• 2010-08-18

Festiwal Retro/Per/Spektywy w Łodzi

Do 21 sierpnia 2010 roku trwa festiwal teatralny Retro/Per/Spektywy w Łodzi. W ramach festiwalu można obejrzeć jeszcze kilka spektakli oraz wybrać się na przegląd filmów o Teatrze Krystyny Piasecznej.

"Turandot", fot. Michał Jadczak

Retro/Per/Spektywy: Chore. Festiwal Teatralny. Łódź 2010 powstał jako przestrzeń konfrontacji, nowatorskich poszukiwań teatralnych, platforma spotkań warsztatowych oraz miejsce dyskusji dotyczących przemian zachodzących w teatrze XXI wieku.

Pierwsza edycja festiwalu jest objęta ramami teatralnych tryptyków: Sofokles (Antygona, reż. Dorota Porowska), Eurypides (Śpiewy Eurypidesa, reż. Tomasz Rodowicz) Arystofanes (Po ptakach, reż. Jim Ennis, Jessica Cohen, Tomasz Rodowicz) oraz Wyspiański (Odpoczywanie, reż. Paweł Passini) – Herbert (Gry [w] Pana Cogito, reż. Tomasz Rodowicz) – Grotowski (GROTOWSKI – próba odwrotu, reż .Tomasz Rodowicz, pierwsza premiera festiwalowa).

Ukazują one napięcia, jakie powstają na zetknięciu tradycji i współczesności, i wyrażają potrzebę tworzenia takich konfrontacji. Podobne kontrastowe zestawienia przynosi spektakl/koncert, umiejscowiony w postindustrialnych przestrzeniach Łodzi: Tehilim/Psalmy w reżyserii Pawła Passiniego.

O spektaklach

Tehillim/Psalmy, reż. Paweł Passini

Tehillim/Psalmy to współczesne, radykalne odczytanie tekstu Księgi Psalmów Starego Testamentu przez pryzmat dokonań największych buntowników XX wieku – Antoina Artauda, Francisa Bacona, Witolda Gombrowicza i innych.

Spektakl osadzony w centrum miejskiego organizmu – zamkniętej fabryce – gdzie dokonuje się wyjście, wydobywanie, ujawnienie i coming out: Krzyk Króla Dawida i śpiew jąkającego się Mojżesza zmierzającego przez pustkowia do obiecanej Europy. Jest to próba przywrócenia pamięci oraz rehabilitacji współczesnej wrażliwości – swoista terapia kultury.

Po Ptakach, reż. Jessica Cohen, Jim Ennis, Tomasz Rodowicz

Chorea i Earthfall, opierając się na wątkach zaczerpniętych z komedii Arystofanesa Ptaki, konfrontują antyczną grecką pieśń chóralną ze współczesną muzyką, choreografią i lękami dzisiejszego świata. Zadają w ten sposób pytanie o to, co zostało nam dzisiaj po tym dramacie.

Ateny tamtych czasów to okres wyniszczających wojen, rozpadającej się demokracji, walki o władzę, kruszenia się wartości społecznych i religijnych. Pojawiają się wówczas przewodnicy do nowego wspaniałego świata, który ma szanse powstać na gruzach starego dzięki utopijnym ideom i manipulacjom pomiędzy tracącymi władzę przegranymi a zdezorientowanymi wygranymi. Czy raj na ziemi można dzisiaj wybudować tylko za kolczastymi drutami, czy wszystkie wizje uzdrawiania świata w trakcie realizacji stają się zawsze tak samo gorzkie i groźne?

Turandot

Ostatnia, niedokończona opera Giaccomo Pucciniego to historia chińskiej księżniczki Turandot zadającej zagadki i uśmiercającej zalotników, którzy nie potrafią ich rozwiązać. Pod postacią ekscentrycznego księcia Kalafa do jej królestwa trafia w sztuce Passiniego sam Puccini. Okrzyknięty w Nowym Jorku najsławniejszym człowiekiem na świecie, milioner. Już wie, że umiera na raka krtani. Przez lata wlecze za sobą wizję służącej Dorii Manfredi, która otruła się w konsekwencji posądzenia o romans z Maestrem.

Jej ciało poddane sekcji zdołało jeszcze poświadczyć, że Doria była dziewicą. Od tej pory prostytutki, gejsze i niewolnice z nieznośnie wzruszającym śpiewem na ustach skwapliwie uśmiercają się w operach Mistrza. Dlatego oprócz księżniczki Turandot na scenie pojawia się niewolnica Liu – oczywiście po to, żeby odebrać sobie życie i zaśpiewać. Na jej przedśmiertnej arii Puccini się zatrzymuje. Już nigdy nic więcej nie napisze. Obudzi się w Chinach, gdzie nie słychać jego muzyki, a językiem urzędowym jest język migowy. W królestwie Turandot okrucieństwo i czas liczy się inaczej. W krzyku torturowanych księżniczka i Puccini szukają formuły miłosnego akordu.

Grotowski. Próba odwrotu, reż. Tomasz Rodowicz

Jerzy Grotowski, największy rewolucjonista teatru XX w. jest inspiracją dla większości współczesnych artystów, jednak nikt nie podjął jeszcze próby otwartej refleksji nad jego spuścizną. Dokonana zostaje ona w najnowszym spektaklu Chorei. Na podstawie niepublikowanych dotąd tekstów Grotowskiego i jego osobistych spotkań z reżyserem spektaklu Tomaszem Rodowiczem, grupa młodych performerów zmierzy się z legendą teatralnego szamana.

RETRO/PER/SPEKTYWY: CHOREA. Festiwal Teatralny. Łódź 2010
13 – 21 sierpnia 2010

Dodaj komentarz