Na przełomie listopada / grudnia 2009 roku odbędzie się kolejna konferencja w ramach projektu Systemy Oznakowania Produktów Audiowizualnych, który realizowany jest przez Akademię Promocji Filmu. W wydarzeniu wezmą udział m.in. prof. Jerzy Bralczyk, Anna Sienkiewicz – Rogowska z Państwowego Instytutu Sztuki Filmowej , Roman Łuczkowski z Rady Etyki Mediów, Magdalena Stachowiak z Komitetu Ochrony Praw Dziecka, a także przedstawiciele Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Biura Rzecznika Praw Dziecka. Osoby te są w składzie Rady Programowej Projektu, której przewodniczącą została Beata Tyszkiewicz.

SOPA - plakat projektu
Ideą programu jest podjęcie szerokiej, ogólnopolskiej debaty na temat funkcjonujących w naszym kraju systemów oznakowania produkcji filmowych, gier komputerowych oraz innych produktów wizualnych skierowanych do dzieci i młodzieży pod względem ich adekwatności do wieku młodego odbiorcy. W ramach tego projektu AFP prowadzi kampanię na rzecz oznakowania gier komputerowych, filmów i programów telewizyjnych oraz zapewnienia młodym użytkownikom bezpieczeństwa w sieci.
Obecnie stacje telewizyjne stosują znaki zgodne z rozporządzeniem KRRiTv z dn. 23 czerwca 2005 roku. Wzór symboli graficznych oraz warunki kwalifikowania audycji i innych przekazów określają załączniki do tego rozporządzenia. W dziedzinie gier komputerowych część polskich producentów stosuje oznakowanie ogólnoeuropejskiego systemu klasyfikacji gier PEGI (Pan European Game Information). System ten działa od 2003 roku i jest uznawany w większości krajów europejskich.
Akademia Promocji Filmu, poprzez swoje konferencje, panele oraz szkolenia, szerzy wiedzę na temat obydwu systemów, jak również na temat inicjatyw podejmowanych w zakresie bezpiecznego korzystania z Internetu przez dzieci. Ponadto AFP w sposób szczególny działa na rzecz stworzenia spójnego, opartego na jednolitych kryteriach, systemu klasyfikacji i oznakowania filmów DVD/VCD oraz filmów kinowych. Większość dystrybutorów tych filmów w ogóle nie umieszcza informacji o dopuszczalnym wieku odbiorcy, a w przypadku filmów kinowych, nawet jeśli takie oznakowanie istnieje, często nie jest respektowane przez osoby sprzedające bilety oraz odpowiedzialne za wpuszczanie widzów na seanse.
W ramach projektu odbędzie się cykl konferencji w wybranych miastach Polski. Pierwsza konferencja-inauguracyjna- miała miejsce 14 września 2009 r. o godz. 14.00 w Hotelu Orbis na ulicy Armii Krajowej w Gdyni. Podczas gdyńskiej konferencji o obecnym stanie rzeczy w zakresie oznaczania produktów audiowizualnych, jak również o perspektywach na przyszłość, opowiedziała Anna Korzycka z Biura Rzecznika Praw Dziecka. W imieniu Rzecznika – Marka Michalaka – odczytała list adresowany do uczestników spotkania, w którym uznał on za konieczne podejmowanie wspólnych działań administracji publicznej oraz instytucji w celu zagwarantowania dzieciom bezpieczeństwa w korzystaniu ze środków masowego przekazu. Rzecznik szczególną uwagę zwrócił na: nieudolność przepisów, które zobowiązywałyby producentów i dystrybutorów filmów kinowych do przyporządkowania filmom kategorii wiekowych.
Wśród mówców znalazł się także Rafał Lew-Starowicz – przedstawiciel Biura Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, pełniący funkcję sekretarza zespołu ds. przeciwdziałania dyskryminacji małoletnich w elektronicznych środkach masowego przekazu. Wspomniany zespół powołano do życia 11 września 2008 roku, w odpowiedzi na coraz bardziej powszechne i niepokojące w skutkach zjawiska w cyberprzestrzeni. Do elementarnych zadań zespołu należy opracowywanie propozycji niezbędnych zmian w prawie polskim, zmierzających do ochrony małoletnich. W swojej prezentacji Rafał Lew-Starowicz przedstawił m.in. obowiązujące w Polsce i w innych krajach Europy (z wyłączeniem Niemiec) zasady oznaczania gier komputerowych przez system PEGI. Zgromadzeni goście mieli okazję zapoznać się z wprowadzonymi od 1 września 2009 nowymi ikonami ogólnoeuropejskiego systemu. Te ikony, podobnie jak sygnalizacja świetlna mówią, od jakiego wieku gra jest przeznaczona dla odbiorcy. Rozpoczynając od zielonego światełka, które oznacza grę bezpieczną dla wszystkich, po czerwone, przeznaczone dla osób od 18 roku życia.
Dagmara Krzesińska, koordynatorka projektów społecznych firmy UPC, podkreśliła ona konieczność uświadamiania nie tylko małoletnich, ale również ich opiekunów, gdyż, co potwierdza wiele publikacji, sama edukacja dzieci nie przynosi rezultatu, jeżeli rodzice nie są odpowiednio wyedukowani. Stąd też mając na uwadze powszechny dostęp do Internetu i treści w nim zawartych musimy nauczyć nasze dzieci mądrze wybierać.
