechali za granicę, a kilku nie żyje. Warto więc przypomnieć podziemny, jakże fascynujący obieg rocka.

Klub Znajomi Znajomych
ul. Wilcza  58a
Warszawa

Dodaj komentarz