• 2006-02-27

Władysław Hasior i konteksty

W Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu od 4 lutego twa wystawa, prezentująca prace Hasiora na tle dzieł innych współczesnych mu artystów.

Wystawa prezentuje ponad 100 dzieł autorstwa 16 twórców; połowa dzieł należy do kolekcji Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, druga to zbiory czterech innych kolekcji publicznych i dzieła z kolekcji prywatnych. 25 prac to dzieła Władysława Hasiora (z lat 1959 – 1991).

Władysław Hasior urodził się w 1928 r., zmarł w 1999; zaliczany jest do najwybitniejszych polskich twórców. Wystawa prezentuje jego prace z różnych lat na tle dzieł innych współczesnych mu artystów i zwraca uwagę na różne konteksty twórczości Władysława Hasiora.

Szukając tych kontekstów, zwróciliśmy uwagę na dwa zjawiska w polskiej sztuce powojennej. Pierwsze to inspiracje płynące ze sztuki światowej, które wskazały nowe możliwości zapisywania polskich doświadczeń historycznych i umożliwiły wprowadzenie w obszar polskiej sztuki (bez etykietki folkloru) tradycji i kultury, można nawet powiedzieć: cywilizacji – polskiej prowincji. Sztuka współczesna zaczęła ujawniać także to, co archaiczne.

Sztukę wielu twórców asamblaży, należących do generacji, które doświadczyły wojny – możemy odczytywać jako przedstawienie świata zniszczonego wojną (Józef Łukomski, Jonasz Stern, Erna Rosenstein i Władysław Paciak).

Są na tej wystawie dzieła artystów, których inspirowała sztuka ludowa, kultura wsi i małego miasteczka, prowincjonalna i naiwna, zarówno tych, którzy tę inspirację wykorzystywali przy poszukiwaniu form sztuki nowoczesnej (Jerzy Bereś i Jerzy Panek), ale także tych, którzy byli i są świadomymi kontynuatorami tradycji i na tej drodze odnaleźli własną formę (Antoni Rząsa i Eugeniusz Mucha).

Wystawa pokazuje też artystów, których twórczość, głęboko zakorzeniona w archaicznej wizji świata, jest zapisem działania przeciwstawnych sił, żywiołów i odczucia sacrum, także poszukiwaniem metafory egzystencji (Henryk Błachnio i Hieronim Skurpski); zdarza się, że artyści tworzą towarzyszące dziełom akcje, przypominające obrzędy (Jerzy Bereś i Jerzy Kalina).

Na wystawie można zobaczyć pracę następujących artystów: Władysław Hasior, Jerzy Bereś, Henryk Błachnio, Tadeusz Brzozowski, Jerzy Gąsiorek, Jerzy Kalina, Jerzy Krawczyk, Marian Kruczek, Józef Łukomski, Eugeniusz Mucha, Władysław Paciak, Jerzy Panek, Erna Rosenstein, Antoni Rząsa, Hieronim Skurpski i Jonasz Stern.

Prace pochodzą z kolekcji Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, Galerii BWA w Gorzowie Wielkopolskim, Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi, Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Olsztynie oraz kolekcji prywatnych.

Autorami scenariusza, aranżacji i kuratorami wystawy są prof. Stanisław Zbigniew Kamieński i Mieczysław Szewczuk.

Dodaj komentarz