Poparcia realizowanemu projektowi udzielił także Roman Łuczkowski z Rady Etyki Mediów. W krótkim podsumowaniu, odniósł się do absurdów polskiej rzeczywistości medialnej podkreślając, że wydawcom, zwłaszcza komercyjnym zupełnie nie zależy na jakości przekazywanych treści, zależy natomiast na tym, jak dany materiał się sprzeda.
Konferencji oraz obradom przyświecała idea podjęcia wspólnych działań w zakresie rzetelnej klasyfikacji treści medialnych, jakie docierają do młodych odbiorców. Akademia Promocji Filmu, jako organizator konferencji, otrzymała wsparcie i zapewnienie o przyszłej współpracy od większości uczestników.

Projekt finansowany z Funduszu Inicjatyw Obywatelskich Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.
Powielanie, przetwarzanie i dalsze rozpowszechnianie treści i materiałów zamieszczonych w O.pl Polskim Portalu Kultury, w jakikolwiek sposób, w całości lub w części, bez wcześniejszej pisemnej zgody Wydawcy jest zabronione.
Dokument jako zjawisko kulturowe, czy artystyczne bardzo długo nie istniał w polskiej świadomości fotograficznej. Oczywiście od samego wynalezienia fotografii był realizowany jako praktyka rzemieślnicza, nie będąc brany pod uwagę w koncepcjach teoretycznych pojawiających się w obrębie fotografii artystycznej od drugiej połowy XIX wieku. Początkowo, mimo rzemieślniczej postawy, miał w sobie także znamiona artyzmu, aby wymienić tylko dokonania Walerego Rzewuskiego, Karola Beyera czy Awita Szuberta.
Roman Opałka malował czas, swój czas. Czynił to przy użyciu znaków notacji systemu dziesiętnego. Można mówić o narracji w tych obrazach, o ich skrytej fabule. Osnowę dzieła Opałki stanowi odwaga duszy artysty, wątek utrwalanie czasu jednej egzystencji – własnego życia malarza układającego ową narrację bądź fabułę. To, co rzeczywiste ujęte zostało przez: "sfumato jednej egzystencji – w dochodzeniu do bieli absolutnej" – jak mówił malarz w naszej rozmowie.
Zastanawiam się, dlaczego nie znałem bliżej twórczości fotograficznej Lucjana Demidowskiego z Lublina? Dlaczego nie wiedziałem i nie pisałem o jego pracach z lat 70-80. czy 90. XX wieku? Dlaczego nie promowały go, poza wystawami lubelskiego BWA, inne galerie, jak np. bardzo wpływowa w latach 80. i 90. Galeria Biała? Nie wnikam w te sprawy, ale świadczą one o przynależności konkretnych twórców do określonych środowisk, co wpływa na niekorzyść ogólnego obrazu sztuki, nie tylko tej z Lublina.
W 2001 roku z hałaśliwej yassowej rewolucji, bez wątpienia najważniejszego zjawiska muzyki polskiej lat 90., pozostało już bardzo niewiele. Sztandarowy zespół Miłość – już bez Leszka Możdżera i Mikołaja Trzaski – istniał jeszcze rok, do śmierci perkusisty Jacka Oltera. Większość yassowych zespołów właśnie się rozpadła, albo miała nagrać najwyżej jeszcze jedną płytę (Łoskot czy Maestro Trytony). Muzycy, których koncepcje i nonkonformizm przebudowały scenę kilka lat wcześniej, musieli szukać sobie nowej tożsamości i nowych celów. Nie było przeciw czemu już się buntować, wygasł rewolucyjny impet, pozostała sztuka.
O stanie wojennym dowiedziałem się z radiowego wystąpienia generała Jaruzelskiego, trzynastego grudnia 1981 roku, o godzinie siódmej rano, w hotelu Victoria w Warszawie. Natychmiast pobiegłem obudzić moich kolegów plastyków – uczestników Kongresu Kultury. Byłem dość odporny na arogancję i manipulacyjne zabiegi tej totalitarnej władzy, ponieważ udawało mi się realizować różne inicjatywy, dzięki którym zachowałem poczucie wolności: mówiłem sobie, że WY macie cenzurę, wojsko, milicję i służby bezpieczeństwa, a ja mam swoje IDEE. Taka sytuacja dawała nawet pewną moralną satysfakcję, bo mogłem się odgryzać, trafiając w najczulsze miejsce: chociaż trochę naruszałem ICH deprawujący wpływ na duchowość obywateli.
Dwadzieścia lat jakie minęło od Jesieni Ludów skłania do przemyślenia pojęcia Europa Środkowa i do zastanowienia się, jaki jest sens tego pojęcia dzisiaj, w nowym kontekście politycznym i w obliczu nowych wyzwań społecznych, kulturowych i cywilizacyjnych. Czy w XXI wieku jest jeszcze sens posługiwania się tym pojęciem? Kiedy, przyszły prezydent Czechosłowacji, w słynnym odczycie wygłoszonym na Uniwersytecie Londyńskim w 1915 roku mówił o Europie Środkowej, miał na myśli szczególny obszar etniczny zamieszkały przez małe narody, obszar rozciągający się od Salonik i Triestu, na południu, po Gdańsk (Danzig) i Petersburg na północy.
U have turned off the Artwork.
On the other hand U have become integrated with an interactive art experience.
Yes, U can go back but U can't change the fact that U've been integrated...
In case U want 2 turn the Artwork back on just click one of the other buttons.
CODEMANIPULATORNajważniejszy Newsletter Polskiej Kultury
Dołącz do O.pl