• 2011-10-19

Sztuka odmierza czas na tarnowskim Dworcu PKP – film Anety Grzeszykowskiej

Do 13 listopada 2011 r.  na Dworcu PKP w Tarnowie czas podróżnym odmierza Zegarhipnotyzujący film Anety Grzeszykowskiej wyświetlany nieprzerwanie 24 godziny na dobę.  To kolejna realizacja BWA Galerii Miejskiej w Tarnowie wykorzystująca potencjał tymczasowej siedziby instytucji – skrzydła secesyjnego Dworca PKP.

Zegar, Aneta Grzeszykowska (źródło: materiały prasowe Galerii BWA Tarnów)

Zegar, Aneta Grzeszykowska (źródło: materiały prasowe Galerii BWA Tarnów)

Wystawa prezentuje filmy – najnowsze prace Anety Grzeszykowskiej, w których artystka rozwija tematy i wątki podejmowane we wcześniejszych fotografiach i lalkach. Za pomocą prostych, minimalnych środków Grzeszykowska buduje nierealne wizje snu. W serii czarnych filmów ciało artystki rozpada się na kawałki, jego poszczególne części buntują się próbując zbudować nowy organizm w rytm dawnych utworów Krzysztofa Pendereckiego. Nowy biały film eksploruje ciało jako mapę fetyszów, skupia się na przyjemnościach i zmysłowej erotyce. Filmy Anety Grzeszykowskiej, mocno osadzone w estetyce sztuki feministycznej, nie są żonglerką znanych kodów, niosą ze sobą świeży i autentyczny przekaz podkreślony analogową formą produkcji.

Częścią wystawy jest film Zegar – ciało artystki ułożone w różnych konfiguracjach będzie 24 godziny na dobę odmierzać czas podróżnym na tarnowskim Dworcu PKP – nowej siedzibie BWA.

Wystawa zbiega się w czasie z wydaniem albumu szeroko prezentującym i opisującym twórczość Anety Grzeszykowskiej.

Aneta Grzeszykowska – (ur. 1974 w Warszawie) studiowała na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1999 roku współpracuje z Janem Smagą. Głównym medium działania Anety Grzeszykowskiej jest fotografia, ale traktowana instrumentalnie jako narzędzie do realizacji zaawansowanych artystyczno – ontologicznych ćwiczeń. Artystkę interesuje rola fotografii w dokumentowaniu i kreowaniu tożsamości człowieka, zarazem, w jej projektach filmowych czy rzeźbach-lalkach, figura ludzka przybiera kukiełkowaty, marionetkowy wymiar. Jednym z głównych tematów swych prac Grzeszykowska czyni swoją własną tożsamość, z którą gra na różnych płaszczyznach: wymazując własną postać z rodzinnego zbioru fotografii (Album, 2005) czy wcielając się w postać Cindy Shermann z jej klasycznego cyklu Untitled Film Stills (2006). Niektóre z projektów Grzeszykowskiej – jak cykl iluzjonistycznych portretów nieistniejących ludzi (Untitled, 2006) – wykorzystują możliwości cyfrowej manipulacji obrazem, inne zaś korzystają z fotografii i filmu w klasyczny sposób, kładąc nacisk na performatywny wymiar działania artystki. Motywem obsesyjnie powracającym w jej pracach jest nieobecność, niewidzialność, znikanie, konfrontacja – ciała i myśli – z niebytem. Mieszka w Warszawie. (źródło:  materiały Galerii Raster)

Aneta Grzeszykowska
12 godzin, 19 minut i 18 sekund
14 października – 13 listopada 2011 r.
BWA Galeria Miejska w Tarnowie
Dworzec PKP
Pl. Dworcowy 4
Tarnów

Dodaj komentarz