Trzydniowy przegląd filmów architektonicznych, który odbędzie się w Warszawie, obejmuje projekcje najciekawszych filmów dokumentalnych poświęconych architekturze ostatnich lat. Projekcje stanowić będą punkty wyjścia dyskusji dotyczących najważniejszych problemów współczesnej architektury.
12.06, wtorek, godz. 17.30, sala Kino/Audytorium
Temat wiodący: Star system – koniec czy kontynuacja
Film: Building the Gherkin – Norman Foster (140 min.)
Film Budowanie ogórka jest poświęcony kulisom budowy słynnego biurowca firmy Swiss Re w centrum Londynu. Film został zrealizowany w charakterystycznym dla brytyjskich dokumentów stylu – ludzie i ich praca od kuchni. Główną postacią filmu jest brytyjski architekt Norman Foster – ikona współczesnej architektury komercyjnej. Projekcja będzie pretekstem do dyskusji na temat wpływu logiki mediów na architekturę, feudalnej strukturze wielkich biur architektonicznych, komercyjnym wymiarze architektury współczesnej i budowaniu współczesnych ikon architektonicznych.
13.06, środa, godz. 17.30, sala Kino/Audytorium
Temat wiodący: Modernizm – trudne dziedzictwo
Filmy: City of Dreams (50 min.), A diary of an eccentric architect – Philip Johnson (50 min)
Film Miasto marzeń mówi o słynnym, afrykańskim mieście Asmara wybudowanym w latach 1935 – 1941 roku ubiegłego wieku na terenie Erytrei przez włoskich kolonizatorów. Asmara jest jedynym zespołem urbanistycznym na świecie, który został konsekwentnie zbudowany w stylu Art Deco, Novocento i modernizmu. Z tego powodu Asmara nazywana jest też Frozen City.
Film Dziennik ekscentrycznego architekta opowiada o Philipie Johnsonie – architekcie, który z jednej strony zaszczepił ruch modernistyczny na terenie Stanów Zjednoczonych, a z drugiej stworzył krytykowany styl międzynarodowy. Opowiada o człowieku, który z jednej strony był chodzącą historią architektury światowej, a z drugiej egocentrykiem dla którego architektura była przede wszystkim odskocznią do kariery.
14.06, czwartek, godz. 17.30, sala Kino/Audytorium
Temat wiodący: Filozofia i architektura
Filmy: My sons journey – Louis Khan (115 min.)
Film Mój architekt: podróż syna został wyprodukowany i wyreżyserowany przez syna słynnego, amerykańskiego architekta Louisa Khana. Film mówi o losie architekta, który chciał być artystą, a jednocześnie musiał zmagać się z trudną materią realizacji swoich koncepcji projektowych. Film opowiada też o Luisie Khanie jako człowieku całkowicie pochłoniętym realizacją swoich wizji oraz uwikłanego w skomplikowane decyzje życiowe.
