W lutym w Galerii Stary Browar (poziom +1) rusza cykliczny program kina eksperymentalnego. Podczas organizowanych co dwa miesiące kilkudniowych przeglądów obejrzeć można będzie, często po raz pierwszy w Polsce, arcydzieła filmowej awangardy – od filmów przedwojennych dadaistów i konstruktywistów, przez mistrzów kina abstrakcyjnego do brytyjskiego strukturalizm i amerykańskiego minimalizmu.
Wszystkie projekcje odbywać się będą z oryginalnych taśm 16mm, sprowadzanych specjalnie na projekcje z kolekcji brytyjskich i francuskich.
New American Cinema
Program rozpoczyna przegląd filmów New American Cinema, najważniejszego nurtu kina awangardowego XX wieku. Zostaną pokazane prace artystów, którzy w najpełniejszy sposób kontynuowali i rozszerzali poszukiwania przedwojennej europejskiej awangardy filmowej, tworząc podwaliny zarówno pod współczesne sztuki wizualne, jak i początkując nurt kina niezależnego. Prace twórców skupionych wokół New American Cinema stanowiły istotny element amerykańskiej kontrkultury lat 50. i 60. i wpłynęły znacząco (choć w sposób strywializowany) na estetykę dominującego dziś w pop-kulturze tzw. „stylu MTV”.
Grupę New American Cinema powołano 28 września 1960 roku na nowojorskim spotkaniu zorganizowanym przez Jonasa Mekasa. Po dwóch latach uformowano nowojorską Film-Makers’ Cooperative, pierwsze amerykańskie stowarzyszenie zajmujące się dystrybucją i wspieraniem eksperymentalnych produkcji filmowych. Grupę tworzyli najważniejsi twórcy filmowi tamtych czasów, m.in. Ron Rice, Jack Smith, Ken Jacobs, Gregory Markopolous.
W swoim pierwszym manifeście z 1962 artyści pisali:
„Wierzymy, że kino jest niepodzielnie osobistą ekspresją. Dlatego odrzucamy wpływy producentów, dystrybutorów i inwestorów do czasu aż film nie zostanie ukończony. (…) Odrzucamy cenzurę, nigdy nie podpisywaliśmy prawa, które ją wprowadza (…)”
Jak pisał Mekas: „Nie tworzymy kooperatywy by robić pieniądze, tworzymy ją by robić filmy. Łączymy się by zbudować Nowe Amerykańskie Kino „
W ciągu kolejnych lat nastąpiła eksplozja niezależnej twórczości filmowej. Filmy czołowych postaci ruchu – Stana Brakhage, Maya Deren czy Kennetha Angera stały się istotną częścią rodzącej się kontrkultury, stanowiąc zaczątek wielkiej eksplozji amerykańskiego kina niezależnego, która nastąpiła w kolejnych dekadach.
Program przeglądu
Przegląd zapoczątkuje projekcja niezwykle kobiecych filmów Mayi Deren, łączących tropy przedwojennej awangardy (surrealizm) z tańcem i poetycką, kobiecą wrażliwością. W kolejnych dniach zaprezentowane zostaną filmy ideologicznego przywódcy nurtu – Jonasa Mekasa, kolażowe filmy Bruce’a Baillie oraz obrazy chyba największego artysty kina eksperymentalnego XX wieku – Stana Brakhage.
Jako wyjątkowy rarytas zapowiadają się projekcja rytualnych filmów Kennetha Angera z oryginalnych taśm 16mm, szczególnie kultowego (i to słowo pasuje tutaj wyjątkowo trafnie) obrazu Scorpio Rising czy powstałego po ponad 20 latach przerwy filmu artysty – The Man We Want to Hang.
Przegląd uzupełni zestaw filmów od których rozpoczęła się historia fabularnego kina niezależnego, prawdziwie podziemne, parafabularne produkcje Rona Rice i Kena Jacobsa – w tym film Blonde Cobra z udziałem samego Jacka Smitha.
Na początku kwietnia zapraszamy na dużą retrospektywę, podczas której obok obrazów przedwojennych (Fischinger, Lye, Richter) zostaną zaprezentowane filmy animowane powstałe w ramach New American Cinema – ręcznie malowane filmy Harry’ego Smitha oraz inspirowane kulturą Dalekiego Wschodu filmy – mandale braci Whitney i Jordana Belsona.
Projekcje:
16.02.2004 godz. 19.00 Program I – Maya Deren, 60’
Meshes of the Afternoon, reż. Maya Deren, 1943
At Land, reż. Maya Deren, 1944
Meditations on Violence, reż. Maya Deren, 1948
The Very Eye of Night, reż. Maya Deren, 1955
16.02.2004 godz. 20.30 Program II – Petterson – Mekas – Menken 60’
The Potted Psalm, reż. Sidney Petterson, James Broughton, 1946
Notebook, reż. Marie Menken, 1963
Scenes from the life of Andy Warhol, reż. Jonas Mekas: montaż 1991
17.02.2004 godz. 19.00 Program III – Brakhage / Baille 65’
Window Water Baby Moving, reż. Stan Brakhage, 1959
Thigh Line Lyre Triangular, reż. Stan Brakhage, 1961
Mothlight, reż. Stan Brakhage, 1963
Castro Street, reż. Bruce Baillie, 1966
Mass for the Dakota Sioux, reż. Bruce Baillie, 1964
17.02.2004 godz. 20.30 Program IV – Undergound 65’
Blonde Cobra, reż. Ken Jacobs, 1962
Chumlun, reż. Ron Rice, Chumlum, 1964
Peyote Queen, reż. Storm de Hirsch, 1965
18.02.2004 godz. 19.00 Program V – Kenneth Anger (I) 60’
La lune des Lapins, reż. Kenneth Anger, 1950-1970
Inauguration of the Pleasure Dome, reż. Kenneth Anger, 1954-1966
18.02.2004 godz. 20.30 Program V – Kenneth Anger (II) 60’
Scorpio Rising, reż. Kenneth Anger, 1963
Invocation of My Demon Brother, reż. Kenneth Anger, 1966-1969
The man we want to Hand, reż. Kenneth Anger, 2002
Bilety na jeden dzień (dwa programy): 10/15/20 zł
Ilość miejsc ograniczona.
