Entopia. Harmonia Miasta

Od 1 sierpnia do 7 września 2008 r. można oglądać pierwszą odsłonę zespołu działań artystycznych w przestrzeni miejskiej Torunia o wspólnej nazwie Entopia. Harmonia Miasta, organizowanego przez Galerię Sztuki Wozownia i Stowarzyszenie Sztuki Nowoczesnej.

Projekt Geograf przygotowany został specjalnie dla budynku Pałacu Dąmbskich (obecnej siedziby Zakładu Plastyki Intermedialnej UMK) przy ul Żeglarskiej 8. Historyczna architektura barokowej kamienicy stanowi tu element zastany, a jednocześnie najistotniejszy, bo stymulujący powstanie i formę tej totalnej realizacji.

Fot. Geograf, Katarzyna Podgórska-Glonti

Fot. Geograf, Katarzyna Podgórska-Glonti

Materia artystyczna, którą posługuje się Katarzyna Podgórska-Glonti – miękka, wzorzysta masa używanych ubrań zgromadzonych częściowo wśród mieszkańców Torunia, wypełniających przestrzenie otworów okiennych – pod każdym względem kontrastuje z otaczającą ją ramą jasno tynkowanej, zdobionej wysublimowaną stiukową dekoracją fasady budynku.

Obserwowany z zewnątrz przez szyby wielobarwny, poziomy deseń artystka porównuje do przekroju warstw archeologicznych. Odkładające się na przestrzeni dziejów materialne pozostałości ludzkich działań kurczą się do warstwy popiołów, tak jak dziecięcy szalik, zniszczony podkoszulek, ulubiony sweter – świadkowie życiowych radości, dramatów, wzruszeń, w procesie erozji pierwotnych znaczeń tracą wszelkie znamiona indywidualnych cech ich dawnych właścicieli. Używane ubrania niczym nieczytelne dokumenty, nie pozwalają na przywołanie wspomnień o ich użytkownikach. Podobnie zabytkowa tkanka architektoniczna pałacu, smaganego kolejami historii nie pozwala odczytać na zmianę odciskanych w niej i zamazywanych w efekcie kolejnych przebudów, zniszczeń, renowacji jednostkowych historii, uczuć dawnych mieszkańców.

Podmiotowy charakter jestestwa pozwala określać się – jak twierdzą egzystencjaliści – wyłącznie na podstawie bytowania w materialnej rzeczywistości. Geograf stanowi wyraz refleksji nad fenomenem ulotności pamięci, której przesłanki – w skrawkach materii – pozostawiamy nieustannie na mapach życia, w miejscach przecięcia linii: czasu i przebytej odległości

Dodaj komentarz