prowadzenie: Krzysztof Sołoducha
12-14.06.2007, godz. 17.30, sala Kino/Audytorium
CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa
Szwedzka edukacja uważana jest za jedną z najlepszych w Europie i zazwyczaj stawiana jest innym państwom za wzór. Kreatywność, innowacyjność, otwartość to jedne z metod osiągnięcia sukcesu na tym polu. Szwedzi dostrzegli, że w procesie edukacji również sztuka jest niezbędnym elementem rozwoju i nie może być zaniedbywana. więcej
Dzieje miasta wskazują na to, że od zawsze istniała w nim potrzeba ujrzenia własnego oblicza. Mogło odbijać się ono, jak w przypadku najstarszych osad, w rzece lub w jeziorze, fontannie lub kałuży, jak to miało miejsce w coraz brudniejszych miastach XIX wieku. więcej
Labirynt to nazwa umowna, używana przez pracowników galerii. Przygotowując się do wystawy, natrafiłem na architektoniczną mapę tej przestrzeni i niemal natychmiast układ pomieszczeń nasunął mi skojarzenia z planem mieszkania. więcej
Prezentowana w Galerii Design we Wrocławiu wystawa fotograficzna Biologia Chemia Fizyka przedstawia prace trzech autorów: Waldemara Pranckiewicza, Łukasza Rusznicy i Krzysztofa Solarewicza. Odwołuje się ona zarówno do samej fotografii, jako pewnego procesu opartego o te trzy naukowe dziedziny, jak i do tych znaczących tropów - życia, a więc i śmierci. więcej
Projekt Plamka żółta jest indywidualną wystawą Tilmana Wendlanda (ur. w 1969 w Poczdamie), pracującego na pograniczu sztuki i architektury. więcej
Popularna obecnie w świecie tendencja do zagospodarowywania nieczynnych już budynków industrialnych ma już pewną tradycję i w Polsce. O ile najczęściej stare obiekty przemysłowe przekształcane są w centra handlowe (Manufaktura w Łodzi, Stary Browar w Poznaniu) tak radomska Elektrownia podjęła w 2005 roku wyzwanie lokując w swoich murach Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej ... więcej
Wystawa Modernologie stawia sobie za cel zbadanie artystycznych reakcji na nowoczesność od jej pierwotnych założeń jako ruchu społeczno - politycznego, usiłującego stworzyć uniwersalny język. Istnienie sprzecznych koncepcji nowoczesności oraz wiedza zdobyta w ostatnich latach dzięki studiom postkolonialnym doprowadziły do powstania pojęcia wielokrotnych nowoczesności. więcej
Wystawa przygotowywana przez Międzynarodowe Centrum Kultury we współpracy z Muzeum Sztuki w Ołomuńcu jest prezentacją dzieł architektury, malarstwa, rzeźby, grafiki i rzemiosła artystycznego twórców związanych z mecenatem znanych koneserów sztuki na terenie Czech i Moraw przełomu XIX i XX wieku. więcej
Wystawa Kolekcja polskiej sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu zainaugurowała cykl prezentacji najlepszych polskich kolekcji muzealnych w gmachu MKiDN. Przez cały rok 2010 można tam będzie oglądać prace m.in. Abakanowicz, Hasiora, Kantora, Lebensteina, Nowosielskiego i Tarasina. więcej
więcej wydarzeń
Festiwal Filmowy Berlinale protestuje przeciw aresztowaniu w Teheranie, reżysera Jafara Panahi. W roku 2000 Jafar Panahi otrzymał Złotego Niedźwiedzia za film Der Kreis...
Międzynarodowy Festiwal Filmowy Berlinale aspiruje do jednego z najważniejszych na świecie. Jednak rok rocznie krytycy mają wątpliwości, co do jakości prezentowanych na nim filmów. Szczególne kontrowersje budzi kumoterstwo sekcji konkursowej. W tym roku do konkursu wybrano 20 filmów. Jak zwykle 3 filmy pochodziły z Niemiec, 3 inne powstały w kooperacji z Niemcami.
Obecnie pracy nie starcza już dla wszystkich a będzie jeszcze gorzej. Oczywiście pracy etatowej, regularnej od do, z wypłatą co miesiąc, uzależniającej od siebie miliony ludzi. Ci co znają ustrój socjalistyczny, pamiętają że pracowali wszyscy – wynikało to jednak ze strategii pacyfikowania społeczeństwa i zacofania technologicznego. Przejście od łopaty do komputera było szokiem cywilizacyjnym, z którego całe pokolenia nie mogą się otrząsnąć.
Dzisiaj, popijając kawę w przyjemnej kawiarni przy ul. Karmelickiej w Krakowie, doznałem olśnienia. Objawił mi się poziom informacji o kulturze w mediach. Przeglądałem prasę codzienną i tygodniki wystawione dla gości. Na okładce jednego czasopisma, którego nazwa zaczyna się na literę „P” odnalazłem malowidło wyobrażające sylwetkę znanego reżysera, którego nazwisko też zaczyna się na literę „P”.