We współczesnej, postmodernistycznej sztuce nie zaskakują już prace łączące w sobie tekst i grafikę. Intermedialność to jedna z najbardziej widocznych właściwości aktualnych działań artystycznych. Jednak w drugiej połowie lat sześćdziesiątych XX wieku, kiedy zaczynał swoją twórczość konkretystyczną Stanisław Dróżdż... więcej
Szwedzka edukacja uważana jest za jedną z najlepszych w Europie i zazwyczaj stawiana jest innym państwom za wzór. Kreatywność, innowacyjność, otwartość to jedne z metod osiągnięcia sukcesu na tym polu. Szwedzi dostrzegli, że w procesie edukacji również sztuka jest niezbędnym elementem rozwoju i nie może być zaniedbywana. więcej
Dzieje miasta wskazują na to, że od zawsze istniała w nim potrzeba ujrzenia własnego oblicza. Mogło odbijać się ono, jak w przypadku najstarszych osad, w rzece lub w jeziorze, fontannie lub kałuży, jak to miało miejsce w coraz brudniejszych miastach XIX wieku. więcej
Festiwalowi Sztuki Reżyserskiej Interpretacje ma na celu promocję najzdolniejszych młodych polskich reżyserów teatru żywego planu, a także udostępnienie katowickiej publiczności najbardziej interesujących spektakli ostatniego sezonu, zarówno konkursowych, jak i mistrzowskich. więcej
Artystki artystom - jak wytłumaczyć się z tytułu? Czy jest on politycznie poprawny? Czy wypada zrobić (nie)feministyczny projekt na Dzień Kobiet? 8 marca to tradycyjnie data, wokół której podejmowane są próby zdefiniowania kobiecości. Oblicze Międzynarodowego Dnia Kobiet zmienia się. więcej
Spojrzenia to przyznawana od 2003 roku Nagroda Fundacji Deutsche Bank, obecnie najwyższe i jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień w dziedzinie sztuk wizualnych w Polsce. więcej
Prezentowana w Galerii Design we Wrocławiu wystawa fotograficzna Biologia Chemia Fizyka przedstawia prace trzech autorów: Waldemara Pranckiewicza, Łukasza Rusznicy i Krzysztofa Solarewicza. Odwołuje się ona zarówno do samej fotografii, jako pewnego procesu opartego o te trzy naukowe dziedziny, jak i do tych znaczących tropów - życia, a więc i śmierci. więcej
Projekt Plamka żółta jest indywidualną wystawą Tilmana Wendlanda (ur. w 1969 w Poczdamie), pracującego na pograniczu sztuki i architektury. więcej
Popularna obecnie w świecie tendencja do zagospodarowywania nieczynnych już budynków industrialnych ma już pewną tradycję i w Polsce. O ile najczęściej stare obiekty przemysłowe przekształcane są w centra handlowe (Manufaktura w Łodzi, Stary Browar w Poznaniu) tak radomska Elektrownia podjęła w 2005 roku wyzwanie lokując w swoich murach Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej ... więcej
więcej wydarzeń
Festiwal Filmowy Berlinale protestuje przeciw aresztowaniu w Teheranie, reżysera Jafara Panahi. W roku 2000 Jafar Panahi otrzymał Złotego Niedźwiedzia za film Der Kreis...
Międzynarodowy Festiwal Filmowy Berlinale aspiruje do jednego z najważniejszych na świecie. Jednak rok rocznie krytycy mają wątpliwości, co do jakości prezentowanych na nim filmów. Szczególne kontrowersje budzi kumoterstwo sekcji konkursowej. W tym roku do konkursu wybrano 20 filmów. Jak zwykle 3 filmy pochodziły z Niemiec, 3 inne powstały w kooperacji z Niemcami.
Obecnie pracy nie starcza już dla wszystkich a będzie jeszcze gorzej. Oczywiście pracy etatowej, regularnej od do, z wypłatą co miesiąc, uzależniającej od siebie miliony ludzi. Ci co znają ustrój socjalistyczny, pamiętają że pracowali wszyscy – wynikało to jednak ze strategii pacyfikowania społeczeństwa i zacofania technologicznego. Przejście od łopaty do komputera było szokiem cywilizacyjnym, z którego całe pokolenia nie mogą się otrząsnąć.
Dzisiaj, popijając kawę w przyjemnej kawiarni przy ul. Karmelickiej w Krakowie, doznałem olśnienia. Objawił mi się poziom informacji o kulturze w mediach. Przeglądałem prasę codzienną i tygodniki wystawione dla gości. Na okładce jednego czasopisma, którego nazwa zaczyna się na literę „P” odnalazłem malowidło wyobrażające sylwetkę znanego reżysera, którego nazwisko też zaczyna się na literę „P”.